و قسم به تمام لحظه هایی که اشک ریختی و شکستی ؛
قسم به تمام لحظه هایی که درونت آشوب بود ولی لبخند میزدی ؛
قسم به تمام لحظه هایی که نیاز داشتی کسی کنارت باشد اما هیچ کس را جز خودت نیافتی ؛
به اندازه ی تمام آن لحظه ها ، جان خواهی گرفت ، از ته دل خواهی خندید و زنده خواهی شد ، جوری که فکر میکنی روزهای غم توهمی بیش نبوده است.
آدمایی که شل بغل میکنن ، شل دست میدن ، شل راه میرن و شل حرف میزنن برام غیر قابل تحملن ، خب نکنید دیگه اه.