خودآگاهیم بیش از حده.
اینجوریه که توی سکوت نشستم ولی یه نفر توی ذهنم مدام میگه «ساکت نشین ، یه چیزی بگو ، یه کاری بکن» و نمیدونم چی بگم یا چیکار کنم. ساکت میشینم و از درون رنج میکشم.
انگار سکوت یه هیولای ترسناکه که اگه نابودش نکنم ، نابودم میکنه.
نمیدونم شاید بزودی از دست انسانها سر به جنگلها بزنم و با حیوانات زندگی بکنم.
هدایت شده از « استیصـال »
- هرچقدر هم شکستۀ حرفهایِ بیهوده ولیك شنیده شده باشم بازهم خُرسندم. تکهای از من، همیشه کنارِ تو، سبز میماند آنهم میانِ بیماریهایم.
- غم شما بویِ اشكِ چشمهارو میده.
. @Nooothiing ✨ .