عسیس دلم نوشته🥹💘

شرح پریشانی شبانه ؛ چشمانم پر از خواب ، گلویم پر از گریه ، نفس‌هایم پر از ترس.

واقعا قراره با همین مغزی که دارم تا ابد زندگی کنم؟ زیادی فکر میکنه ، خیلی آزاردهنده است. - شبتون‌بی‌غم 🤍"

ذهنِ عزیزم ، هیچ خبری نیست به‌خدا ، همه‌چیز خوبه ، نشستیم دیگه ، چرا مضطرب می‌شی آخه؟

همش حس میکنم یه دبیر جا مونده من نام نبردم ؛ فکرش درگیرم کرده نمیزاره بخوابم :)

‏یک‌‌چیزی تو وجودم ناراحته ، سعی میکنم حال خودم‌ رو بهتر کنم اما بی‌فایده‌ست ، انگار بخشی از وجودم غمگینه ، میخواد تنها باشه و دیگه میو بی میو.

ببینید عزیزان ؛ اینکه شما متعهد هستید وظیفه ی شماست، اینکه دروغ نمی‌گید و روراست هستید هم همینطور. این‌ وظیفه ی شماست که اگر طرف مقابل علامت سوالی در ذهنش ایجاد می‌شه ، رفعش کنید و توضیح بدید. این وظیفه ی شماست که محبت ، توجه و انرژی خرج کنید ، برای آدمی که "خودتون" به صورت شفاف "ادعا" می‌کنید براتون مهمه. رفع ابهام درباره ی رفتار های اشتباهتون و عذر خواهی و ابراز پشیمونی و جبران اشتباه هم وظیفه ی شماست. اینکه دیگران اینطور نیستن ، دلیل موجهی نیست که شما "لطف" می‌کنید که درست رفتار می‌کنید ، بلکه شما در حال انجام وظیفه ی انسانی خودتون هستید. منت انسانیت رو سر کی می‌ذارید دقیقا؟ خب انسان نباشید و با غیر انسان ها زندگی کنید.

من ؟ یه سردرد متحرک .

ببخشید ! پس کِی درباره‌اش می‌میریم؟

حتی مهربون ترین آدمام واسه خودشون حد و مرز دارن ، انقد بهشون فشار نیارید که مرزاشونو نادیده بگیرن چون اونوقت میتونن ترسناک ترین آدمای دنیا بشن.

وای هوا چههه پاییزی‌ــهههه واهایییی🥹

‏خدایی الان انسان شادتری نیستین با این هوا؟ ‏الکی چونه می‌زنین…