🔰فرار از چرخه باطل البته عنوان دارای جهت گیری فکری است! آیا اصلا باطل دانستن این چرخه درست است؟ آیا کسانی که روی ریل در حال حرکت هستند اشتباه می‌کنند یا آنکه از روی ریل فرار کرده احمق است؟ جواب سوال سخت است! باید ببینیم که آیا فراسوی این مراحل که در تصویر نشان داده است و همه انسان ها آن را طی می‌کنند چیزی وجود دارد یا خیر؟ جواب این سوال نشان می‌دهد؛ فردِ در حال فرار احمق است یا او چیزی دیده است که بقیه متوجه آن نشده اند... 📝@Nasut84

🔰قلعه حیوانات کتاب «قلعه حیوانات» اثر جورج اورول در واقع یک تمثیل سیاسی (یا داستان استعاری) است که مفاهیم عمیق‌تری درباره‌ی قدرت، فساد، و انقلاب را بیان می‌کند. در ظاهر، داستان درباره‌ی گروهی از حیوانات مزرعه است که از انسان‌ها شورش می‌کنند تا آزادی و برابری به دست بیاورند؛ اما در عمل، حاکمان جدید (خوک‌ها) همان اشتباهات و ظلم‌هایی را تکرار می‌کنند که قبلاً از آن بیزار بودند. حیوانات برای از بین رفتن ظلم، انسان ها را اخراج کردند ولی بعد خود حیوانات(خوک ها) سلطه ای چه بسا سنگین تر از انسان ها به ارمغان آورند. پس آیا می‌تواند حکومتی باشد که دیگر در آن ظلم نباشد؟ یا همیشه هر حکومتی بدتر از حکومت قبلی است؟ آگاهی مردم در انقلاب ها چه تاثیری دارد؟ اینها گوشه ای از سوالاتی است که با خواندن کتاب براتون مطرح میشه. شاید خیلی هاتون خونده باشید کتاب رو ولی گفتم معرفی کنم به کسانی که نخوندند، به شدت پیشنهاد به مطالعه میشه... 📝@Nasut84

🔰 دایره امن اگر روزی که معلم یا استادی حرفی غیرمنطقی یا مخالف باورهایمان می‌زند، بتوانیم بلند شویم و محترمانه نظرمان را بگوییم… اگر وقتی غذای سلف دانشگاه مشکل دارد، جرئت کنیم و با آرامش به آشپزخانه یا سرپرستی اعتراض کنیم… اگر در جمع دوستان، زمانی که نظرشان با نظر ما متفاوت است، بتوانیم با احترام و منطق حرفمان را بیان کنیم… اگر همه این «اگر»ها و هزاران «اگر» های دیگر را توانستیم، که هیچ. اما اگر سکوت کنیم، دیگر حقی برای گله‌مندی نداریم؛ چرا که درست همان‌جایی که باید محافظه‌کاری را کنار می‌گذاشتیم، و از دایرهٔ امن خود بیرون می‌آمدیم و با ادب و عقل سخن می‌گفتیم، ترجیح دادیم خاموش بمانیم. و همین سکوت، همه‌چیز را خراب می‌کند. کم‌کم از یک انسان آزاده تبدیل می‌شویم به فردی بیش از حد محافظه‌کار و دوچهره؛ کسی که پشت سر دیگران بد می‌گوید، اما روبه‌رویشان به «به‌به» و «چه‌چه» میپردازد. و این قضیه انباشتی از فشار را برای ما به ارمغان می آورد که مسبب آن خودمان بودیم. و ما میتوانیم اینگونه نباشیم، اگر بخواهیم... 📝@Nasut84

🔰 لبه‌ی تیغ؛ راه نجات یا مسیر نابودی در این سال‌ها هزینه‌های سنگینی پرداخته‌ایم؛ هزینه‌هایی اقتصادی، اجتماعی و حتی هویتی. اگر تنها دستاورد این فشارها آن باشد که دریافته باشیم تکیه و التماس به قدرتی که خود عامل تحریم است، راه‌حل بحران‌ها نیست، شاید بتوان گفت این هزینه‌ها بی‌ثمر نبوده است؛ هرچند هنوز افکار عمومی به‌طور کامل به این آگاهی نرسیده‌اند. گویی تجربه‌ی تحریم‌ها، تهدیدها و حتی فشارهای نظامی نیز برای برخی کافی نبوده است. با این حال، هنوز گروهی بر این باورند که کلید نجات در دستان آمریکاست؛ گویی کشوری که تحریم شده، می‌تواند الگوی اقتصادی و نسخه‌ی نجات خود را از تحریم‌کننده‌اش وام بگیرد. این تناقض آشکار، نادیده گرفته می‌شود. چنین رویکردی چیزی جز ساده‌سازی یک مسئله‌ی پیچیده نیست. این وضعیت، به‌طرزی معنادار، شبیه آن است که در میانه‌ی جنگ ایران و عراق، تصمیم می‌گرفتیم با استفاده از تاکتیک‌ها و الگوهای دشمن، خود را نجات دهیم. بدیهی است که چنین راهبردی نه‌تنها ما را نجات نمی‌دهد، بلکه مسیر شکست را هموارتر می‌کند. اگر این واقعیت بنیادین را نپذیریم، فرجامی جز فرسایش و فروپاشی در انتظارمان نیست. پرسش اینجاست: جامعه و کشور ما تا چه اندازه باید در حوزه‌های مختلف آسیب ببیند تا این حقیقت برای تصمیم‌گیران محافظه‌کار روشن شود که این متدها، در بستر اجتماعی، فرهنگی و اعتقادی جامعه‌ی ایرانی ـ اسلامی کارایی ندارند؟ یک رویکرد، ما را به نابودی تدریجی سوق می‌دهد؛ اما رویکرد دیگر، از نقطه‌ای آغاز می‌شود که به خودباوری می‌رسیم. همان منطقی که در دوران هشت سال دفاع مقدس ما را واداشت روی پای خود بایستیم، تصمیم بگیریم و عمل کنیم. در این مسیر، نجات از بیرون نمی‌آید؛ ما باید خود، ناجی خویش باشیم. شاید روزی برسد که مسئولان اعتراف کنند در این مسیر خطاهای جدی مرتکب شده‌اند و میدان را به مردمی بسپارند که با تکیه بر ایمان، دانش و توان داخلی، راهی تازه بگشایند. آن‌گاه مشخص خواهد شد که می‌توان با اتکا به ظرفیت‌های درون‌زا و راهکارهای برخاسته از بستر بومی و اسلامی، کشور را از بحران عبور داد. به امید روزی که این قشر سال‌ها نادیده‌گرفته‌شده، مجال اثرگذاری بیابد و ایران، نه با نسخه‌های وارداتی، بلکه با اراده‌ی درونی خود نجات پیدا کند. 📝@Nasut84

🔴وزارت امورخارجه آمریکا ادعا کرد که فرزندان و اعضای خانواده مقامات ایرانی را از آمریکا اخراج خواهد کرد. دمشون گرم، اگه کسی کارزاری می‌شناسه که بتونیم از این تصمیم خوبشون حمایت کنیم حتما بفرسته 📝@Nasut84

🔰مستند آن سوی دیوار چین در حال بخش توی تلویزیون هست و تا الان شیش قسمتش اومده. درباره اینه که چین هم عین ما تحریم و حتی تعرفه های زیادی براش گذاشته آمریکا ولی اون به جای گریه کردن و تورو خدا آمریکا بیا باهم دوست باشیم از یه روش های دیگه ای استفاده کرده. حالا میزان رشد GDP (تولید ناخالص داخلی) چین چندین برابر آمریکاست و این روند اصلا برای آینده آمریکا خوب نیست. خلاصه مستند جالبیه، دوست داشتید میتونید از اینجا نگاه کنید👇 https://telewebion.com/product/0xc7d4181 📝@Nasut84

🔰تفاوت برخورد مسلمانان با مسیحیان در جنگ های صلیبی بر سر بیت المقدس 📝@Nasut84

🔰نحوه تسخیر آندلس توسط مسیحیان 📝@Nasut84

🔰آژانش شیشه ای بالاخره یه بار کامل دیدمش. فیلم ارزشی که با رعایت کردن یک سری نکات، مخاطب را از خود فراری نمی دهد. یکی از مشکلات رایج بسیاری از فیلم‌ها این است که هنوز در سطح داستان‌های کودکانه مانده‌اند؛ جایی که شخصیت‌ها ساده‌سازی می‌شوند و به دو دسته‌ی «آدم‌خوب» و «آدم‌بد» تقسیم می‌گردند. این نگاه سیاه و سفید، فضای اثر را به شدت فانتزی و غیرواقعی می‌کند و همان عامل است که بسیاری را از فیلم‌های ارزشی و سفارشی دل‌زده می‌سازد. اما فیلمنامه‌ای قدرتمند آن است که شخصیت‌هایش از ترکیب ویژگی‌های مثبت و منفی ساخته شوند، تا رنگی خاکستری به چهره‌ی آنان بدهد؛ نه مطلق سیاهی و نه مطلق سفیدی. در چنین بستری، ذهن مخاطب به حرکت درمی‌آید، درونش گفت‌وگو و درگیری شکل می‌گیرد، و این یعنی کارگران، کارش را به خوبی انجام داده است. فیلمی که چند دهه پیش این نکته رو به خوبی رعایت کرده ولی خیلی از فیلم های امروزی، دقتی به این مسئله ندارند. خلاصه احتمالش کمه ندیده باشید ولی اگه تماشا نکردید، پیشنهاد میشه. 📝@Nasut84

🔰زندگی + در زندگی اکثر انسان‌ها گوسفندی بیش نیستند. فقط عده قلیلی از آنها چوپان هستند. - گوسفند ها چه کسانی هستند؟ + کسانی که فراتر از خورد و خواب و خشم و شهوت ، هدفی ندارند... - و چوپان ها؟ + آنها چیزی فراتر از این چرخه یافته اند... 📝@Nasut84

🔰 آگاهی یا توهم؟ جهاد تبیین به معنای ماله‌کشی بر روی مشکلات نیست؛ این، نه جهاد تبیین که جهادِ جهل است. این روش، نه تنها روشنگری نمی‌آفریند، که جامعه را به وادی توهم می‌کشاند. جهاد تبیین، در حقیقت، همان شفاف‌سازی است؛ چه در عرصه‌ی پیشرفت‌ها و دستاوردها، چه در میدان عقب‌ماندگی‌ها، کوتاهی‌ها و خطاها. جهاد تبیین یعنی مردم از رشد و بالندگی کشور آگاه باشند و بدانند این پیشرفت، مرهون رنج‌های چه کسانی است؛ دشمن را به درستی بشناسند و نیت پلید او را دریابند؛ وظیفه‌ی خود را در این میانه آشکارا ببینند؛ و آنان که چوب لای چرخ زندگی مردم می‌نهند و زندگانی را بر آنها دشوار می‌سازند، بشناسند تا از آنها، حق خودشان را مطالبه کنند. پس نام «جهاد تبیین» را خراب نکنیم و آن را درست و ناب به انجام رسانیم. 📝@Nasut84