یکم شعور چیه همونم ندارید

واقعا چی با خودتون فکر میکنید؟

روز اول ک فعالیت اینجا رو شروع کردم قید کردم ک اینجا چنل دلیه ؛ هر متنی و هر عکسی که دوست داشته باشم و باب میلم باشه میزارممم

مشکل دارید لف بدید نگاه نکنید آخه به شما چه که همچین کاری میکنید

حیف نمیتونم دهنمو باز کنم و نمیدونم کار کیه ولی بدون دوست گرامی من که ازت نمیگذرم ؛ الان نمیدونم کی هستی ولی خب تو که مشخصااااا اعتقاد داری اون دنیا باید جواب بده !

بله عزیزم ، حقیقت اینه ؛ اونقدری که بهشون اهمیت می‌دی ، بهت اهمیت نمی‌دن ، اونقدری که بهشون خوبی می‌کنی ، بهت خوبی نمی‌کنن ، اونقدری که براشون هستی ، برات نیستن ، اونقدری که بهشون بها دادی ، ارزشمند نیستن. این جماعت حس قدر دانی و تشکر حتی توشون مرده. در‌ جواب خوبی بهت بیلاخ نشون ندن زور زدن. همشون پشیمونت می‌کنن. نمی‌گم لطف نکن ، می‌گم بی دلیل لطف نکن. زیاد لطف نکن که عادت کنن به چششون نیاد و فکر کنن وظیفته. صبر کن خودشونو ثابت کنن ، بعد‌ تو می‌تونی براشون جبران کنی. همیشه به اندازه ی ظرفیت هر نفری براش ارزش قائل شو.

بعضی روزها حس می‌کنی از بین هشت میلیارد انسان روی زمین ، تمام وزن آسمان به روی شانه‌های تو است.

یادم میمونه کاری که دوست نداشتمو انجام دادی :)

کاش هنوزم نامه نوشتن رایج بود . انگار احساس بیشتری رو منتقل میکنه ، انگار کلماتش واقعی‌تره یا بوی عطرش که روی کاغذ مونده چیه این صفحه‌ی سرد کیبورد؟؟

نامه نوشتن واقعا کار جذاب و به یاد موندنی‌ایه. بدین شکل که تو میدونی طرف کلی وقت گذاشته رفته برگه‌ی مخصوص ، پاکت نامه و تمبر خریده بعد نشسته پشت میز با دست خط خودش برات یه متن نسبتا طولانی نوشته. باحاله ، نه؟ من اگه از کسی نامه دریافت کنم ، تا آخر عمر نگهش میدارم.

‏اگه میخوای قلبت نشکنه ، ارتباطت با آدما رو قطع کن.