گوشه ی ناخونتو نکَن.
چنتا عکسم از خودت بگیر.
نذار غم و غصه هات زندگیتو کنترل کنن.
انقدر توی آینه از خودت ایراد نگیر.
درداتو توو خودت نریز.
سالم غذا بخور.
به بدنت اهمیت بده.
ز خواسته هات بی دلیل نگذر.
از حرفت کوتاه نیا.
با موفق شدنت بزن توو دهن هرکی که دست کمت گرفته.
خودتو دوست داشته باش.
خوبیاتو ، بدیاتو ، همه رو باهم بپذیر و قدرشونو بدون.
سرتو پایین ننداز ، قوز نکن.
چرا انقدر توو خودتی؟ بلند شو.
سینه تو سپر کن.
فکرای منفیتو بریز دور.
تو ارزشمندترین چیز دنیایی.
خیلی حیفه که خودت اینو نمیدونی.
من کوروش هخامنشی ، فرمان دارم که بر مردمان ملال نرود.
که ملال مردمان ملال من است و شادمانی مردمان شادمانی من.
بگذارید هر کس به آیین خویش باشد.
زنان را گرامی بدارید.
فرودستان را در یابید و هر کس به تکلم قبیلهی خویش سخن گوید.
گسستن زنجیر ها آرزوی من است.
ما شب و شقاوت را خواهیم زدود و زندگی را ستایش خواهیم کرد.
تا هست سرزمین من آسمانی باد.
۷ آبان ، سالروز کوروش بزرگ ، پناه مردمان ایران زمین .
بزرگ ترین پشیمانی ام ساعت ها جمله ساختن برای کسانی بود که لیاقت یک کلمه را هم نداشتند.
-ɴᴏᴛʜɪɴɢ"
ابقَ قویّا، فَقِصّتُکَ لم تَنتَهی بعد... قوی بمون، قصهت هنوز تموم نشده... - شبتونبیغم 🤍"
تو را شبيه شب دوست میدارمت.
«یک دست ، یک رنگ ، بیصدا ، تنها ، و البته بیپایان ، بیپایان ، بیپایان... »
- شبتونبیغم 🤍"