#نماز_سکوی_پرواز_14 عذاب‌های سبک شمردن نماز به من گفتن این جلسه درباره عذاب‌های سبک شمردن نماز صحبت کنم، چون یه عده دیگه نیستن. پیامبر اکرم(ص) در جواب سؤال حضرت فاطمه(س) که پرسیدند: «اگر مرد یا زنی در نماز کوتاهی کنند یا نماز را سبک بشمارند، چه به سر آن‌ها خواهد آمد؟» فرمودند: ۱۵ بلا به سرشون میاد؛ ۶ تا در دنیا، ۳ تا هنگام مرگ، ۳ تا در قبر و ۳ تا در قیامت. سه بلایی که در قبر به سراغش میاد: اول، فرشته‌ای مأمور می‌شه که او رو در قبر آزار بده و قبرش رو دچار آشوب کنه. دوم، قبرش تنگ می‌شه و فشار قبر خواهد داشت. سوم، قبرش تاریک می‌شه. یعنی هم آشوب، هم فشار قبر و هم تاریکی. آشوب و اضطراب خیلی سخته. ما مجاهدینی داشتیم که با آرامش شکنجه می‌شدن، چون می‌دونستن برای خداست؛ اما اینکه انسان با اضطراب و آشوب، در تاریکی و فشار قبر قرار بگیره، خیلی سخته. سه بلایی که در قیامت به سراغش میاد: اول، با صورت روی زمین کشیده می‌شه؛ با ذلت و خواری، در حالی که مردم نگاهش می‌کنن. دوم، خداوند ازش حساب سختی می‌کشه. در مقابل، بعضی‌ها حساب آسانی دارن. کسی که حواسش به نمازش هست و نماز رو اول وقت می‌خونه، نمازش رو نمی‌دزده. پیامبر(ص) فرمودند: «دزدترین افراد کسانی هستند که نمازشان را می‌دزدند.» سوم، خداوند به او نگاه نمی‌کنه و پاکش نمی‌کنه. کسی که در دنیا خدا رو صدا می‌زنه و جواب نمی‌ده، در قیامت هم نتیجه رفتار خودش رو می‌بینه. ما اگر تلفنمون زنگ بخوره، سریع جواب می‌دیم، اما خداوند ما رو صدا می‌زنه و گاهی اصلاً جواب نمی‌دیم. پیامبر(ص) فرمودند چنین کسی حتی کنار حوض کوثر هم نمیاد که از ایشان طلب شفاعت کنه. سبک شمردن نماز یعنی چی؟ سؤال پرسیدن: «سبک شمردن نماز یعنی چی؟» فقط نماز نخوندن نیست؛ نماز رو اول وقت نخوندن، بی‌توجهی به کیفیت نماز و رعایت نکردن شرایط شرعی هم می‌تونه از مصادیق سبک شمردن باشه. البته منظور وسواس نیست؛ باید در حد احکام شرعی، طهارت، قبله، لباس و مکان نماز و سایر شرایط رعایت بشه. نماز و امام زمان(عج) یه نکته مهم اینه که باطن دین، ماه رمضان و نماز، به وجود مبارک امام زمان(عج) ارتباط داره. دعاهای ماه رمضان و مخصوصاً شب‌های قدر طوریه که انسان رو به حضرت نزدیک می‌کنه. امام زمان(عج) واسطه فیض الهی هستن و فیض خداوند از ناحیه وجود حضرت به مخلوقات می‌رسه. انسان باید خودش رو به الگوی کامل انسانیت، یعنی ولی خدا برسونه و بدون توجه به امام زمان(عج)، این مسیر کامل نمی‌شه. ما الان امامی داریم که بیش از هزار سال در غربت و تنهایی هستن. در نامه‌ای از حضرت آمده که اگر شیعیان همدلی و وفاداری داشتن، امر ظهور محقق می‌شد. اما باید از خودمون بپرسیم: آیا واقعاً در نبود حضرت احساس کمبود می‌کنیم؟ آیا برای ظهور تلاش می‌کنیم؟ آیا برای برطرف کردن موانع ظهور به همدیگه کمک می‌کنیم؟ در حالی که دشمنان امام زمان(عج) با هم هم‌فکری و برنامه‌ریزی می‌کنن؛ فیلم می‌سازن، مجالس تشکیل می‌دن و حتی علیه حضرت فعالیت می‌کنن. پس ما باید ببینیم برای امام زمان(عج) چه کاری انجام دادیم و چقدر دغدغه حضرت رو داریم. همون‌طور که باید نماز رو جدی بگیریم، باید امام زمان(عج) و وظیفه‌مون نسبت به حضرت رو هم جدی بگیریم. ان‌شاءالله خداوند به ما توفیق بده که نماز رو با دقت و توجه بخونیم و در مسیر رضایت و ظهور امام زمان(عج) قدم برداریم. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «اگر برای تلفن آدم‌ها وقت داری، برای دعوت خدا چطور؟»

یه جمله خیلی قشنگ از آیت‌الله بهجت(ره) هست که به نظرم باید همیشه جلوی چشممون باشه. ایشون می‌فرمودند: «تا خودمان را اصلاح نکنیم و با خدا ارتباط نداشته باشیم و با نماینده‌های خدا، اهل‌بیت(ع)، ارتباط نداشته باشیم، کارمان درست نمی‌شود. تا رابطه ما با ولی‌امر، امام زمان(عج)، قوی نشود، آیا کار ما درست می‌شود؟!» ببینید، ما گاهی می‌گیم: «ما منتظر امام زمانیم.» اما انتظار فقط این نیست که بشینیم و بگیم: «خدایا فرج رو برسون.» آیت‌الله بهجت(ره) می‌فرمودند: «تنها انتظار فرج کافی نیست؛ آمادگی، بلکه طاعت و بندگی نیز لازم است.» یعنی اگر واقعاً منتظر امام زمان(عج) هستیم، باید از خودمون شروع کنیم؛ نماز اول وقت داشته باشیم، گناه رو کنار بذاریم، اخلاقمون رو درست کنیم، حق مردم رو رعایت کنیم و رابطه‌مون رو با خدا و امام زمان(عج) قوی کنیم. چطور می‌تونیم بگیم «یا صاحب‌الزمان» و از ظهور حضرت حرف بزنیم، ولی خودمون به دعوت خدا برای نماز اهمیت ندیم؟ انتظار امام زمان(عج)، از اصلاح خودمون شروع می‌شه. ما امامی داریم که بیش از هزار سال در غربت به سر می‌برن؛ اما سؤال اینه که آیا واقعاً از نبودن ایشون ناراحتیم؟ آیا نبودن امام زمان(عج) توی زندگی ما احساس می‌شه؟ آیت‌الله بهجت(ره) می‌فرمودند: «تا رابطه ما با ولی‌امر، امام زمان(عج)، قوی نشود، کار ما درست نخواهد شد؛ و قوّت رابطه ما با ولی‌امر(عج) هم در اصلاح نفس است.» پس اگر می‌گیم منتظریم، باید رفتارمون هم رفتار یک منتظر باشه. شاید مشکل این نیست که ما امام زمان(عج) رو دوست نداریم؛ مشکل اینه که هنوز اون‌قدر که باید، منتظر واقعی حضرت نشده‌ایم. و شاید یکی از اولین قدم‌های انتظار واقعی همین باشه که وقتی خدا صدامون می‌زنه، نمازمون رو سبک نشماریم. #حوالی_خدا #امام_زمان #امام_زمان_عج #آیت_الله_بهجت #انتظار

🥀 غربت امام زمان(عج)، فقط نبودن حضرت نیست... 💔 درد، بی‌دغدغه بودنِ ماست. یا صاحب‌الزمان(عج) 🥀

«قابی تازه از مزار شهید کریم‌داد، از شهر میناب… 🕊️»

«سال‌ها گذشت… خاک روی مزارت نشست، دنیا عوض شد؛ اما هنوز نامت که می‌آید، بغضی قدیمی در دل‌ها تازه می‌شود…» #کریمداد_ماهیگیر

#کریمداد_ماهیگیر زندگی شهید کریمداد ماهیگیر شهید کریمداد ماهیگیر در شهرستان میناب به دنیا آمد. او از همان دوران کودکی با سختی‌های زیادی روبه‌رو شد؛ پدر و مادرش را در کودکی از دست داد و بدون داشتن پدر و مادر بزرگ شد. با این حال، سختی‌های زندگی باعث نشد که دلش از ایمان و محبت خالی شود. او جوانی ساده، مهربان، مؤمن و شجاع بود. با شروع جنگ تحمیلی، کریمداد احساس کرد که باید برای دفاع از کشور و مردمش به جبهه برود. به همین دلیل به عنوان پاسدار کمیته انقلاب اسلامی به جبهه رفت و با شجاعت در برابر دشمن ایستاد. یکی از زیباترین و در عین حال غم‌انگیزترین خاطراتی که از او نقل شده، مربوط به حرفی است که درباره لحظه شهادتش زده بود. او گفته بود: «وقتی مردم، یخ به کف پاهایم ببندید.» وقتی دلیلش را پرسیدند، گفت: «من کسی را ندارم که برایم گریه کند؛ یخ را به کف پایم ببندید تا وقتی آب شد، مثل اشک برایم جاری شود.» این حرف نشان می‌دهد که چقدر دلش از تنهایی پر بود؛ اما با وجود این تنهایی، باز هم حاضر شد جانش را برای مردم و سرزمینش فدا کند. سرانجام شهید کریمداد ماهیگیر در ۹ خرداد سال ۱۳۶۳ در منطقه قصرشیرین بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. او در حالی از دنیا رفت که شاید کسی نبود برایش اشک بریزد، اما امروز داستان زندگی و فداکاری‌اش خودش اشک را به چشم هر شنونده‌ای می‌آورد. یاد و نامش برای همیشه در دل مردم دنیا زنده خواهد ماند. 🌹

«این پیام واقعاً دلمو گرم کرد… 🤍»

#نماز_سکوی_پرواز_15 ‌امام صادق(ع) می‌فرماید: «به خدا قسم، پنجاه سال بر انسان می‌گذرد، ولی خدا حتی یک رکعت از نماز او را قبول نمی‌کند.» بعد می‌فرماید: «چه چیزی از این بالاتر که آدم پنجاه سال نماز بخواند و حتی یک رکعتش قبول نشود؟» حضرت برای فهم بهتر مثال می‌زند. پیامبر(ص) هم برای آموزش، گاهی مسئله را عملی نشان می‌دادند. مثلاً برای فهماندن کوچک شمردن گناه، مردم را به صحرا بردند و گفتند هیزم جمع کنید. هرکس تکه‌های کوچک چوب را جمع کرد و آخر کار دیدند همین تکه‌های کوچک، حجم زیادی شده است. گناهان هم همین‌طورند؛ کوچکشان نشماریم، چون روی هم جمع می‌شوند. امام صادق(ع) درباره نماز می‌فرماید: اگر کسی پول بدهد و بگوید برای پدر یا مادر فوت‌شده‌ام نماز بخوان، اما شما ببینید آن نماز را بد و بی‌توجه می‌خواند، آیا قبول می‌کنید؟ حضرت می‌فرماید: همان نمازی را که خودتان از دیگری قبول نمی‌کنید، چطور انتظار دارید خدا قبول کند؟ پس «خودت را میزان قرار بده». خدا «جز نیکو را نمی‌پذیرد». نماز با قرائت غلط، رکوع غلط و بی‌توجهی، چطور قرار است قبول شود؟ در سوره مؤمنون، مؤمنان هم در نماز «خاشع» هستند و هم از نمازهایشان «محافظت» می‌کنند؛ یعنی هم کیفیت نماز مهم است و هم مراقبت از آن. کسی را می‌شناسم که پنجاه سالش بود و تازه موقع رفتن به حج پرسید: «حمد و سوره‌ام درست است؟ نکند حج من باطل شود؟» خب، چرا باید سی، چهل سال نماز را غلط بخوانیم و تازه موقع حج به فکر اصلاحش بیفتیم؟ یکی دو ساعت وقت بگذار و درستش کن. قرآن می‌فرماید: «فَوَیلٌ لِلمُصَلّینَ»؛ وای بر نمازگزاران؛ «الَّذینَ هُم عَن صَلاتِهِم ساهون»؛ کسانی که از نمازشان غافل‌اند. یعنی ممکن است نماز بخوانی، ولی اصلاً نفهمی در برابر چه کسی ایستاده‌ای. در روایتی نمازگزاران چهار گروه‌اند: حواس‌پرت‌ها، کسانی که گاهی نماز می‌خوانند، بی‌نمازها و کسانی که همیشه نماز می‌خوانند و خاشع‌اند. قرآن درباره اهل سقر می‌فرماید: «چه چیزی شما را به سقر کشاند؟» می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم و به فقرا کمک نمی‌کردیم.» از امام صادق(ع) درباره «الَّذینَ هُم عَن صَلاتِهِم ساهون» پرسیدند؛ حضرت فرمود: «یعنی نماز را ضایع می‌کنند.» یادم هست حدود بیست سال پیش در حوزه، یک دوست خیلی شوخ داشتیم. مهمان ازش پرسید: «قبله کدام طرف است؟» گفت این طرف. مهمان نماز خواند و بعد گفت: «شوخی کردم، قبله این طرف است!» هفته بعد دوباره همین کار را کرد. یکی از بچه‌ها گفت: «خدا خیلی کلاهش را بالا بیندازد که من همین چهار رکعت را خواندم؛ من که اصلاً نماز نمی‌خوانم!» گاهی هم کسی جلوی تلویزیون و وسط شلوغی نماز می‌خواند و حاضر نیست در اتاق را ببندد؛ یعنی فیلم می‌بیند و هم‌زمان حرکات نماز را انجام می‌دهد. اگر با کسی حرف بزنید و او پشتش را به شما کند و مشغول کار دیگری باشد و فقط بگوید «بله، بله»، چه حسی پیدا می‌کنید؟ حالا پنجاه سال با شما این‌طور رفتار کنند، قبول می‌کنید؟ ما چطور با خدا این‌گونه رفتار می‌کنیم؟ من این حرف‌ها را فقط برای شما نمی‌گویم؛ خودم اولین مخاطب این روایات هستم. یک رفیق شوخ داشتیم که وسط نماز یک پرش می‌کرد. می‌گفت: «برای اینکه اگر فرشته خواست بزند توی صورتم، به من نخورد!» در دوران آموزشی هم یک نفر برای نماز به‌سختی بیدار می‌شد، با چشم بسته وضو می‌گرفت و می‌گفت: «هیچ‌کس با من حرف نزند، خوابم می‌پرد!» نماز را می‌خواند و سریع برمی‌گشت روی تخت. یکی دیگر می‌گفت: «شما حزب‌اللهی‌ها سر خدا را شلوغ کرده‌اید! بگذار خدا وقتش خالی شود!» نماز را آن‌قدر عقب می‌انداخت تا قضا شود، بعد تیمم می‌کرد و سریع نماز می‌خواند. امیرالمؤمنین(ع) درباره نمازِ بی‌توجه می‌فرماید: «نمازش مثل نوک زدن کلاغ است.» پس از خودمان بپرسیم: اگر پنجاه سال نماز خواندم، آیا این همان نمازی است که اگر شخص دیگری برای من می‌خواند، خودم آن را می‌پذیرفتم؟ اینجاست که فرمایش امام صادق(ع) معنا پیدا می‌کند: «به خدا قسم، پنجاه سال بر انسان می‌گذرد، ولی خدا حتی یک رکعت از نماز او را قبول نمی‌کند.» پس نماز را جدی بگیریم؛ درست یاد بگیریم، از آن محافظت کنیم و با خشوع و توجه بخوانیم. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نمازی که خودت از دیگری نمی‌پذیری، چگونه انتظار داری خدا بپذیرد؟»

🌿 «فَوَیْلٌ لِّلْمُصَلِّینَ ۝ الَّذِینَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ» 🕌 💔 «پس وای بر نمازگزاران؛ آنان که از نمازشان غافل‌اند.» 📖✨ سوره ماعون | آیات ۴ و ۵

🌿✨ «فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ» ✨🌿 🤍 «پس کدام‌یک از نعمت‌های پروردگارتان را انکار می‌کنید؟» 📖 سوره الرحمن، آیه ۱۳ 🕊️