بلند شی ببینی همش خواب بوده و تو پاییز 1397 وسط مشق نوشتن خوابت برده . .

بزرگترین مشکل یه Enfp اینه که تصوری که همه ازش دارن با خود واقعیش خیلی متفاوته و وقتی می‌خواد خودش باشه همش نگران خراب شدن تصورات بقیه‌اس.

‏همیشه یه کم حقیقت پشت "شوخی کردم” یه کم آگاهی پشت “نمی‌دونم” یه کم احساس پشت “مهم نیست” و یه کم درد پشت “خوبم” وجود داره.

امروز 28 November روز جهانی شکرگذاریهِ.

برای وجودم تو زندگیتون شکر کردید امروز یا چی؟💆🏻‍♀

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم، اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم. یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا، افتادم و باید بپذیرم که بمیرم. یا چشم بپوش از من و از خویش برانم، یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم. این کوزه ترک خورد چه جای نگرانی است؟ من ساخته از خاک کویرم که بمیرم. خاموش مکن آتش افروخته ام را، بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم. -فاضل نظری.

-💔

یه دورانی با بچه مشاعره میکردم :) کلی گپ مشاعره داشتم ک عضو ثابت و فعال بودم الان کجام و چقدر از شعر و حال و هواش دورم💔 با یادآوریش غم سراسر وجودمو گرفت 🙂

تورا هیچگاه آرزو نخواهم کرد ؛ تورا لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی نه با آرزوی من.

⁰⁰:⁰¹ دو صفرو ڪنار هم دیدم... گفتے آرزو ڪن! تا اومدم بگم "تو" ثانیہ‌ها بہ دقیقہ‌ها تبدیل شد و بہ‌جاۍ چهارمین صفر یڪ قرار گرفت... و فهمیدم طُ غیرممڪن ترین آرزوۍ منے!

تو چه دانی که پس هر نگه ساده‌ی من چه جنونی، چه نیازی، چه غمیست یا نگاه تو، که پر عصمت و ناز بر من افتد، چه عذاب و ستمی‌ست دردم این نیست ولی دردم این است که من بی‌تو دگر از جهان دورم و بی‌خویشتنم تا جنون فاصله‌ای نیست ازینجا که منم. -اخوان ثالث. -شبتون‌بی‌غم 🤍"

ماه دیگه میریم تو 2025 و من همچنان فکر میکنم هنوز تو 2019 یا 2020 هستیم 🚶🏻‍♀!