مرکز تحقیقات هوش مصنوعی نورون برگزار می‌کند دوره آموزشی نرم‌افزار اسکرچ ویژه نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ سال با هدف پرورش خلاقیت و آشنایی با مفاهیم اولیه برنامه‌نویسی، این دوره نیمه‌خصوصی به صورت حضوری برگزار می‌شود و فرصتی ارزشمند برای فرزندان شماست تا با دنیای فناوری و هوش مصنوعی آشنا شوند. 📍 محل برگزاری: سرای محله تاکسیرانی – خانه فناوری اطلاعات 🕙 زمان برگزاری: روزهای فرد شهریورماه، ساعت ۱۰ تا ۱۲ شروع دوره: سه‌شنبه ۴ شهریور هزینه ثبت‌نام: چهار میلیون و هشتصد تومان( امکان پرداخت در دو مرحله) همراه با مدرک معتبر پایان دوره و ارائه پک اختصاصی جهت ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیشتر، از طریق @NeuronRCA با ما در ارتباط باشید. #آموزش_نوجوانان #برنامه_نویسی_اسکرچ #مرکز_نورون #آموزش_حضوری @NeuronRC

🌱 وقتی یک نیاز شخصی، جرقه‌ای برای نوآوری جهانی می‌شود… زاک یادگاری، جوان ۱۸ ساله‌ای از نیویورک، با الهام از چالش‌های روزمره‌اش در پیگیری کالری غذا، اپلیکیشنی به نام Cal AI طراحی کرد که با استفاده از هوش مصنوعی و تنها یک عکس از غذا، میزان کالری را تخمین می‌زند. این ایده ساده اما هوشمندانه، ظرف چند ماه به درآمدی بیش از یک میلیون دلار رسید و زندگی زاک را از مسیر دانشگاه به دنیای کارآفرینی علمی تغییر داد در جهانی که بسیاری هنوز در حال آشنایی با مفاهیم پایه‌ای هوش مصنوعی هستند، یک نوجوان با دغدغه‌ای شخصی، توانست فناوری را به خدمت سلامت عمومی بگیرد و نشان دهد که نوآوری، نه در پیچیدگی، بلکه در فهم عمیق نیازهای انسانی نهفته است. در مرکز نورون، ما این داستان را نه صرفاً یک موفقیت مالی، بلکه نمونه‌ای الهام‌بخش از پیوند میان تجربه زیسته، خلاقیت فردی و قدرت تحول‌آفرین هوش مصنوعی می‌دانیم. #هوش_مصنوعی #کارآفرینی_جوانان #فناوری_سلامت #الهام_از_زندگی #نورون @NeuronRC

هوش مصنوعی؛ فرصت بزرگ یا تهدید خاموش؟ دمیس هاسابیس، مدیرعامل DeepMind، هشدار داده است که جهان هنوز برای مواجهه با ظهور هوش مصنوعی عمومی (AGI) آمادگی ندارد. در حالی‌که ابزارهایی مانند ChatGPT به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند -از آموزش و سلامت گرفته تا سرگرمی و جست‌وجو- پرسش‌های بنیادینی درباره‌ی پیامدهای فرهنگی، اخلاقی و انسانی این فناوری‌ها در حال شکل‌گیری‌اند. نظریه‌ی «اینترنت مرده» که می‌گوید بخش عمده‌ای از محتوای وب توسط ربات‌ها و الگوریتم‌ها تولید می‌شود، دیگر صرفاً یک فرضیه نیست؛ بلکه به واقعیتی نگران‌کننده نزدیک شده است. با کاهش سهم محتوای انسانی، کیفیت تعاملات دیجیتال، آموزش، و حتی تفکر انتقادی در معرض خطر قرار می‌گیرد. در مرکز نورون، ما این تحولات را نه با ترس، بلکه با تأمل و مسئولیت‌پذیری علمی دنبال می‌کنیم. هوش مصنوعی می‌تواند ابزاری برای همدلی، عدالت و آگاهی باشد—اگر آن را در چارچوب‌های اخلاقی، فرهنگی و انسانی بازتعریف کنیم. #هوش_مصنوعی #اینترنت_مرده #اخلاق_دیجیتال #آینده_پژوهی #علوم_انسانی_و_فناوری #نورون @NeuronRC

وقتی نور، زبان هوش مصنوعی می‌شود در تازه‌ترین دستاورد فناوری، شرکت Cerebras تراشه‌ای طراحی کرده که به‌جای استفاده از جریان الکتریکی، با نور کار می‌کند—تحولی بنیادین در معماری پردازش هوش مصنوعی. این تراشه نوری می‌تواند داده‌ها را با سرعتی بسیار بالا و مصرف انرژی پایین منتقل کند، و راه را برای مدل‌های عظیم و پیچیده هموار سازد. در دنیایی که تقاضا برای قدرت پردازش روز‌به‌روز بیشتر می‌شود، این نوآوری نه‌تنها یک جهش فناورانه است، بلکه فرصتی برای بازاندیشی در رابطه‌ی انسان، انرژی و هوش مصنوعی است. آیا می‌توانیم آینده‌ای بسازیم که هم هوشمند باشد و هم پایدار؟ #هوش_مصنوعی #تراشه_نوری @NeuronRC

هوش مصنوعی و آینده‌ی مشاغل؛ تهدید یا فرصت؟ با گسترش روزافزون هوش مصنوعی، بسیاری از مشاغل سنتی در معرض تغییرات بنیادین قرار گرفته‌اند. از تحلیل داده‌ها تا تولید محتوا، از خدمات مالی تا آموزش، الگوریتم‌ها در حال بازتعریف نقش انسان در محیط‌های کاری هستند. ⁉️⁉️⁉️اما آیا این تحول به معنای حذف انسان است؟ یا فرصتی برای بازآفرینی مهارت‌ها و معناهای جدید در کار؟ گزارش‌ها نشان می‌دهند که در کنار حذف برخی مشاغل، ده‌ها شغل جدید در حال شکل‌گیری‌اند—شغل‌هایی که نیازمند خلاقیت، تفکر انتقادی، و توانایی تعامل انسانی‌اند. در این میان، علوم انسانی و اجتماعی نقشی حیاتی دارند: برای آن‌که فناوری نه‌تنها کارآمد، بلکه اخلاق‌محور، فرهنگی و انسانی باشد. هوش مصنوعی می‌تواند ابزاری برای توانمندسازی انسان باشد اگر با آگاهی، مسئولیت و عدالت اجتماعی همراه شود. @NeuronRC

هوش مصنوعی در ایران؛ آشنایی، شکاف‌ها و فرصت‌ها نتایج یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد که تنها ۵.۱٪ از مردم ایران به‌صورت تخصصی با ابزارهای هوش مصنوعی مانند ChatGPT و Gemini کار می‌کنند، در حالی‌که ۳۵.۶٪ هنوز هیچ آشنایی با این فناوری‌ها ندارند. این آمار، تصویری روشن از شکاف دیجیتال و ضرورت آموزش عمومی در حوزه‌ی فناوری‌های نوین ارائه می‌دهد. جالب‌تر آن‌که بیش از نیمی از جوانان ۱۵ تا ۲۹ ساله (۵۴.۲٪) با ابزارهای هوش مصنوعی کار می‌کنند، در حالی‌که این رقم در میان افراد بالای ۵۰ سال تنها ۱۶.۱٪ است. همچنین، ۵۷.۹٪ از افراد دارای تحصیلات دانشگاهی از این ابزارها استفاده می‌کنند، در مقابل تنها ۱۱.۳٪ از افراد با تحصیلات کمتر از دیپلم. در مرکز نورون، ما این داده‌ها را نه فقط به‌عنوان آمار، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از یک مسئولیت فرهنگی و آموزشی می‌دانیم. اگر قرار است هوش مصنوعی در خدمت توسعه‌ی انسانی باشد، باید آن را از انحصار تخصصی خارج کرده و به ابزار توانمندسازی عمومی تبدیل کنیم. #هوش_مصنوعی #نورون 🍂@NeuronRC

هوش مصنوعی در زندگی روزمره؛ از کنجکاوی تا تخصص در ادامه‌ی نظرسنجی ملی درباره‌ی میزان آشنایی با ابزارهای هوش مصنوعی، از کاربران فعال پرسیده شد که این فناوری را در چه زمینه‌هایی به کار می‌گیرند. نتایج نشان داد که: - ۵۴.۴٪ برای کسب اطلاعات عمومی - ۲۷.۸٪ برای آموزش و مهارت‌آموزی - ۲۶.۷٪ برای پژوهش و فعالیت‌های علمی و در کنار این‌ها، بسیاری از کاربران از هوش مصنوعی برای تولید محتوا، طراحی، برنامه‌نویسی، ترجمه، برنامه‌ریزی زندگی، مشاوره حرفه‌ای، پزشکی، حقوقی و حتی امور قضایی استفاده می‌کنند. این تنوع کاربردها نشان می‌دهد که هوش مصنوعی دیگر صرفاً یک ابزار تخصصی نیست، بلکه به بخشی از زیست روزمره تبدیل شده است ابزاری که می‌تواند یادگیری را تسهیل کند، تصمیم‌گیری را بهبود بخشد و حتی مسیرهای شغلی را بازتعریف کند. فناوری زمانی معنا دارد که در خدمت رشد انسانی، عدالت آموزشی و توانمندسازی اجتماعی قرار گیرد. آینده‌ی هوش مصنوعی، نه در پیچیدگی الگوریتم‌ها، بلکه در عمق کاربردهای انسانی آن رقم خواهد خورد. #هوش_مصنوعی #نورون 🍂@NeuronRC

اعتماد به هوش مصنوعی؛ آگاهی یا خوش‌بینی؟ در ادامه‌ی بررسی ملی درباره‌ی رفتار کاربران ایرانی با ابزارهای هوش مصنوعی، نتایج نشان می‌دهد که ۵۳.۶٪ از کاربران اعتماد زیادی به پاسخ‌ها و نتایج دریافتی از این فناوری دارند. در مقابل، ۲۰.۷٪ اعتماد کمی دارند و ۲۵.۳٪ نیز تاحدودی به آن اعتماد می‌کنند. این آمار، تصویری دوگانه از وضعیت فرهنگی و شناختی جامعه نسبت به هوش مصنوعی ترسیم می‌کند: از یک‌سو، خوش‌بینی و استقبال از فناوری‌های نو؛ و از سوی دیگر، تردیدهایی که ریشه در نبود آموزش، شفافیت الگوریتمی و سواد رسانه‌ای دارد. در مرکز نورون، ما اعتماد به هوش مصنوعی را نه یک احساس، بلکه یک مهارت می‌دانیم مهارتی که نیازمند آموزش، تفکر انتقادی و آشنایی با محدودیت‌های فناوری است. اعتماد کورکورانه، همان‌قدر خطرناک است که بی‌اعتمادی مطلق. #هوش_مصنوعی #نورون 🍂@NeuronRC

وقتی هوش مصنوعی، زبان حیات را بازنویسی می‌کند برنامه Evo، که از سوی تیمی در دانشگاه استنفورد و مؤسسه Arc توسعه یافته، با آموزش بر روی میلیون‌ها ژنوم باکتریایی، باستانی و ویروسی، اکنون قادر است توالی‌های DNA را بخواند، بنویسد و حتی طراحی کند. این مدل زبان بزرگ ژنومی، همانند یک ChatGPT برای DNA عمل می‌کند اما به‌جای تولید متن، پروتئین‌های مصنوعی می‌سازد که عملکردی مشابه یا حتی بهتر از نمونه‌های طبیعی دارند. این تحول، مرز میان زیست‌شناسی و فناوری را درنوردیده است. Evo نه‌تنها می‌تواند ژنوم‌های جدید طراحی کند، بلکه در آینده‌ی نزدیک ممکن است نقشه‌های ژنتیکی برای گونه‌های تازه‌ای از حیات ارائه دهد. آیا این آغاز عصر «حیات مهندسی‌شده» است؟ اگر هوش مصنوعی می‌تواند حیات بسازد، پرسش اصلی این است: چه نوع حیاتی؟ با چه هدفی؟ و تحت نظارت چه ارزش‌هایی؟ منبع #حیات_مهندسی_شده 🍂 @NeuronRC

🧬وقتی هوش مصنوعی، زبان ژن‌ها را می‌خواند و می‌نویسد دکتر دیوید بیکر، زیست‌شناس برجسته دانشگاه واشنگتن، موفق شده است هوش مصنوعی را به خواندن و نوشتن DNA آموزش دهد دستاوردی که می‌تواند مسیر طراحی دارو، درمان بیماری‌های ژنتیکی و حتی خلق پروتئین‌های جدید را متحول کند. این فناوری با الگوبرداری از مدل‌های زبانی مانند ChatGPT، اکنون قادر است ساختارهای پیچیده زیستی را تحلیل و بازآفرینی کند. این تحول، نقطه‌ی تلاقی علم ژنتیک، زبان‌شناسی و هوش مصنوعی است. اگر تا دیروز DNA را صرفاً به‌عنوان رمز حیات می‌خواندیم، امروز می‌توانیم آن را بازنویسی کنیم با دقت، سرعت و خلاقیتی که پیش‌تر ممکن نبود. اگر ماشین‌ها می‌توانند حیات را بازنویسی کنند، وظیفه‌ی ماست که معنای این قدرت را بازتعریف کنیم: در خدمت انسان، نه در رقابت با او. #هوش_مصنوعی #DNA #پروتئین_مصنوعی #نورون 🍂 @NeuronRC

هوش مصنوعی و زبان طبیعت پروژه Earth Species با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، در تلاش است تا الگوهای ارتباطی حیوانات را رمزگشایی کند—نه برای ترجمه‌ی مستقیم، بلکه برای ساخت یک فرهنگ‌لغت ابتدایی که بتواند به فهم بهتر رفتارها و صداهای گونه‌های مختلف کمک کند. از فنچ‌های گورخری گرفته تا نهنگ‌های بلوگا، این پروژه در حال تحلیل صداهای پیچیده‌ای است که شاید حامل معنا، هشدار یا احساس باشند. هدف نهایی، نه فقط کشف زبان حیوانات، بلکه ایجاد پلی فرهنگی میان انسان و زیست‌بوم است؛ پلی که بتواند حس قدردانی، احترام و مسئولیت‌پذیری نسبت به طبیعت را در ما تقویت کند. اگر بتوانیم بفهمیم حیوانات چگونه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند، شاید بتوانیم بهتر از آن‌ها محافظت کنیم. منبع 🍂@NeuronRC