╭─────────────── ✦ ───────────────╮ ﷽ إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي «همانا من خدا هستم؛ معبودی جز من نیست. پس مرا عبادت کن و نماز را برای یاد من برپا دار.» ╰─────────────── ✦ ───────────────╯

𓆩♡𓆪

#نماز_سکوی_پرواز_5 هرچه که از عبادات و واجبات و اخلاقیات گفته شده که شایسته است ما انجام بدهیم، درواقع شخصیت ما را می‌سازد برای شرایط زیستن در آخرت. درباره نماز فرموده‌اند شما باید با یک ساختار وجودی وارد آخرت شوید. یادمان باشد رابطه ما بین دنیا و آخرت صددرصد مشخص است. مرحوم آیت‌الله ... می‌گفتند شما آنچه را در آینده می‌بینید، همه‌اش نفس خودتان است؛ برای اینکه آنچه در خارج اتفاق می‌افتد، نفس خودمان است. امام صادق(ع) می‌فرماید: اگر واقعاً شما اهل رغبت و میل هستید، به بهشتی میل پیدا کنید که اندازه آسمان و زمین است. اینکه بهشت هر کسی به اندازه سعه نفس خودش است، یعنی هرچقدر شما در دنیا تلاش کنید سعه بیشتری بدهید و آن را بزرگ‌تر کنید، آنچه در آن دنیا می‌بینید خودتان هستید. پس از الان می‌توانیم خودمان بفهمیم بهشتی هستیم یا جهنمی. الان ما اگر با این بهشت‌هایی که خدا در اختیار ما گذاشته شاد باشیم، بهشت آنجا هم نصیبمان می‌شود. نمی‌شود ما اینجا عصبی و بدخلق و بخیل باشیم، بعد آن‌طرف برویم بهشت! تو باید اینجا بهشتی باشی. تمام تجلی‌های بهشت همین‌جا هستند. خداوند می‌فرماید خودتان را در باغ‌های بهشت بیندازید؛ مثلاً مراسم روزه، مراسم دعا و... این‌ها شما را به بهشت می‌رساند. شکر کن. هرکس از خدا و تجلیات خدا و همه‌چیزِ خدا لذت می‌برد، این بهشتی است. شما هر وقت با علامت‌هایی که انسان را یاد خدا می‌اندازد و از آن لذت می‌بری، یعنی داری از خدا لذت می‌بری. هرچقدر حجم این لذت و آرامشی که از آن علامت می‌بری بیشتر باشد، وسعت نفست بیشتر است. هرچه از گناه و علامت‌های شیطان بدت می‌آید، به همان اندازه از جهنم دور هستی. ما الان خانم‌هایی داریم که باحجاب‌اند، ولی قند توی دلشان آب می‌شود که بی‌حجاب شوند، یک‌جوری بشود که بدحجاب شوند. کسانی داریم نماز می‌خوانند، ولی قند توی دلشان آب می‌شود که نماز نخوانند. این خوب نیست. انسان باید علامت‌های خدا را دوست داشته باشد. بعضی‌ها هم داریم که از جهنم متنفرند، ولی ممکن است حالا گاهی یک لغزشی داشته باشند، یک گناهی کنند، ولی خودشان به‌شدت ناراحت و پشیمان می‌شوند. خدا با اینکه دلت کجاست کار دارد. اینکه یک ظاهر خوب و مؤمن داشته باشیم، اما دلمان یک جای دیگر باشد، خدا با آن کار دارد. وقتی راجع به نماز حرف می‌زنیم، نماز خودتی. نماز چهره یک انسان است. اینکه می‌گوییم نماز ستون دین شماست، یعنی قدرت نفس شماست؛ یعنی مبناست، ستون است. برای همین در روایت هست نماز کیل و وزنه است؛ با آن آدم‌ها را وزن می‌کردند. برای همین پیامبر(ص) می‌دید یک آدم خوبی است، از او خوششان می‌آمد، می‌دید خیلی توانایی‌های خوبی دارد، حضرت می‌فرمود: «تو نماز می‌خوانی؟ تو حیفی، تو نماز بخوان.» یک آیه هست در تعریف کسانی که روی کره زمین به قدرت می‌رسند؛ مثلاً طرف مدیریت خانواده را به عهده می‌گیرد، یک نفر شهردار است، رئیس‌جمهور است. می‌گوید این‌ها می‌دانند باید کجا را قوی کنند تا جامعه قوی بشود. تا رئیس می‌شوند، یک جا نماز را برپا می‌کنند. توی خانه که هستی، خانواده خودت را امر به نماز کن؛ ستون نماز را توی خانه برپا کن. در حیطه مدیریتی هم می‌گوید نماز را به پا کنید. هستیم دیگر؛ آدم‌ها می‌آیند برای خدا جمع می‌شوند. مثلاً انجمن اسلامی هست، پایگاه بسیج هست، جمع می‌شوند، ولی فکر می‌کنند چون برای خدا کار می‌کنند، چون کارهایشان خیر است و سرشان شلوغ است، می‌گویند اشکال ندارد نماز اول وقت نخوانند. مثلاً یکی می‌گفت: «ده روزه کفش پامه.» گفتند: «پس نماز چطوری می‌خونی؟» گفت: «کار خیر دارم می‌کنم دیگه، اون نمی‌خواد!» این‌ها ستون ندارد. این کارها درست است که کارهای مقدسی هستند، ولی از آن‌ها آدم قدرتمند درنمی‌آید. یادم است یک سمینار درست کرده بودند درباره نماز. بعد این‌قدر شاگردها گرم این سمینار شده بودند که اصلاً نماز ظهر یادشان رفت و نمازهایشان کلی عقب افتاده بود. این خیلی ظریف است؛ یعنی ما این‌قدر غرق نماز و کارهای خودمان می‌شویم که خودِ نماز یادمان می‌رود. قیمت آدم‌ها به میزان توجهی است که به نماز دارند و نماز در زندگی‌شان یک جایگاه دارد. آیه را گفتیم دیگر: «رکوع کنید، سجده کنید.» حالا فکر کن وقتی خدا با تأکید می‌گوید رکوع، سجده... ما باید جدی بگیریم؛ به‌عنوان آرزوها، عیش‌ها، به‌عنوان آن چیزی که آدم دلش می‌خواهد. امیرالمؤمنین(ع) را فکر کن؛ در خواب ایشان را می‌بینی. امیرالمؤمنین تمام دنیا و آخرت و همه را طی کرده و وقتی برگشته، ره‌آوردش این برگشت چیست؟ «من سفارش می‌کنم شما را به نماز.» نماز خواندن نه‌؛ اقامه نماز. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «بهشتِ آخرت، ادامه‌ی همان بهشتی‌ست که امروز در جانت می‌سازی.»

«هر نوری که امروز در دلَت می‌کاری، روزی راهت را به سوی بهشت روشن خواهد کرد.» ✨🤍

🌿✨ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ✨🌿 🤍 «و بهشتی که پهنای آن به اندازه‌ی آسمان‌ها و زمین است؛ آماده شده برای پرهیزگاران.» 🌸🕊️

༺♡༻

#نماز_سکوی_پرواز_6 گفتیم چهره باطنی هرکس مربوط به نماز اوست؛ نماز ستون شخصیت اوست. چون ما در حرکت به سمت آخرت، نیاز به یک شخصیت قدرتمند داریم؛ عالمی که میلیاردها برابر بزرگ‌تر از اینجاست. ما وقتی می‌خواهیم از این دنیا برویم، باید روحی را ببریم که توانایی زندگی در جایی بزرگ‌تر، زیباتر و باشکوه‌تر از اینجا را داشته باشد. اگر این توانایی را نداشته باشیم، جهنم می‌شود. جهنم یعنی ناتوانی از بهره‌مند شدن از نعمت‌های آنجا. مثل بچه‌ای که چشم ندارد و نمی‌تواند ببیند یا گوش ندارد و نمی‌تواند بشنود؛ دنیا لزوماً او را اذیت نمی‌کند، بلکه چون نمی‌تواند از بعضی چیزها بهره‌مند شود، رنج می‌کشد. جهنم هم همین‌طور است؛ نمی‌توانی از خوراک‌ها، کاخ‌ها و زیبایی‌های بهشت بهره‌مند شوی و همین ناتوانی برایت عذاب می‌شود. پس ما به یک روح قدرتمند نیاز داریم و برای ساختن آن باید معرفت داشته باشیم. اما چیزی که ما را قوی می‌کند و ستون شخصیت ما را می‌سازد، نماز است. مثلاً به فردی که پول ندارد می‌گویند «فقیر». فقر از «فقرات» آمده؛ یعنی ستون فقرات. کسی که ستون فقرات محکمی ندارد، نمی‌تواند درست بایستد. کسی هم که نمازش ضعیف است، مثل کسی است که ستون فقراتش شکسته. برای همین در روایات آمده که ابتدا به نماز نگاه می‌کنند؛ اگر نماز قبول شود، بقیه اعمال هم قبول می‌شود. اگر ستون نباشد، سالم بودن قسمت‌های دیگر فایده‌ای ندارد. پس نماز نباید به حاشیه برود. الان خیلی‌ها وقتی برنامه‌ریزی می‌کنند، می‌نویسند: «نماز و غذا، یک ساعت!» یعنی نماز برایشان جدی نیست. ما باید برای نماز یک فضای جدی در زندگی‌مان باز کنیم. نماز مثل ماده‌ای است که اگر در بدن نباشد، بقیه مواد هم جذب نمی‌شوند؛ نماز هم باعث جذب بقیه خیرات می‌شود. پیامبر می‌فرماید: «ویل بر نمازگزاران؛ کسانی که در نمازشان سهل‌انگاری می‌کنند.» این تهدید بسیار جدی است. اگر از ما بپرسند شورانگیزترین لحظات زندگی‌تان کجاست، آیا می‌توانیم بگوییم نماز؟ اگر نماز برای ما جدی نیست، چطور می‌توانیم بگوییم روحمان برای آخرت آماده است؟ در روایتی آمده که پیامبر در جلسه‌ای مهم بودند و وقتی وقت اذان رسید، جلسه را رها کردند و به نماز رفتند. شهید بهشتی هم نقل شده که با رسیدن وقت اذان، خودش بلند می‌شد و برای نماز می‌رفت. ما برای کارهای مختلف می‌گوییم: «ببخشید، همسرم کارم دارد» یا «ببخشید، بچه‌ام کارم دارد.» اما باید بتوانیم بگوییم: «ببخشید، خدا کارم دارد.» کار ما نباید از دعوت خدا مهم‌تر باشد. نبی اکرم می‌فرماید: هرکس عمداً نمازش را ترک کند، دینش را منهدم کرده است. در روایت دیگری آمده: «فاصله‌ای بین کفر و ایمان نیست مگر نماز.» از طرف دیگر، کسانی هستند که نماز می‌خوانند اما دائم آن را عقب می‌اندازند. انسان باید وقتی اذان گفته می‌شود، در دلش دغدغه داشته باشد که «الان باید نماز بخوانم.» امیرالمؤمنین می‌فرماید: هیچ عملی نزد خدا محبوب‌تر از نماز نیست. انسان وقتی کسی را دوست دارد، دوست دارد با او خلوت کند. نماز هم فرصت خلوت با خداست؛ یک ملاقات مؤثر که روح انسان در آن عطر خدا را می‌گیرد. اگر برایت مهم است که خدا دوستت داشته باشد، بدان که از محبوب‌ترین اعمال نزد خدا نماز است. امیرالمؤمنین همچنین می‌فرماید هیچ کاری نباید انسان را آن‌قدر مشغول کند که نماز اول وقت را کنار بگذارد. البته ممکن است گاهی اتفاقی پیش بیاید که دست انسان نباشد؛ مسئله این است که باید دغدغه نماز اول وقت را داشته باشیم. خیلی حرف بزرگی است که خداوند بنده‌اش را صدا بزند و بنده بگوید: «نمی‌آیم.» اگر جرئت داری به خدا بگو: «کار دارم.» اگر خدا پذیرفت که کارت مهم‌تر از دعوت اوست، درست است؛ اما اگر نپذیرفت، خودت را گرفتار «ویل» کرده‌ای. پس نگذارید کارهای دنیا شما را از کار خدا کنار بزند؛ چون ارزش انسان به این است که خدا چقدر در دل او سلطنت دارد. اگر مادری چند بار بچه‌اش را صدا بزند و او توجه نکند، ناراحت می‌شود. اگر کسی را که دوست داری بارها صدا بزنی و او اهمیت ندهد، ناراحت می‌شوی. خدا هم دارد ما را صدا می‌کند؛ آن هم خیلی جدی. خدا ما را برای نماز صدا می‌زند. پس چرا اذان این‌قدر اهمیت دارد؟ به خاطر نماز. بنابراین نماز باید در زندگی ما اصل باشد، نه حاشیه؛ و نباید اجازه بدهیم کارهای دنیا ما را از دعوت خدا غافل کند. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نماز ستون شخصیت انسان است؛ هرچه نماز در زندگی ما محکم‌تر باشد، روح ما برای جهان بزرگ، زیبا و باشکوه آخرت آماده‌تر خواهد بود.»

الصَّلَاةُ عَمُودُ الدِّينِ، إِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا، وَإِنْ رُدَّتْ رُدَّ مَا سِوَاهَا. 🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽🪽 «نماز ستون دین است؛ اگر پذیرفته شود، دیگر اعمال نیز پذیرفته می‌شوند، و اگر رد شود، دیگر اعمال نیز رد می‌شوند.»

✨️🌒✨️🌒✨️🌒✨️🌒✨️

#نماز_سکوی_پرواز_7 خداوند دستور داده اگر انسان می‌خواهد در عمل موفق باشد، باید به گوینده توجه کند؛ چون خداوند به همه ما محبت بی‌نهایت دارد و دوست دارد تک‌تک ما شبیه خودش باشیم. احکام را هم با همین محبت برای ما قرار داده است؛ یعنی باطن همه احکام، محبت خدا به بنده‌اش است. خدا با همین محبت با ما حرف می‌زند. اگر این را درک نکنیم، حتی با خواندن قرآن هم فهم عمیقی پیدا نمی‌کنیم. شیطان خیلی تلاش می‌کند این حقیقت را بپوشاند و خدا را برای ما غریبه کند. مراقب باشید این حس غلط وارد دلتان نشود. مثلاً پدر و مادری را تصور کنید که بچه‌شان نمی‌فهمد چقدر دوستش دارند. ما هم گاهی همین‌طوریم؛ محبت خدا را نمی‌فهمیم. برای همین قرآن از همان ابتدا می‌گوید: «بسم‌الله الرحمن الرحیم»؛ یعنی او رحمان و رحیم است. در سیر و سلوک خیلی مهم است که بدانیم در بستر محبت خدا هستیم. حتی خشم خدا هم از روی رحمت است؛ مثل خشم پدر و مادر که از روی دلسوزی است. اگر این را بفهمیم، با قدرت و سرعت بیشتری به سمت حق حرکت می‌کنیم. کاش می‌دانستیم وقتی می‌گوییم «صلوات»، یعنی چه. وقتی برای پیامبر صلوات می‌فرستیم، باید خودمان را در محضر ایشان ببینیم؛ انگار همین الآن کنار ایشان نشسته‌ایم. وقتی می‌فرماید: «خدا از رگ گردن به شما نزدیک‌تر است»، یعنی باید این حضور را درک کنیم. هرچه معرفت بیشتر شود، حضور هم بیشتر می‌شود. برای همین باید با نشاط به سمت نماز برویم. وقتی کسی را دوست داریم و او پیش ماست، اگر کسل باشیم و بخواهیم سریع از کنارش برویم، او ناراحت می‌شود. حالا فکر کنید در محضر خدا هستیم، اما برای نماز بی‌حال و بی‌حوصله‌ایم! وقتی اذان می‌گوید، باید خوشحال شویم که خدا صدایمان کرده است. این محفل، محفل عشق است. حتی وقتی خانم‌ها در عادت ماهانه هستند، خدا محرومشان نمی‌کند؛ می‌فرماید روی سجاده بنشینند و به اندازه مدت نماز ذکر بگویند و قرآن بخوانند. وقتی گفته می‌شود در بعضی حالت‌ها قرآن خواندن کراهت دارد، به معنی حرام بودن یا نخواندن نیست؛ یعنی انجام ندادنش بهتر است. در روایت می‌پرسند: کدام عمل نزد خدا محبوب‌تر است؟ می‌فرماید: نماز. می‌پرسند کدام عمل انسان را به بهشت نزدیک‌تر می‌کند؟ باز می‌فرماید: نماز. پیامبر(ص) در فرمایشی می‌فرمایند: «شفاعت من به کسی که نماز واجب را به تأخیر می‌اندازد نمی‌رسد.» این خیلی سنگین است. پیامبر رحمان و رحیم است و دلشان نمی‌آید یک شیعه را جا بگذارند؛ اما می‌فرمایند کسی که به نمازش بی‌توجه بوده، ما هم در قیامت به او بی‌توجه خواهیم بود. اذان داده می‌شود، خدا صدایت می‌کند، اما تو می‌گویی: «حال ندارم.» همین امروز و فردا کردن‌هاست که انسان را بدبخت می‌کند. زیرکی یعنی هر کاری داری رها کنی و سریع به سمت خدا بروی. امام صادق(ع) در آخرین لحظات عمرشان فرمودند همه جمع شوند و بعد فرمودند: کسی که نمازش را نمی‌خواند، در آن دنیا مورد شفاعت قرار نمی‌گیرد. ببینید چقدر دغدغه داشتند که مبادا یک شیعه جا بماند. ما گاهی آن‌قدر بی‌توجه می‌شویم که پیامبر را می‌رنجانیم؛ در حالی که خودشان این‌همه برای نجات ما دل می‌سوزانند. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻