مدتی است که فیلمها را نمیتوانم در یک مرحله تماشا کنم. نصفه میمانند یا در چند نوبت میبینم. کتابها نصفه می مانند و پرسه ها هم زود خسته می کنند ، بر می گردم. انگار رفته رفته آدم نفس کم می آورد. یک چیزی در وجود ما از کار افتاده یا شاید خسته است و دقیقا معلوم نیست که چیست.

امروز march 31 ، روز جهانی دخترای بامزه‌ست🙂‍↔️.

‏امیدوارم تا لحظه مرگ رفیق هم باشیم و بعد از اون به عنوان دوستای شبح برای سرگرمی بقیه رو بترسونیم.

هر چی پنبه قبل عید داشتم رشته شد

طرز زندگی قبل عیدمو فراموش کردن

اکلیلی شدن بیشتر از این ؟؟🫠💖

اگه برات آهنگ می‌فرستم و از اتفاقات روزم برات می‌گم تو قطعا وسط قلبم جا داری.

دیگه نمیترسم خیلی وقته که دیگه ترس از خیلی چیزها ریخته، نه ترس این رو دارم که ترکم کنن، نه ترس این رو دارم که خودم کنار بزارم، نه میترسم از اینکه دوستم نداشته باشن، نه از این میترسم که تا تهش تنها جلو برم، هر چیزی یه زمانی من رو اذیت میکرد و میترسوند الان حتی واسم اهمیت نداره، به دست آوردن این شجاعت تاوان داشت و من تاوانش رو با از دست دادن هر چیزی که دوستش داشتم دادم، هر چند من این نبودم، این شدم.

یک صبر برایم مانده ، و همه‌ی دنیا می‌خواهد من را با آن امتحان کند.

‏انسان بدون بغل انگار بودنش ناقصه.