حس هایی هستند که نام ندارند ؛ نگران نیستی اما آرام هم نیستی . غریب ، نیستی اما اهل اینجا هم نیستی . نه دلت میخواهد ، بمانی نه آرزوی رفتن داری . دلت میخواهد جایی که هستی نباشی اما جای دیگری هم نباشی .

غم؟ صحبت نکردن با آدمی که ۲۴ ساعته باهم صحبت میکردین .

میخوام تو بغل خودت از دست کارات گریه کنم.

من غرورم نزاشت بگم تو از چشمام دلتنگی رو نخوندی؟

مرا ببوس این جنگو کش نده.

- ‌اون شبی ك بی تو گذراندم ؛ چنان شکستم ك صبح هنگامی ك غمت به سراغم آمد دیگر مرا نمیشناخت .

آدما وقتی به هم نزدیک میشن ، هم صميمیتشون بیشتر میشه، هم دلخوریاشون. طبيعی هم هست ! چون هم توقع‌ها بیشتر شده ، هم اون تفاوت‌های شخصيتی برجسته‌تر شدن. اگر به يکی نزدیک باشی و هیچ‌وقت بينتون سوتفاهم، دلخوری ، و ناراحتی پیش نیاد ، يعنی این وسط یه چیزی اشکال داره. اندازه و شکل اين ناراحتیاست که تعیین می‌کنه رابطه درست و سالم داره جلو ميره ، یا نه..

مامانم جوری داره حرص میخوره سر اینکه طوبی صداش در نمیاد 😞😂

ولی من هنوز به “ قول انگشت کوچیکه “ اعتقاد دارم .

سیگارُ دود میکنمُ عمیق تر پڪ میزنم شاید بتونه سردردُ تسڪین بده و خاطراٺ همراشون دود بشه و محو شن .. لعنت به عقربه ها که نبودنتُ به رخ میڪشنُ دهن کجی میکنن برا دلِ‌تنگم .. لعنت به باڪس‌ ِگلای ِخشڪ شده و لباس ستای اسپرت که دونه دونه شو کادو دادیم بهم .. لعنت به پیاده روهای ِخیابون مفتحُ ڪریمۍ که شاهد تک تک بوسه هامون بودن .. لعنت به معده دردها و بالااوردن خون که بخاطر غذا نخوردنُ اشتها نداشتنه .. لعنت به دڪور سردُ بی روح خونه و اتاق که سردی شون مغز استخونُ میسوزونه .. لعنت به قاب عڪس دونفره ای که شبیه ماستُ لبخندایی که کِش اومدنُ چشمایی که ذوقُ شیطنت ازشون میباره که الان فقط تنها دارایی زندگی من از تو عکساس که دلخوش ڪردم به کنارهم‌بودن ِقاب شدمون( :

عسیس دلم نوشته🥹💘