به حس اولیه ای که از آدما می‌گیرم مثل چشمام اعتماد دارم.

امروز 29 November ، روز بلک فرایدی بود👀.

نصف بیشتر مشکلاتم حل میشد اگه با دوستای صمیمیم همسایه بودیم.

‏مشخصاً می‌دونم دردم چیه ، ولی هیچ کاری ازم بر نمیاد.

⁰⁰:⁰¹ دو صفرو ڪنار هم دیدم... گفتے آرزو ڪن! تا اومدم بگم "تو" ثانیہ‌ها بہ دقیقہ‌ها تبدیل شد و بہ‌جاۍ چهارمین صفر یڪ قرار گرفت... و فهمیدم طُ غیرممڪن ترین آرزوۍ منے!

خبری از دوست داشتن نبود،ما فقط همو عذاب می‌دادیم.

من به تک تک رفتارات فکر می‌کنم ، به جزئی ترین نگاهت فکر می‌کنم ، به لحنت فکر می‌کنم ، به حرفات فکر می‌کنم ، به احساسات پشت کلماتت فکر می‌کنم ، من حواسم به همه چیز هست و دقیقا غم انگیزترین بخش زندگیم همین‌جاست ؛ من خیلی فکر می‌کنم.

ولی تو دیگه نباید اذیتم میکردی من جون کنده بودم تا دوباره حالمو خوب کنم :)

نمیدونم شما از این دفتر پلنر ها یا برنامه ریزی و اینا دارید یانه ؛ من یکی دارم . . بعد اونسری دخترخالم پیشم بود ک درساشو بخونه بعد اون قرار بود باهم بریم خونه ی عزیزم من گفتم یکم میخوابم تا درسات تموم بشه بعدش بریم و گفتمش ک دفترمو بزاره تو کیفش چون اونجا لازمش دارم ؛) خلاصه گفت اوکی و این حرفا از اون موقع یه دوهفته ای میگذره . . امروز داشتم دنبال یه موردی می‌گشتم تو روزهای قبل که با همچین صفحه ی گوگولی روبرو شدم🥹💖 من خیلی تتتستسنسمسمسسمم هستمه🥲