یکی از موضوعاتی که زیاد پیش میاد وقتیه که ارتباط‌تون با یک نفر قطع می‌شه ، یکی‌تون‌ به سندروم «وفاداری مزمن» مبتلا می‌شه ، اینجوری که نسبت به کسی که نیست احساس تعهد میکنه ، همش منتظر یه زنگ یا یه پیام از اون طرفه ، دائم طرف رو چک می‌کنه و عمیقاً امیدواره که برگرده و خودشو از روند عادی زندگی‌ و خوشی‌ها محروم می‌کنه و حتی به جای خالیشم خیانت نمی‌کنه. و این واقعیت تلخیه که خیلیامون تجربش کردیم. - شبتون‌بی‌غم 🤍')

از همه جای آسمون ماه پیداست ، معلومه که نمیتونی منو فراموش کنی.

‏یا ساعت خوابم تنظیم شه یا بمیرم کاش ؛

نوشته بود : تو همان چای تلخ بمان ، کسی که چای دوست داشته باشد ؛ با خودش قند می‌آورد.

دوست صمیمی‌ای که تیکه کلامتو نگیره دوست صمیمیت نیست.

به مناسبت روز هیچ کاری نکردن بیا بریم یه جا ، میخام بشینم فقط تورو نگا کنم.

عزیز دلم من به اندازه کافی خوشگلم انتظار اخلاق خوبم داری؟

برای کسی که دوستت داره بجنگ ، ولی برای اینکه کسی دوستت داشته باشه نه.

احساساتی که بزور چپوندیش تو یه کمد و فکر کردی دیگه تموم شده ؛ یجا با یه تلنگر کوچیک میریزه بیرون و اون لحظه‌ست که میفهمی همیشه بوده ، فقط نمیخواستی باهاشون رو‌ به رو شی.

سراغم و از ٢٢:١٥ تا ٢٣:١٥ نگيرید من پايتخت فنم🙂‍↔️.