ما آدما خیلی وقتا احساساتمونو به قدری عمیق مخفی میکنیم که خودمونم یادمون میره ، چی بود و کجا دفنش کردیم.....
ارزش بعضي چيزا بابه زبون آوردنش از بين میره؛ اين آخرِ بدبخت بودنه كه به كســی بگی گاهی حالم رو بپرس؛ هميشه ديدن يه پيام ناگهانی،شنــيدن يه سلام بیهوا،از آدمی كه انتظارش رو میكشی،میتونه حــال و روزت رو عوض كنه؛ گاهی آدم خودش رو گم و گور میكنه فقط به اين اميد كه يه نفرِ «بخصوص» سراغش رو بگيره؛
بر خلاف تصور خوشــحال كردن آدمِ غمگين خيلی سخت نيست!
فقط كافيه وانــمود كنی به يادش هستی...!
@Namiiraa
✨🍂
موهای سفیدی که:
لابه لای موهامون داریم
تاوان حرف هاییه که
نمیتونیم بزنیم ولی به همه میگیم... ارثیه
و ما رویایی بیشتر از یک زندگی
که شبیه زندگی باشد ، نداشته ایم ...
@Namiiraa
✨🍂
قبلا عصبی میشدم، اذیت میــشدم، از حرف یا کارای اطرافیان، ولی الان خیلی راحــت میگذرم، و یاد گرفتم ارامشم و حال خوبم از هرچــیزی مهم تر باشه...!
با اونایی که بیشتر دوسشون داریم و بیشتر خوش میگذرونیم کمتر عکس داریم...
از عجایب دنیا اینه :
اگه با مردم مثل خودشون
رفتار کنی
ناراحت میشن
پیامهای بیموقع و غیرمنتظرهی آدمها در نصفههای شب یعنی:
« کمک »
دیر جواب دادنها بدترین چیز هستند.
مثلا تو ساعت ۵:۳۰ به یه نفر میگی ناراحتم
و اون شخص ساعت ۱۱:۳۰ میگه چرا؟
من حالم خوبه. حالا دیگه دست از سرم بردار :)