یه روزی میرسه که دیگه خودت رو با کسی مقایسه نمیکنی.
نه چون از همه بهتری، نه چون از همه بدتری.
فقط میفهمی هر کسی داره یه جـ..نگی رو زندگی میکنه که از بیرون دیده نمیشه.
دیگه موفقیت کسی ناراحتت نمیکنه، عقب موندنت هم باعث نمیشه خودت رو سرزنش کنی.
یاد میگیری آروم تر راه بری، کمتر عجله کنی، و بیشتر حواست به مسیر خودت باشه.
چون آخرش هیچکس جای زندگی تو رو زندگی نمیکنه.
بزرگترین اشتباه ما اینه که تمام عمر حواسمون به مسیر بقیه باشه، در حالی که راه خودمون مدتهاست منتظر قدمهای ماست.
[𝐊𝐚𝐁𝐨𝐒]
[کآبوس]
امشبم ساعت از 12 گذشت . .
میدونی ساعت که از نیمه شب میگذره ،
جهان یه شکل ِ دیگه میشه !
اِنگاری عینِ فیلم ترسناکا هستن که از یجایی به بعد وارد قسمت ِ ترسناک فیلم میشه،
آدم دلش میخواد از ترس ِ اون بغض دلتنگیش ،
بره زیر پتو تا مبادا پیدات کنن ؛
عین هو قدیما ، که وقتی میترسیدم میخزیدیم
زیر پتومون ، تا بلکه موجودات ترسناک خیالیمون
دستشون بهمون نرسه . .
کاش هیچوقت ساعت از 12 نمیگذشت:))
[𝐊𝐚𝐁𝐨𝐒]
[کآبوس]
لازم نیست دربارهی کسی حرف بزنم.
آدمها خودشون، با انتخابهاشون، با رفتارشون و با مدل برخوردشون با بقیه همهچیز رو دربارهی خودشون میگن.
یه زمانی سعی میکردم حرفاشون رو باور کنم.
قولهاشون، قسمهاشون و اون تصویری که از خودشون ساخته بودن. اما با گذشت زمان فهمیدم بین چیزی که آدمها میگن و چیزی که واقعا هستن، گاهی یه دنیا فاصلست.
برای همین دیگه به حرفها دل نمیبندم.
فقط نگاه میکنم که وقت انتخاب، وقت سختی و وقت منفعت، چه کسی واقعا خودش باقی میمونه.
چون هیچ نقابی تا ابد روی صورت کسی نمیمونه؛ بالاخره یه روز حقیقت زودتر از خودش سلام میکنه.
[𝐊𝐚𝐁𝐨𝐒]
[کآبوس]