‏یه غمی خیلی پر رنگ‌تر از بقیه غم‌هاست ، هضم نشدنی و هرگز خوب نشدنی. هر بار با هر اتفاقی غمگین میشی یا صدمه میبینی برمیگردی پیش اون غم. از غم‌ های جدید به کهنه ترین غمت پناه میبری. به جانکاه ترین غمت ؛ - شبتون‌بی‌غم 🤍"

ببخشینا ولی کاش دنیا انقدر کوچیک بود که مجبور میشدیم مچاله شیم تو بغلِ هم.

‏این آدمایی که فکر میکنن همیشه حق باهاشونه، اینا واسه سلامت روان ضرر دارن ازشون دوری کنید.

‏فرقی نداره ۱۰ شب بخوابم یا ۳ صبح در هر صورت صبح بیدار شدن برام عذابه ؛

بعضی روزها از خواب بیدار می‌شم و نمی‌خوام، نمی‌دونم چی رو نمی‌خوام، فقط نمی‌خوام.

من ذوقم همینجوری عینکی هست تو کورش نکن.

احساس میکنم دارم با یک درصد شارژ زندگیمو ادامه میدم.

خوبیِ قد کوتاها اینه تو بغلی ان.

انتخابای بد خاطرهای خوب میسازه.

بعضی حرفا رو نه میشه زد ، نه میشه خورد میمونه سر دلت میشه دلتنگی ، میشه بغض ، میشه سکوت ، میشه همون وقتا که خودتم نمیدونی چه مرگته.

تو ؟ همون هیچی هستی که وقتی آدما ازم میپرسن بچی فکر میکنی میگم.

حق تر از این داریم ')؟