چه دریاهای آبی زیر آفتاب، چه جنگل‌های یشمی در رگبارهای گرم، چه خسوف‌ها با خوشیِ جفت بودن با هم که نمی‌بینیم و می‌میریم. چه کودکانی که شاد نمی‌کنیم و می‌میریم. چه ستم‌ها که هست و مرگشان را نعره نمی‌کشیم و می‌میریم.
-شهریار مندنی پور
کل چیزی که بین ما دوتاست فقط یکی دیگه از اون خیال پردازی‌های مسخرت برای فرار از واقعیته، مگه نه؟
تاحالا شده از کوهی بالا بری که می‌دونی آخرش سقوطت حتمیه اما بازم به‌خاطر لذت مسیرش، اون‌کارو انجام بدی؟
من انجام دادم و توصیه نمی‌کنم.
اگه قراره از جای زخمامون نور بزنه بیرون، من رسما خود دکل روشنایی استادیوم آزادی‌ام. کل منطقه‌ی ما می‌تونن با نور بدبختیا و ضربه‌های روحی من شبانه والیبال بازی کنن.