آمار خسارات هواگردهای آمریکایی/اسرائیلی، اروپایی و عربی در جنگ با ایران و محور مقاومت 🔹️طبق بررسی‌های تحولات جهان اسلام، نیروهای مسلح ایران، گروه‌های مقاومت عراق و حزب الله لبنان از ابتدای جنگ تاکنون بیش از ۱۷۰ فروند از هواگردها و موشک های کروز متعلق به آمریکا، رژیم صهیونیستی، کشورهای اروپایی و عربی را منهدم و یا دچار آسیب دیدگی کرده‌اند. 🔹️آمریکا/اسرائیل: - ۱۳۸ فروند پهپاد MQ-9، لوکاس، هرمس ۹۰۰، هرون، هاروپ و اربیتر. - یک فروند پهپاد MQ-9 آمریکا در شمال بصره، ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ (مقاومت عراق) - یک فروند پهپاد هرمس ۴۵۰ اسرائیل در بنت جبیل، ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ (حزب الله) - انهدام سه فروند جنگنده F-15E آمریکا در آسمان کویت، ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ - انهدام یا آسیب دیدگی یک فروند جنگنده F-16 در مناطق مرکزی، ۱ فروردین - آسیب دیدگی یک فروند جنگنده F-15E آمریکا در آسمان جزیره هرمز، ۲ فروردین - انهدام یا آسیب دیدگی یک فروند جنگنده F-35 در مناطق مرکزی ایران، ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ - انهدام یا آسیب دیدگی یک فروند جنگنده F/A-18 سوپرهورنت آمریکا در جنوب ایران. ۵ فروردین - انهدام یک فروند هواپیمای سوخت‌رسان KC-135 در غرب عراق، ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ (مقاومت عراق) - آسیب دیدگی یک فروند هواپیمای سوخت‌رسان KC-135 در غرب عراق، ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ (مقاومت عراق) - انهدام یا آسیب دیدگی پنج فروند هواپیمای سوخت‌رسان KC-135 در پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در ریاض، عربستان، بین ۱۰-۱۲ اسفند ماه - انهدام یا آسیب دیدگی یک فروند بالگرد UH-60 آمریکا در پایگاه هوایی ویکتوری عراق. ۵ فروردین (مقاومت عراق) - انهدام یک فروند هواپیمای آواکس E-3G و آسیب دیدگی چند فروند هواپیمای سوخت‌رسان KC-135R در پایگاه هوایی شاهزاده سلطان، ۲۷ فروردین - رهگیری و انهدام ۱۰ فروند موشک کروز پنهان‌کار AGM-158 JASSM یا موشک کروز تاماهاوک. - سرنگونی یک فروند بمب GBU-39 🔹️کشورهای اروپایی: یک فروند پهپاد MQ-9 ارتش ایتالیا، ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ 🔹️کشورهای عربی: بالگرد نوع نامشخص ارتش امارات، ۱۸ اسفند ۱۴۰۴ بالگرد نوع نامشخص ارتش قطر، ۲ فروردین ✍️ آمار تهیه شده بر اساس اعلام رسمی و بیانیه‌های نیروهای مسلح ایران، گروه‌های مقاومت عراق و حزب الله لبنان و همچنین اعتراف آمریکا، رژیم صهیونیستی، کشورهای اروپایی و عربی است. منبع تحولات جهان اسلام

⚫️ سناتور آمریکایی: داریم به شکلی بد و شرم‌آور در جنگ با ایران شکست می‌خوریم ◾️وزیر خارجه آمریکا گفته اهداف ما در جنگ شامل موارد زیر است: ▪️۱. نابودی کامل نیروی هوایی ایران ▪️۲. نابودی کامل نیروی دریایی ایران ▪️۳. تضعیف توان پرتاب موشکی ایران ▪️۴. نابودی کارخانه‌های نظامی ایران 🖋سناتور «کریس مورفی» در واکنش به او نوشته است: ◾️«مشکل اینجاست، این‌ها همگی اهداف تاکتیکی هستند، نه استراتژی؛ چرا که اصلاً استراتژی‌ وجود ندارد. اجازه دهید براساس آنچه در جلسات توجیهی آموخته‌ام، این اهداف ۱ تا ۴ را توضیح دهم تا مشخص شود چرا ما داریم به شکلی بد و شرم‌آور در این جنگ شکست می‌خوریم. ◾️هدف اول روبیو: نابودکردن نیروی هوایی آن‌ها ▪️قدرت هوایی ابزاری است که یک کشور با آن قدرت خود را به خارج از مرزها دیکته می‌کند و از حریم هوایی خود محافظت می‌نماید. اما پهپادها درحال جایگزینی هواپیماها هستند و ما نمی‌توانیم تمام پهپادهای آن‌ها را نابود کنیم. حملات پهپادی آن‌ها همچنان ادامه دارد. ◾️هدف دوم روبیو: نابودکردن نیروی دریایی ایران ▪️بسیار خب، اما به چه منظوری؟ این «نیروی دریایی» آن‌ها نیست که تنگه هرمز را می‌بندد؛ بلکه هزاران قایق تندرو و قایق‌های انتحاری این کار را می‌کنند. و درست مثل پهپادهایشان، ما نمی‌توانیم همه آن‌ها را نابود کنیم. تنگه هرمز، چه نیروی دریایی باشد و چه نباشد، بسته می‌ماند. ◾️هدف سوم روبیو: «تضعیف» توان موشکی آن‌ها ▪️اولاً، این یک هدف جدید است. همین چند هفته پیش، روبیو می‌گفت هدف «نابودکردن» موشک‌های ایران است. چرا تغییر موضع داد؟ چون ما در مأموریت اصلی شکست خورده‌ایم. ایران هنوز بخش اعظم موشک‌های خود را در اختیار دارد. ▪️ایران موشک‌ها و پرتابگرهای خود را پنهان کرده و جابه‌جا می‌کند. به نظر می‌رسد هیچ راهی برای پایان دادن به توانایی آن‌ها در هدف قرار دادن پایگاه‌های ما و زیرساخت‌های [آمریکایی] انرژی منطقه وجود ندارد. ◾️هدف چهارم روبیو: نابودکردن کارخانه‌های نظامی ▪️ایده این است که مانع از بازسازی ارتش آن‌ها شویم. اما ما حتی نمی‌توانیم ذخایر فعلی موشک و پهپاد آن‌ها را از بین ببریم! اما مشکل واقعی اینجاست، به محض اینکه بمباران‌های ما متوقف شود، روسیه و چین به هرحال به آن‌ها برای بازسازی کمک خواهند کرد. ◾️این جنگ باعث اتحاد تنگاتنگ‌تر چین و ایران خواهد شد. بعد از اینکه ترامپ از جنگ خسته شود، ایران و چین وارد معامله می‌شوند. بخشی از این توافق می‌تواند «حق عبور» از تنگه هرمز برای چین باشد، در عوضِ کمک به بازسازی نیروی دریایی، هوایی و موشکی ایران. ◾️تاکتیک‌ها در غیاب استراتژی اهمیتی ندارند. تاکتیک‌های ما در قبال ایران درحال شکست‌خوردن هستند و به همین دلیل است که ایران دارد موفق می‌شود.» ☑️ اندیشکده دشمن‌شناسی حَصین ◼️ @hasin_ir

‌فایننشال‌تایمز: احتمالا هیچ راه‌حل نظامی برای بازکردن تنگه هرمز وجود ندارد روزنامهٔ فایننشال‌تایمز نوشت: 🔹وزیر خارجه آمریکا هفته گذشته نسبت به خطر تلاش ایران برای گرفتن مبالغ از کشتی‌های عبوری هشدار داد. او گفت که این کار غیرقانونی و غیرقابل قبول خواهد بود. اما سؤال اینجاست: آمریکا چه کاری می‌تواند در مورد آن انجام دهد؟ 🔹پاسخ ناامیدکننده این است که ممکن است هیچ راه‌حل نظامی برای این مشکل، بدون «تغییر نظام» در تهران وجود نداشته باشد. 🔹آمریکا درحال حاضر درحال اعزام نیروهای زمینی به منطقه است. اما تصرف جزیره خارگ که ترامپ آن را مطرح کرده است، لزوماً مشکل تنگه را حل نخواهد کرد. 🔹در واقع، برنامه‌ریزان نظامی غربی نسبت به شانس بازگشایی تنگه تنها با ابزارهای نظامی بسیار بدبین هستند. 🔹جغرافیای منطقه و فناوری در دسترس ایران از جمله پهپادهایی که می‌توانند از مایل‌ها دورتر از خط ساحلی هدایت شوند به این معنی است که حتی اسکورت‌های دریایی هم نمی‌توانند امنیت تردد تجاری را تضمین کنند.

🔴ابتکار پنج‌ماده‌ای چین و پاکستان برای بازگرداندن صلح و ثبات در منطقه خلیج فارس و خاورمیانه (پکن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶) 🔻وانگ یی، عضو دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین و وزیر امور خارجه جمهوری خلق چین، و سناتور محمد اسحاق دار، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی پاکستان، روز ۳۱ مارس ۲۰۲۶ در پکن با یکدیگر دیدار و اوضاع منطقه خلیج فارس و خاورمیانه را بررسی کردند. دو طرف موارد زیر را مطرح نمودند: ۱. پایان فوری خصومت‌ها: چین و پاکستان خواستار پایان فوری خصومت‌ها و انجام حداکثر تلاش‌ها برای جلوگیری از گسترش درگیری هستند. کمک‌های بشردوستانه باید به تمام مناطق آسیب‌دیده از جنگ اجازه دسترسی داشته باشد. ۲. آغاز هرچه سریع‌تر مذاکرات صلح: حاکمیت، تمامیت ارضی، استقلال ملی و امنیت ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس باید حفظ شود. گفت‌وگو و دیپلماسی تنها گزینه ممکن برای حل منازعات است. چین و پاکستان از آغاز مذاکرات میان طرف‌های مربوطه حمایت می‌کنند، به‌گونه‌ای که همه طرف‌ها متعهد به حل مسالمت‌آمیز اختلافات شوند و در طول مذاکرات صلح از استفاده یا تهدید به زور خودداری نمایند. ۳. امنیت تأسیسات غیرنظامی: اصل حفاظت از غیرنظامیان در درگیری‌های نظامی باید رعایت شود. چین و پاکستان از طرف‌های درگیر می‌خواهند که فوراً به حملات علیه غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی پایان دهند و به طور کامل به حقوق بین‌الملل بشردوستانه پایبند باشند و از حمله به زیرساخت‌های مهم از جمله تأسیسات انرژی، آب‌شیرین‌کن و نیروگاه‌ها و همچنین زیرساخت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای مانند نیروگاه‌های هسته‌ای خودداری کنند. ۴. امنیت مسیرهای دریانوردی: تنگه هرمز و آب‌های مجاور آن، مسیری حیاتی جهانی برای حمل و نقل کالا و انرژی است. چین و پاکستان از طرف‌ها می‌خواهند از امنیت کشتی‌ها و خدمه سرگردان در تنگه هرمز محافظت کرده، امکان تردد ایمن و زودهنگام کشتی‌های غیرنظامی و تجاری را فراهم آورند و در اسرع وقت عبور و مرور عادی از طریق تنگه را بازگردانند. ۵. حاکمیت منشور ملل متحد: چین و پاکستان خواستار تلاش برای تحقق چندجانبه‌گرایی واقعی، تقویت مشترک حاکمیت سازمان ملل متحد و حمایت از حصول توافقنامه‌ای برای ایجاد چارچوب جامع صلح و تحقق صلح پایدار مبتنی بر اهداف و اصول منشور ملل متحد و حقوق بین‌الملل هستند

🔴نیروی دریایی سپاه از ضربه به محل پوششی حضور ۲۰۰ فرمانده و افسر امریکایی در امارات خبر داد

🔴🎥 اولین سخنرانی ترامپ بعد از شروع کمپین ۱۰۰ میلیون دلاری Kill Trump، پشت شیشه‌های ضدگلوله

🔰 معاهدات مهار تسلیحات هسته‌ای: از محدودیت (SALT) تا کاهش (START) ‌ ‌ 🔻در تحلیل تاریخ روابط بین‌الملل، گذار از رقابت لجام‌گسیخته به ثبات استراتژیک، مرهون درک ضرورت «دیپلماسی تسلیحاتی» است. معاهدات SALT و START نه صرفاً توافقنامه‌هایی حقوقی، بلکه ابزارهایی بنیادین برای مدیریت بحران و بازتعریف توازن قدرت در دوران جنگ سرد بودند. ‌ 🔻 منطق بازدارندگی و پارادایم MAD در دوران پساجنگ جهانی دوم، پارادایم «نابودی متقابل تضمین‌شده» (Mutual Assured Destruction) سنگ‌بنای ثبات میان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بود. با این حال، افزایش تصاعدی کلاهک‌های هسته‌ای و توسعه ابزارهای پرتاب، "ریسک خطای محاسباتی" را به شکلی خطرناک افزایش داد. در این مقطع، ضرورت مهار، جایگزین برتری‌جوییِ مطلق شد. 1⃣ دوران SALT ( Strategic Arms Limitation Talks یعنی «گفت‌وگوهای محدودسازی سلاح‌های راهبردی»)؛ گذار از رقابت کمی به ثبات نسبی ‌ در دهه ۱۹۷۰، اولین گام جدی برای بازگرداندن عقلانیت به مسابقه تسلیحاتی برداشته شد. ‌ هدف اصلی SALT، نه نابودی سلاح‌ها، بلکه «سقف‌گذاری» بر روی تعداد موشک‌های بالستیک قاره‌پیما و زیردریایی‌های حامل موشک بود. ▪️ امضای پیمان ضد موشک‌های بالستیک در کنار SALT I، نقطه عطفی بود. این پیمان با محدود کردن سیستم‌های دفاعی، تضمین می‌کرد که هر دو طرف در برابر ضربه متقابل آسیب‌پذیر بمانند؛ منطقی پارادوکسیکال که از بروز جنگ هسته‌ای پیش‌دستانه جلوگیری می‌کرد. ‌ ▪️ معاهده SALT II به دلیل تهاجم شوروی به افغانستان و تغییر جو سیاسی در واشینگتن هیچ‌گاه توسط سنای آمریکا تصویب نشد، اما چارچوب‌های آن به طور غیررسمی رعایت گردید که نشان‌دهنده نیاز مبرم هر دو ابرقدرت به پیش‌بینی‌پذیری رفتار طرف مقابل بود. ‌ ‌ 2⃣ دوران START (Strategic Arms Reduction Treaty یعنی «معاهده کاهش سلاح‌های راهبردی»)؛ پارادایم کاهش واقعی زرادخانه‌ها ‌ در دهه ۱۹۸۰ و با گذشت زمان، رویکرد کنترل تسلیحات وارد مرحله‌ای تازه شد. این بار هدف تنها محدودسازی نبود، بلکه کاهش واقعی زرادخانه‌های هسته‌ای مطرح شد. پیمان‌های START I و نسخه بعدی آن، تحولی بنیادین در معماری امنیت جهانی ایجاد کردند. ‌ ▪️ برخلاف SALT که سقف‌های موجود را به رسمیت می‌شناخت، START I دستور به امحای هزاران کلاهک هسته‌ای و ابزارهای پرتاب داد. این معاهده زرادخانه‌های هسته‌ای را حدود ۳۰ درصد کاهش داد. ‌ 📌 ضرورت مهار هسته‌ای در نظم نوین جهانی تجربه تطبیقی SALT و START نشان می‌دهد که ثبات استراتژیک صرفاً با انباشت قدرت حاصل نمی‌شود، بلکه در گرو مدیریت آگاهانه تهدیدات است. ▪️ در دوران SALT، منطق «محدودسازی» مانع از فروپاشی توازن هسته‌ای شد. ▪️ در دوران START منطق «کاهش» به سمت کاستن از سطح تهدید جهانی حرکت کرد. 📍امروزه در حالی که معماری امنیت هسته‌ای جهان با چالش‌های جدید مواجه است، بازخوانی این دو الگوی تاریخی بیش از پیش ضرورت دارد؛ زیرا ثابت می‌کنند که در تقابل‌های هسته‌ای نفع نهایی طرفین در خویشتن‌داری توافق‌شده است. 🇮🇷https://eitaa.com/amniatemeli

🚨 شناسایی افراد کلیدی بدون هیچ ردپای دیجیتال؛ خرافه یا واقعیت؟ 🙎‍♀️ شخصیت‌های حساس حتی بدون گوشی هوشمند یا شبکه اجتماعی، چطور توسط OSINT شناسایی می‌شوند؟ 🔸 بسیاری تصور می‌کنند اگر فردی هیچ حضور مستقیمی در دنیای دیجیتال نداشته باشد، غیرقابل شناسایی است. اما تجربیات واقعی نشان داده‌اند: ۱. ردپای غیرمستقیم اطرافیان (Social Graph Leakage) - خانواده، دوستان، همکاران یا حتی خدمتکاران ممکن است با انتشار تصاویر، یا حتی یک پست ساده در شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌های ورزشی، موقعیت فرد را ناخواسته افشا کنند. - مثال واقعی: در سال ۲۰۱۸، پایگاه‌های نظامی آمریکا صرفاً با داده‌های دویدن سربازان در Strava روی نقشه فاش شد. ۲. افشای تصادفی در رسانه‌ها و رویدادها - انتشار تصویر یا خبر از حضور فرد در رسانه‌ها یا توسط مهمانان و خبرنگاران با ذکر زمان و مکان، لو رفتن موقعیت را رقم می‌زند. ۳. داده‌های مکانی از منابع جانبی (Venue OSINT) - رزرواسیون پرواز و هتل، اسناد حوادث، ایمیل‌های لو رفته یا دعوت‌نامه‌های رسمی در سایت‌ها، سرنخ‌های جدیدی ایجاد می‌کنند. ۴. تحلیل نقشه و تغییرات محیطی - پلاک خودرو تیم اسکورت، مسیرهای تکراری یا حضور خودرو در منطقه خاص، توسط داده‌های عمومی مثل Google Street View یا ترافیک شهری قابل شناسایی است. 📌 نتیجه‌گیری عدم حضور دیجیتال فرد به هیچ وجه نشانه امنیت کامل نیست! جمع‌آوری و ترکیب داده‌های عمومی و غیرمستقیم توسط OSINT می‌تواند حتی امن‌ترین افراد را در معرض افشای اطلاعات قرار دهد. آموزش OPSEC باید خانواده، تیم حفاظت و حتی مهمانان را هم شامل شود. #جنگ_سایبری #جنگ_ترکیبی #حمله_سایبری #OPSEC

🔴📸موشک prsm آمریکا که برای آزمایش و اولین بار در حمله به شهر لامرد استفاده شد. 🔹این موشک بالای سر هدف منفجر شده و هزاران ترکش را پخش میکند. 🔹در اثر این جنایت حداقل 21 نوجوان که مشغول بازی بودند به شهادت رسیدند

✅ عقب‌نشینی ترامپ از ادعای اول جنگ: تغییر رژیم ایران هدف امریکا نبود 🔹ترامپ: "تغییر رژیم جزو اهداف من نبود. من یک هدف داشتم: آنها هیچ سلاح هسته‌ای نخواهند داشت و این هدف محقق شده است. آنها هیچ سلاح هسته‌ای نخواهند داشت."