من کوروش هخامنشی ، فرمان دارم که بر مردمان ملال نرود.
که ملال مردمان ملال من است و شادمانی مردمان شادمانی من.
بگذارید هر کس به آیین خویش باشد.
زنان را گرامی بدارید.
فرودستان را در یابید و هر کس به تکلم قبیلهی خویش سخن گوید.
گسستن زنجیر ها آرزوی من است.
ما شب و شقاوت را خواهیم زدود و زندگی را ستایش خواهیم کرد.
تا هست سرزمین من آسمانی باد.
۷ آبان ، سالروز کوروش بزرگ ، پناه مردمان ایران زمین .
بزرگ ترین پشیمانی ام ساعت ها جمله ساختن برای کسانی بود که لیاقت یک کلمه را هم نداشتند.
-ɴᴏᴛʜɪɴɢ"
ابقَ قویّا، فَقِصّتُکَ لم تَنتَهی بعد... قوی بمون، قصهت هنوز تموم نشده... - شبتونبیغم 🤍"
تو را شبيه شب دوست میدارمت.
«یک دست ، یک رنگ ، بیصدا ، تنها ، و البته بیپایان ، بیپایان ، بیپایان... »
- شبتونبیغم 🤍"