از اینایی که حلقه ی ازدواجشون همیشه دستشونه خیلی خوشم میاد.👍🏻

خیلی برام ناراحت کننده‌س که یه سری آدمایی که خیلی دوسشون داشتم کارایی کردن که دیگه دلم باهاشون صاف نمیشه یا نمیتونم حس قبل رو بهشون داشته باشم ، یعنی هر چی به درست شدن روابط فکر میکنم به این نتیجه میرسم که تنها راهش این بود که از اول خراب نمیشد ؛

‏عادت کنید به بی ادا بودن ، به واقعی بودن ، به لباس تکراری پوشیدن ، به بی آرایش بیرون رفتن ، به قهقهه بلند ، بدون اینکه فکر کنید صداتون تا کجا میپیچه ، به گفتن جمله‌ی " این رستوران گرونه بریم فلافل بخوریم" به گفتن جمله‌ی «دلم برات خیلی تنگ شده» بدون اینکه فکر کنید طرف پرو میشه ، ‏به گفتن درد و غم و غصه و حال بد و نگرانیتون ، بدون اینکه فکر کنید طرف مقابل چه فکری میکنه ، به خودتون بودن ، به بی ادا بودن ، به راحت بودن و سخت نگرفتن عادت کنید باور کنید دلربا ترین ویژگی آدمیزاد همینه :)

نمی‌دونم دقت کردید یا نه، ولی در کل من خیلی طفلکی هستم.

شکستن قلنج انگشتام تنها کاریه که با همه ضررهای داشته و نداشتش هیچوقت دلم نمیخواد ترکش کنم چون خیلی سرحال میارتم

محبوبم چقد حقیری که عاشق من نیسی

احساس میکنم تو زندگی قبلیم آمبولانس بودم،کلا دنبال آدم مریضم.

دیگه اصلا بهش فکر نمیکنم من ۵ ثانیه بعد: چرا بهم پیام نمیده!؟

وای حق🫠

دلم می‌خواد مغزمو از سرم دربیارم بذارم جلوم ، براش چای بریزیم و بگم عزیزِ من ! میشه انقدر بهش فکر نکنی ؟ میشه دست از سر گذشته برداری ؟ میشه به حرف آدما اهمیت ندی ؟ چون خیلی داری اذیتم می‌کنی.

عزیزم شما که از چشم ما افتادین ولی ایکاش ماهم از زبون شما بیفتیم.

من سسدست نیستم دوستان