ببخشینا ولی زندگی فقط صد سال اولش سخته.

از دوستم ناراحت شدم :) حق داره ولی خب حرفش یه غم شد رو غمام ؛ تا سه روز عزای عمومی🫠

یعنی چی که هفته ی اول دانشگاه نرید ؟؟ سه ماه تابستون غلط خیلی خاصی میکردی نرسیدی تموم کنی تا الان که هفته ی اول دانشگاهم نمیخوای بری ؟ هر چنلی رو باز میکنه هی میگه هفته ی اول دانشگاه نرید .

بزارید پام ب دانشگاه باز بشه ؛ هفته ی اول ک سهلههه روز اووول هم میرم🫠🤙🏻

برام آهنگ بفرست و بگو “اینو شنیدم یادت افتادم"

من واقعا انرژی برای تظاهر کردن ندارم.

‏کاش «من» اون آدمی بودم که بودن ، موندن و اومدنم همه چیز رو عوض می‌کرد.

‏«هردفعه که ناراحتم میکنی بهت نمیگم چون هیچی عوض نمیشه ، خودم خودمو ترمیم میکنم و هر دفعه کمتر دوستت دارم.»

‌زمان حلش می‌کنه ، من رو توی غم.

ما هم همینطور . .

مثلا ببینیش ، ازش بپرسی تو که فکر میکردی اگه منو ول کنی بری حالت بهتر میشه ، بهتر شدی؟

تابستون تموم شد ، کاش منم تموم میشدم.