#نماز_سکوی_پرواز_7 خداوند دستور داده اگر انسان می‌خواهد در عمل موفق باشد، باید به گوینده توجه کند؛ چون خداوند به همه ما محبت بی‌نهایت دارد و دوست دارد تک‌تک ما شبیه خودش باشیم. احکام را هم با همین محبت برای ما قرار داده است؛ یعنی باطن همه احکام، محبت خدا به بنده‌اش است. خدا با همین محبت با ما حرف می‌زند. اگر این را درک نکنیم، حتی با خواندن قرآن هم فهم عمیقی پیدا نمی‌کنیم. شیطان خیلی تلاش می‌کند این حقیقت را بپوشاند و خدا را برای ما غریبه کند. مراقب باشید این حس غلط وارد دلتان نشود. مثلاً پدر و مادری را تصور کنید که بچه‌شان نمی‌فهمد چقدر دوستش دارند. ما هم گاهی همین‌طوریم؛ محبت خدا را نمی‌فهمیم. برای همین قرآن از همان ابتدا می‌گوید: «بسم‌الله الرحمن الرحیم»؛ یعنی او رحمان و رحیم است. در سیر و سلوک خیلی مهم است که بدانیم در بستر محبت خدا هستیم. حتی خشم خدا هم از روی رحمت است؛ مثل خشم پدر و مادر که از روی دلسوزی است. اگر این را بفهمیم، با قدرت و سرعت بیشتری به سمت حق حرکت می‌کنیم. کاش می‌دانستیم وقتی می‌گوییم «صلوات»، یعنی چه. وقتی برای پیامبر صلوات می‌فرستیم، باید خودمان را در محضر ایشان ببینیم؛ انگار همین الآن کنار ایشان نشسته‌ایم. وقتی می‌فرماید: «خدا از رگ گردن به شما نزدیک‌تر است»، یعنی باید این حضور را درک کنیم. هرچه معرفت بیشتر شود، حضور هم بیشتر می‌شود. برای همین باید با نشاط به سمت نماز برویم. وقتی کسی را دوست داریم و او پیش ماست، اگر کسل باشیم و بخواهیم سریع از کنارش برویم، او ناراحت می‌شود. حالا فکر کنید در محضر خدا هستیم، اما برای نماز بی‌حال و بی‌حوصله‌ایم! وقتی اذان می‌گوید، باید خوشحال شویم که خدا صدایمان کرده است. این محفل، محفل عشق است. حتی وقتی خانم‌ها در عادت ماهانه هستند، خدا محرومشان نمی‌کند؛ می‌فرماید روی سجاده بنشینند و به اندازه مدت نماز ذکر بگویند و قرآن بخوانند. وقتی گفته می‌شود در بعضی حالت‌ها قرآن خواندن کراهت دارد، به معنی حرام بودن یا نخواندن نیست؛ یعنی انجام ندادنش بهتر است. در روایت می‌پرسند: کدام عمل نزد خدا محبوب‌تر است؟ می‌فرماید: نماز. می‌پرسند کدام عمل انسان را به بهشت نزدیک‌تر می‌کند؟ باز می‌فرماید: نماز. پیامبر(ص) در فرمایشی می‌فرمایند: «شفاعت من به کسی که نماز واجب را به تأخیر می‌اندازد نمی‌رسد.» این خیلی سنگین است. پیامبر رحمان و رحیم است و دلشان نمی‌آید یک شیعه را جا بگذارند؛ اما می‌فرمایند کسی که به نمازش بی‌توجه بوده، ما هم در قیامت به او بی‌توجه خواهیم بود. اذان داده می‌شود، خدا صدایت می‌کند، اما تو می‌گویی: «حال ندارم.» همین امروز و فردا کردن‌هاست که انسان را بدبخت می‌کند. زیرکی یعنی هر کاری داری رها کنی و سریع به سمت خدا بروی. امام صادق(ع) در آخرین لحظات عمرشان فرمودند همه جمع شوند و بعد فرمودند: کسی که نمازش را نمی‌خواند، در آن دنیا مورد شفاعت قرار نمی‌گیرد. ببینید چقدر دغدغه داشتند که مبادا یک شیعه جا بماند. ما گاهی آن‌قدر بی‌توجه می‌شویم که پیامبر را می‌رنجانیم؛ در حالی که خودشان این‌همه برای نجات ما دل می‌سوزانند. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. کلید سلوک این است: خدا را غریبه نبینی؛ بدانی هر لحظه در آغوش محبت اویی.

نماز، قرارِ عاشقانه‌ای‌ست که خدا خودش تو را به آن دعوت می‌کند.✨️

#نماز_سکوی_پرواز_8 امام صادق(ع) می‌فرمایند: «از خروس پنج خصلت یاد بگیرید.» یکی از آن‌ها این است که چگونه بر اوقات نماز محافظت می‌کند. همه موجودات عبادت می‌کنند و در قرآن آمده که هر موجودی تسبیح خدا را می‌کند. از خروس می‌توان غیرت و محافظت بر وقت نماز را یاد گرفت. روایتی هست که می‌فرماید: «بدانید که برای ما بازگشتی هست؛ برمی‌گردیم به سوی شما.» یعنی ما فقط هنگام مرگ به سراغ شما نمی‌آییم، بلکه در طول روز چند بار به شما توجه می‌کنیم. حضرت عزرائیل(ع) مسئول مرگ موجودات است و مرگ‌های مختلف با شیوه‌های مختلف، تحت امر او انجام می‌شود. چه عظمتی دارد که همه این مرگ‌ها را اداره می‌کند. پس باید مراقب باشیم؛ اما ما این مراقبت را جدی نمی‌گیریم. وقتی اسم «مرگ» می‌آید، قوه واهمه وارد می‌شود و اجازه نمی‌دهد به آن فکر کنیم. قوه واهمه در سیر و سلوک و حرکت انسان از ظلمت به سوی نور، بسیار قدرتمند است و انسان باید بتواند بر حیله‌های آن غلبه کند. شیطان از جلو، راست و چپ به انسان حمله می‌کند و هیچ‌کس از حمله او در امان نیست. ما معصوم نیستیم؛ بنابراین باید از همین جوانی خودمان را آماده کنیم و با پناه بردن به خدا و مقدسات، در برابر افکار و نیروهای منفی مقاومت کنیم. اگر با فرشته‌ها همراه شویم، شیطان ضعیف می‌شود. اگر انسان بتواند بر توهمات و خیالات خودش غلبه کند، رشد می‌کند؛ مثل گلی که از خاک بیرون می‌آید و وقتی به نور می‌رسد، سریع رشد می‌کند. مبارزه با خیال هم همین‌طور است؛ مثل کسی که در غاری گرفتار شده و سنگ‌های جلوی راه را ذره‌ذره کنار می‌زند تا به نور برسد. امیرالمؤمنین(ع) بر استقامت و صبر تأکید دارند و خدا هم به کسی که در این راه استقامت کند، کمک می‌کند. قوه واهمه حتی در مورد قبرستان هم خودش را نشان می‌دهد. ما عقلاً می‌دانیم مرده کاری با ما ندارد و قبرستان یکی از بی‌آزارترین مکان‌هاست، اما خیال آن را ترسناک‌ترین جای شهر معرفی می‌کند. ممکن است خودمان بدانیم خطری نیست، اما هنگام عمل نتوانیم بر ترس غلبه کنیم؛ چون هنوز تحت سلطه خیال هستیم، نه عقل و فوق عقل. یک آقایی که خیلی هم درس‌خوانده بود، همراه ما به بیابان می‌آمد. یک روز گفت: «شما همیشه در این بیابان‌ها هستید؟» گفتم: «بله.» گفت: «اگر شما اینجا نبودی، من سکته می‌کردم؛ اصلاً نمی‌توانم تصور کنم تنها بیایم.» این نشان می‌دهد قوه واهمه چقدر می‌تواند قوی باشد. این خیال فقط در قبرستان نیست؛ در رابطه ما با دوستان، خانواده، خدا و حتی خودمان هم وجود دارد و گاهی دروغ‌های زیادی به ما می‌گوید. انسان ممکن است عقلاً بگوید «فردا زنده‌ام، پس‌فردا زنده‌ام»، اما قلبش مرگ را باور نکرده باشد. شخصیت واقعی انسان به قلب اوست و قلب باید حقیقت را بپذیرد؛ و این کار زحمت می‌خواهد. اگر انسان می‌خواهد شادی واقعی داشته باشد، باید برای آن تلاش کند و با شجاعت با خودش روبه‌رو شود. گاهی انسان تصور می‌کند خیلی خوب عمل می‌کند، دیگران را عقب‌مانده می‌بیند و خودش را روشنفکر می‌داند؛ این‌ها هم می‌تواند از اثرات قوه واهمه و تلقین شیطان باشد. شیطان مرتب به انسان تلقین می‌کند که «مرگی وجود ندارد» یا «مرگ برای من دور است.» اگر مرگ بیاید و انسان آماده نباشد، گرفتار غم و حسرت می‌شود. پس باید همیشه مراقب باشیم و خودمان را آماده نگه داریم. پیامبر(ص) می‌فرمایند که در وقت نماز به مؤمن توجه می‌شود. بنابراین نماز اهمیت بسیار زیادی دارد. گاهی می‌پرسند: «مؤمن چگونه می‌تواند با این همه بلا و مشکلات، شاد باشد؟» رمز همین‌جاست؛ مؤمن با وجود مشکلات، شادی و آرامش درونی دارد و یکی از عوامل اصلی آن نماز است. کسی که نسبت به نماز و مسجد بی‌تفاوت است، باید در سبک زندگی و شخصیت او دقت کرد. حتی درباره دختر و پسر مجرد گفته شده اگر نماز را اول وقت نمی‌خوانند یا به مسجد اهمیت نمی‌دهند، در انتخاب همسر دقت بیشتری داشته باشند. چون کسی که نمی‌داند وقتی خدا او را صدا می‌زند باید به سوی خدا برود، ممکن است در زندگی مشترک هم در مسئولیت‌ها و تعهدات خود دچار مشکل شود. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «با قوهٔ واهمه بجنگ؛ پشت تاریکیِ خیال، نورِ خداست و راه رسیدن به آن، صبر، استقامت و نماز است.»

#نماز_سکوی_پرواز_9 پیامبر نماز رو به خاطر غذا یا کار دیگه‌ای عقب نمی‌انداخت. می‌گفت: «اول نماز می‌خونم» و بعد می‌رفت افطار می‌کرد. اما گاهی شرایطی پیش میاد که انسان خیلی خسته، گرسنه یا خواب‌آلوده‌ست. مثلاً کسی از صبح سر کار بوده و ظهر به‌شدت خسته‌ست یا تحت فشار زیادیه. اون موقع فقط نماز خوندن مهم نیست؛ حضور قلب هم خیلی مهمه. بعضی‌ها با خستگی شدید بلند میشن نماز شب می‌خونن، در حالی که بهتره اول کمی حال خودشون رو بهتر کنن. مثلاً میوه بخورن، صورتشون رو بشورن یا کمی استراحت کنن. همه این‌ها اگر برای بهتر عبادت کردن باشه، ثواب داره. اگر واقعاً توان نداری، برو بخواب. مخصوصاً خواب قیلوله خیلی مفیده. من واقعاً امتحان کردم؛ اگه یه شب تا صبح بیدار باشم، صبح هم کار کنم و ظهر فقط ۲۰ دقیقه بخوابم، باز می‌تونم چند ساعت دیگه با نشاط کار کنم. ولی اگه این خواب بیفته بعد از ناهار، دیگه ۲۰ دقیقه خیلی جبران نمی‌کنه. بعضی‌ها موقعیت کاری‌شون اجازه نمی‌ده قبل از ناهار استراحت کنن؛ بعد از ناهار هم اشکالی نداره، ولی اگه شرایطت اجازه می‌ده، قبل از ناهار قیلوله کن. پس اصل اینه که ما در حالت عادی هیچ چیزی رو به نماز ترجیح ندیم؛ ولی استثنا هم وجود داره. مثلاً وقتی انسان مریضه، خواب‌آلودگی شدیدی داره یا واقعاً خسته‌ست، باید شرایط خودش رو در نظر بگیره. این توضیحات برای اینه که شیطان ما رو گول نزنه. شیطان گاهی از راه کار خوب وارد میشه. مثلاً وقتی خیلی خسته‌ای، میگه: «نمازت رو تندتند بخون و بعد برو بخواب.» تو هم همین کار رو می‌کنی و فکر می‌کنی سود کردی، ولی در واقع ممکنه شیطان سود کرده باشه؛ چون کیفیت نمازت رو از بین برده. یکی از ترفندهای شیطان اینه که انسان رو به عجله در نماز بندازه. مثلاً سفره رو انداختن، بوی غذا پیچیده و تو سریع می‌ری نماز مغرب و عشا رو تندتند می‌خونی که زود برگردی. بعد اصلاً نمی‌فهمی چی خوندی، چون قلبت یه جای دیگه‌ست. این نماز چه فایده‌ای داره؟ اگر خیلی گرسنه‌ای، اول غذات رو بخور، کمی استراحت کن و بعد با نشاط نماز بخون. نماز شوخی نیست؛ ارتباط با خداست و کیفیتش خیلی مهمه. پیامبر وقتی وقت نماز می‌رسید، چنان غرق نماز می‌شد که از جمع جدا می‌شد؛ مثل کسی که منتظر عزیزترین فردشه و بعد از مدت‌ها قراره دوباره اون رو ببینه. نقل شده که هنگام نماز، آن‌قدر غرق در آن بودند که صدای خوف از سینه‌شان شنیده می‌شد و از ترس خدا رنگ صورتشان تغییر می‌کرد. از امام سجاد(ع) نقل شده که پیامبر آن‌قدر در نماز می‌ایستاد که پاهایش ورم می‌کرد، ولی متوجه آن نمی‌شد. از امام صادق(ع) هم نقل شده که پیامبر دو برابر نماز واجب، نماز مستحب می‌خواند. کاش ما هم قبل از اینکه بمیریم، حتی یک بار این حالت رو تجربه کنیم؛ اینکه واقعاً بفهمیم در مقابل چه کسی ایستادیم. حتی گفته شده موقع اذان، ذکر گفتن و قرآن خوندن رو رها کنید و سریع برای نماز برید. شیطان خیلی عجیب برنامه‌ریزی می‌کنه؛ حتی ممکنه با یک کار خوب، مثل ذکر خدا یا مطالعه، انسان رو از نماز عقب بندازه. ما باید مطیع خدا باشیم. وقتی خدا صدات می‌زنه، باید بری. شیطان گاهی از راه دین وارد میشه؛ به این میگن «حمله از راست»، یعنی انسان رو با کارهای ظاهراً دینی گول می‌زنه. انسان باید حواسش باشه که حتی عبادت هم نباید باعث بشه از چیزی که خدا در اون لحظه ازش خواسته، غافل بشه. در مورد خواب هم در روایات تأکید شده که بعد از نماز عشا انسان زود به رختخواب بره، مگر اینکه کار علمی، مطالعه، عبادت یا کار ضروری مثل عروسی داشته باشه. اما اگر فقط به خاطر فیلم و سریال تا نیمه‌های شب بیدار بمونیم، این بیداری می‌تونه در قیامت باعث حسرت بشه. فکر کنید کسی ساعت ۹ یا ۱۰ شب بره توی رختخواب و چند ساعت بعد با نشاط بیدار بشه؛ هم می‌تونه نماز شب بخونه، هم نماز صبح رو با نشاط ادا کنه و هم از شبش استفاده کنه. پیامبر هم همین‌طور زندگی می‌کرد. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نماز فقط خواندن نیست؛ وقتی خدا صدایت می‌زند، باید با دل و حضور به سویش بروی.»

🌙🤲🏻✨

𓂃 ࣪˖ ִֶָ🕊️ «وقتی وقتِ نماز می‌رسد، دنیا را کنار بگذار؛ خدا تو را به خودش دعوت کرده است.» 🤍 𓂃 ࣪˖ ִֶָ

گاهی فکر می‌کنیم اگر خدا دوستمون داشت، همه‌چیز رو همون‌طور که می‌خواستیم برامون پیش می‌برد... اما شاید بعضی «نشدن‌ها» محبت پنهان خدا باشن. شاید یه روز به عقب نگاه کنیم و بگیم: «خدایا... حالا می‌فهمم چرا اون موقع نذاشتی.» 🤍

#نماز_سکوی_پرواز_10 بعضی‌ها وقتی اذان گفته می‌شود و به نماز دعوت می‌شوند، نماز را مسخره می‌کنند و به بازی می‌گیرند؛ این‌ها کسانی هستند که اهمیت نماز را درک نکرده‌اند. از نبی اکرم(ص) روایت شده: «شفاعت من به کسی که نماز را سبک می‌شمارد نمی‌رسد و در کنار حوض کوثر نزد من نمی‌آید.» ببینید چه تهدید سنگینی است! ممکن است انسان گناه کبیره‌ای نداشته باشد، اما به خاطر سبک شمردن نماز از شفاعت پیامبر(ص) و حضور کنار حوض کوثر محروم شود. چرا سبک شمردن نماز این‌قدر مهم است؟ چون بی‌ادبی بزرگی در برابر خداست. در روایتی از پیامبر(ص) آمده که ۲۰ خصلت باعث فقر می‌شود و اولین آن‌ها سبک شمردن نماز است. بعضی‌ها وقت نماز را عقب می‌اندازند تا بیشتر کار کنند و پول دربیاورند؛ در حالی که دنیا ارزش ندارد انسان نماز را به خاطر آن عقب بیندازد. حضرت فاطمه(س) از پیامبر(ص) پرسیدند: «پدر، مردان و زنانی که نماز خود را سبک می‌شمارند چه جزایی دارند؟» پیامبر(ص) فرمودند خداوند چنین کسی را به ۱۵ خصلت مبتلا می‌کند؛ بخشی در دنیا، بخشی هنگام مرگ، بخشی در قبر و بخشی در قیامت. از آثار دنیایی آن: برکت از عمرش برداشته می‌شود، از روزی‌اش کم می‌شود، سیمای صالحان از چهره‌اش گرفته می‌شود و برای اعمالش پاداشی قرار داده نمی‌شود. دعایش به آسمان نمی‌رود و حتی اگر صالحان برایش دعا کنند، به او چیزی نمی‌رسد. هنگام مرگ با خواری، گرسنگی و تشنگی می‌میرد. این گرسنگی و تشنگی، عذاب است، نه مثل گرسنگی و تشنگی روزه‌دار. در قبر نیز فرشته‌ای بر او مسلط می‌شود که او را آشفته می‌کند، قبرش بر او تنگ و تاریک می‌شود. در قیامت با صورت روی زمین کشیده می‌شود، بازخواست سختی خواهد داشت و خداوند به او نگاه نمی‌کند و او را پاک نمی‌کند؛ سپس عذاب دردناکی نصیبش می‌شود. امام باقر(ع) می‌فرماید: «نمازت را سبک نشمار؛ کسی که نمازش را سبک بشمارد، هنگام مرگ از من نیست.» امام صادق(ع) نیز می‌فرماید: «به خدا قسم، ممکن است کسی ۵۰ سال نماز بخواند و خداوند حتی یک رکعت از آن را قبول نکند.» سپس می‌فرماید: «خدا جز نیکو را نمی‌پذیرد.» نماز آخر وقت با نماز اول وقت خیلی فرق دارد. اگر کسی برای ما کاری را با بی‌حوصلگی و تحقیر انجام دهد، قبول کردنش سخت است؛ پس چطور انتظار داریم نمازی را که با بی‌اعتنایی خوانده‌ایم، خداوند بپذیرد؟ قرآن می‌فرماید: «فَوَیْلٌ لِلْمُصَلِّینَ، الَّذِینَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ» «وای بر نمازگزارانی که از نمازشان غافل‌اند.» از پیامبر(ص) نیز نقل شده که امت چهار دسته‌اند: دسته اول نماز می‌خوانند، ولی از نمازشان غافل‌اند؛ برای این‌ها «ویل» است که نام طبقه‌ای از طبقات جهنم است. دسته دوم گاهی نماز می‌خوانند و گاهی نمی‌خوانند؛ برای این‌ها «غیّ» است که جایگاهی از دوزخ است. دسته سوم اصلاً نماز نمی‌خوانند و گرفتار «سَقَر» می‌شوند. در روایت آمده سَقَر آن‌قدر داغ است که خودش از شدت گرما در عذاب است. از خدا اجازه می‌خواهد یک نفس بکشد و وقتی نفس می‌کشد، تمام جهنم شعله‌ور می‌شود. فرشتگان نگهبان سَقَر می‌پرسند: «چه شد که به اینجا آمدید؟» می‌گویند: «ما اهل نماز نبودیم.» و دسته چهارم کسانی هستند که نماز را باوقار و فروتنی می‌خوانند. از همه این‌ها اهمیت معرفت را می‌فهمیم. اگر انسان خدا را بشناسد، وقتی اذان گفته می‌شود، نمی‌تواند نماز را عقب بیندازد و مشغول کار دنیا شود. اگر پدرمان یا همسرمان صدایمان کند، سریع جواب می‌دهیم؛ چون بی‌ادبی است جواب ندهیم. پس وقتی خدا ما را صدا می‌کند، چرا بی‌تفاوت باشیم؟ پیامبر(ص) می‌فرماید: «همواره شیطان از انسان باایمان هراسان است تا وقتی که نمازش را می‌خواند.» نماز غذای روح انسان است. همان‌طور که اگر کودک به‌موقع غذا نخورد، حالش به‌هم می‌ریزد، روح انسان هم اگر غذای خودش، یعنی یاد خدا و نماز، را به‌موقع دریافت نکند، دچار آشفتگی می‌شود. پس اگر می‌خواهی آرامش فکری داشته باشی، وقتی اذان گفته شد، کار دنیا را کنار بگذار و برو نمازت را بخوان. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نماز را به تأخیر نینداز؛ شاید آرامشی که دنبالش می‌گردی، در همان سجده باشد.»