عاشق حرم امام رضام. در هر ساعتی از شبانه روز، زندگی توش جریان داره.

جلوی ایوون طلا، غرق فکر نشسته بودم و ته دلم انگار از یه چیزی ناراحت بودم، ولی حتی خودمم نمی‌دونستم چمه، یهو یه پسر بچه اومد نزدیکم، مشتشو باز کرد و گفت خاله شکلات بردار. لبخند زدم. به نشونه ای که امام رضا(ع) بهم داد لبخند زدم.

این مردایی که تو شلوغی میخوای رد شی و از جاشون تکون نمیخورن چین؟ تکون بخور دیگه تن لش

مهم نیست چه مشکلی داشته باشی، وقتی میایی حرم امام رضا حالت خوب میشه✨.

چرا انقد عروس دومادای حرم امام رضا(ع) گوگولین؟😭💗

آخه من چجوری از اینجا دل بکنم؟

درسته که مامانم اینا اجازه دادن این موقع شب تنهایی برم حرم، ولی این دلیل نمیشه که من نترسم.

آخرش همه‌ی آدما ناامیدت میکنن، اگه کسی ناامیدت نکرده یعنی هنوز آخرش نرسیده.

ولی من خیلی دلم واست تنگ شده.

آخ چی میشه اگه کاری که باهم شروع کردیم به نتیجه برسه :)

چرا هر روز دلتنگیم واسه‌ی همه چیز توی دنیا بیشتر و بیشتر میشه؟