جمله کلیدی 🔑 ........... «ما هیچ‌وقت از دریای نعمت و رحمت خدا بیرون نیستیم؛ کافی است حجاب عادت را کنار بزنیم و نعمت‌های پنهان زندگی را ببینیم.»

🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊🌊

#مهندسی_فکر_3 خدا می‌فرماید: «بنده‌های شاکر من خیلی کم‌اند.» ما آن‌قدر در نعمت‌ها غرقیم که گاهی حتی متوجهشان نمی‌شویم. مثلاً یک کاسه آب از دریا برمی‌داریم و می‌گوییم: «چقدر در نعمتیم!» اما همین آب خوردن، راه رفتن، نشستن، حرف زدن، فکر کردن و حتی باز و بسته کردن دست، نعمت‌هایی هستند که تا از ما گرفته نشوند، قدرشان را نمی‌دانیم. گاهی خدا با اتفاقی غیرعادی به ما نشان می‌دهد که یک نعمت چقدر ارزشمند است. دختری را می‌شناختم که بر اثر اتفاقی، نیمی از صورتش فلج شد؛ فقط به خاطر از کار افتادن یک عصب. آن وقت می‌فهمی حرکت طبیعی صورت چه نعمت بزرگی است. خود من زمانی که موج انفجار به من آسیب زده بود، نمی‌توانستم فکم را کنترل کنم. فکم می‌چرخید و کج می‌شد و آن‌قدر درد داشتم که از خدا التماس می‌کردم فقط آن را به جای خودش برگرداند. وقتی فکم کج می‌شد، دندان پایین وارد لثه بالا می‌شد و خون می‌آمد. آنجا بود که فهمیدم یک حرکت ساده فک هم چه نعمت بزرگی است. در قرآن به دو نعمت مهم اشاره شده که انسان تا وقتی از آن‌ها برخوردار است، قدرشان را نمی‌داند: سلامتی و امنیت. یک بار به ملاقات دوستی رفته بودم. می‌خواست صحبت کند، اما جمله بعدی را فراموش می‌کرد. همان‌جا با خودم گفتم: «خدایا شکرت که می‌توانم حرف بزنم و فکر کنم.» ما حتی نمی‌دانیم همین توانایی‌ها چه نعمت بزرگی هستند. شاید سال‌ها بعد، انسان فرزند خودش را نشناسد یا برای گفتن یک جمله ساده، چند بار نیاز به یادآوری داشته باشد. تمرین کنید هر روز پانزده تا بیست دقیقه درباره نعمت‌های خدا فکر کنید. یک لقمه غذایی که می‌خورید، آبی که می‌نوشید، نفسی که می‌کشید و حتی توانایی بلعیدن، همه نعمت‌اند. ممکن است یک لقمه در گلوی کسی گیر کند و جانش را بگیرد. پس برای هر لقمه و هر جرعه آب، هزاران بار خدا را شکر کنیم. نعمت‌های خدا فقط نعمت‌های جسمانی نیستند؛ نعمت‌های روحی، عقلی و معنوی هم داریم و آن‌قدر زیادند که اگر جن و انس جمع شوند و دریاها مرکب و درختان قلم شوند، باز هم نمی‌توانند نعمت‌های خدا را بشمارند. همین که دستت را باز و بسته می‌کنی، نعمت است. انسان‌هایی هستند که حاضرند هزینه زیادی بدهند تا دوباره بتوانند همین حرکت ساده را انجام دهند. پس چرا شکر نکنیم؟ چرا فکر نکنیم؟ فکر کردن در نعمت‌های خدا باعث می‌شود خدا را بیشتر بشناسیم، بیشتر دوست داشته باشیم و رابطه‌مان با او صمیمی‌تر و عاشقانه‌تر شود. شکر کردن فقط یک کلمه نیست؛ یک مقام است. خداوند حتی وقتی بنده هنوز به زبان نگفته «خدایا شکرت»، اگر در دلش نعمت را فهمیده و قدردان آن باشد، می‌تواند نعمتش را بیشتر کند. گاهی بعضی‌ها می‌گویند: «خدایا، ما نمی‌توانیم حق شکر تو را ادا کنیم.» اما همین که نعمت‌ها را ببینیم و بفهمیم چه چیزهایی داریم، خودش شروع شکرگزاری است. پس هر روز تمرین کنیم نعمت‌ها را ببینیم؛ نه فقط وقتی از دستشان دادیم. شکرگزاری، انسان را به جایی می‌رساند که حتی در نعمت، خودِ خدا را ببیند. بنده می‌گوید: «خدایا، تو از من راضی هستی؟» و خداوند می‌فرماید: «تو از من راضی هستی؟» بنده می‌گوید: «بله، من از تو راضی‌ام. من بنده بدی هستم، اما تو خدای خوبی هستی.» و خداوند می‌فرماید: «پس من هم از تو راضی‌ام.» هرکس در نعمت‌های خدا فکر کند، خدا به او توفیق شکرگزاری می‌دهد. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ........... «شکرگزاری یعنی نعمت‌هایی را که هر روز عادی می‌بینیم، دوباره ببینیم و بفهمیم اگر خدا یکی از آن‌ها را از ما بگیرد، چقدر برایمان باارزش می‌شود.»

🌱 «تفکر، دیدنِ معجزه‌هایی‌ست که به آن‌ها عادت کرده‌ایم.» ✨🤍

🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿

#مهندسی_فکر_4 ما یه موجود متحرک به سمت آخرت و بی‌نهایت هستیم و ۳ مرحله حیات داریم: مرحله قبل از دنیا، مرحله دنیا و مرحله بعد از دنیا. در مرحله بعد از دنیا، ۴ مرحله آخرتی و ابدی داریم: مرحله وفات، حیات برزخی، مرحله قیامت و حیات ابدی. در قیامت ۵۰ هزار سال است و هر هزار سال یک ایستگاه دارد. سؤال‌های آخرت کتبی یا زبانی نیستند؛ سؤال‌های وجودی و تکمیلی‌اند، یعنی جوابشان باید در نهاد ما ساخته شده باشد. رابطه ما با آخرت مثل رابطه رحم با جنین است. جنین در رحم چشم، گوش و دستش را می‌سازد تا وقتی وارد دنیا شد، آن‌ها را با خودش داشته باشد. ما هم باید در دنیا قلب سلیم و عوامل خوشبختی را در وجود خودمان بسازیم و با خودمان به آخرت ببریم. بدن ما اینجا می‌ماند، اما نفس که حقیقت ماست با ما می‌رود. اگر نفس متناسب با بهشت باشد، در آنجا لذت می‌برد و اگر مناسب نباشد، دچار درد و رنج می‌شود. هدف دین فقط آخرت نیست؛ کسی که به پیام دین توجه کند، هم دنیای آرام و شادی دارد و هم آخرت آرام و شاد، چون این دو رابطه مستقیم دارند. قلب سالم در دنیا به ما آرامش، شادی و امید می‌دهد و ما را از استرس، کینه، حسادت و فشارهای روانی دور می‌کند. برای ساختن قلب سالم، اولین عامل فکر است. کسی که فکر نمی‌کند، نمی‌تواند قلب سالمی بسازد. بسیاری از شکست‌های انسان در زندگی، از بی‌فکری است؛ چه در طلاق و شکست اقتصادی و چه در عصبانیت و درگیری. جهنمی‌ها می‌گویند: «ما اگر اهل گوش دادن و فکر کردن بودیم، سر از جهنم درنمی‌آوردیم.» گوش دادن، انسان را به فکر و تعقل می‌رساند. انسان ابتدا با شنیدن و مطالعه فکر کردن را یاد می‌گیرد و بعد خودش می‌تواند فکر کند و راهش را پیدا کند. پس ارزش انسان به این است که چقدر، چگونه و به چه چیزی فکر می‌کند. امام باقر(ع) می‌فرمایند بی‌حوصلگی و تنبلی آدم را بدبخت می‌کند. در روایت از امیرالمؤمنین آمده: کسی که چشم فکر خودش را بیدار نگه می‌دارد، به اوج خواسته‌های خودش می‌رسد. نماز و قرآن هم وقتی سازنده‌اند که همراه با فکر و فهم باشند. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ........... برای رسیدن به آرامش و خوشبختی در دنیا و آخرت، باید در دنیا قلب سلیم بسازیم؛ و راه ساختن قلب سلیم، فکر کردن، فهمیدن و عمل کردن است.

🫀🫀🫀🫀🫀🫀🫀🫀

«تفکر، چراغی‌ست که وقتی روشن شود، هم راه دنیا را روشن می‌کند و هم مسیر آخرت را.» 🕯️🧠✨

#مهندسی_فکر_5 هرکس می‌خواهد به هر آرزویی برسد، باید فکر کند. فکر، جلا‌دهنده عقل‌هاست؛ یعنی اگر عقل کسی زنگ‌زدگی داشته باشد و قدرت تصمیم‌گیری نداشته باشد، باید مدتی فکر کند تا عقلش تیز شود و بتواند درست کار کند. همان‌طور که وقتی وسیله‌ای خوب کار نمی‌کند، به آن روغن می‌زنیم، فکر هم عقل را به کار می‌اندازد. فکر، مقدمه تقواست. وقتی بدن را نمی‌شناسی، پرهیز هم نمی‌کنی؛ اما وقتی فکر می‌کنی، می‌فهمی چه چیزهایی برای بدنت خوب نیست. به این می‌گویند تقوا. پس تقوا با فکر به وجود می‌آید. هیچ آدم غیرمتفکری به تقوا راه پیدا نمی‌کند؛ البته ممکن است کسی دانشمند و باسواد باشد، ولی اهل تقوا نباشد. اندیشه عامل رشد است. اگر انسان فکر کند، رشد می‌کند؛ اما غفلت باعث می‌شود هم‌زمان با پیر شدن بدن، فکر و ذهن هم پیر شود. بعضی‌ها فقط عمل می‌کنند و اصلاً حوصله کار فکری ندارند؛ حتی اگر فکر کنند، فکرشان فقط درگیر کارهای روزمره و دنیایی است. در روایت داریم کسی ۶۰ سال عبادت می‌کند، ولی نمازش قبول نیست؛ چون نمازش بی‌فکر است، روزه‌اش بی‌فکر است و قرائت قرآنش بی‌فکر است. فکر است که باعث می‌شود عبادت برای انسان شیرینی و شادی بیاورد. اینکه قرآن می‌خوانیم، نماز می‌خوانیم، ولی باز هم شادی نداریم، به این دلیل است که بدون فکر عبادت می‌کنیم. فکر کردن به کار خیر، انسان را به انجام آن وادار می‌کند. پس افکارتان را روی کارهای خوب و خیر متمرکز کنید. این موضوع درباره گناه هم صدق می‌کند؛ اگر به گناه فکر کنید و قصد ترک آن را نداشته باشید، ممکن است روزی آن را انجام دهید. گاهی یک اتفاق باعث می‌شود انسان نسبت به خدا یا دیگران بدبین شود؛ مثلاً مریضی شفا پیدا نمی‌کند و فرد می‌گوید: «چرا خدا گوش نکرد؟ چرا شفا نداد؟» اگر این فکرهای منفی ادامه پیدا کند، کم‌کم انسان ناامید می‌شود. شیطان هم همین افکار منفی را بیشتر می‌کند. مثلاً ممکن است شما با کسی رابطه خوبی داشته باشید، اما شیطان فکری در ذهن شما بیندازد تا نسبت به او بدبین شوید. گفتیم یکی از حمله‌های شیطان، ایجاد فکرهای منفی و زنده نگه داشتن کدورت‌هاست. مثلاً مشکلی ۱۰ سال پیش اتفاق افتاده، ولی هنوز فرد به آن فکر می‌کند و غصه می‌خورد تا اینکه یک روز آن را به روی طرف می‌آورد و دعوا شکل می‌گیرد. نباید روی افکار منفی کار کنیم؛ حتی نباید دائماً به گناه‌های گذشته خودمان فکر کنیم. همان‌طور که گفتیم، قبر ما همان نفس ماست. اگر می‌خواهی بدانی فشار قبر داری یا نه، ببین در زندگی چقدر تحت فشار هستی. مثلاً کسی می‌خواهد تو را حسود یا عصبانی کند، اما موفق نمی‌شود؛ این یعنی درونت آرام‌تر است و این فشارها بر تو اثر نمی‌گذارد. نیت‌ها هم خیلی مهم‌اند. می‌فرماید هرکس شهادت را با نیت صادقانه بخواهد، شهید می‌میرد، حتی اگر روی تخت خواب باشد. اگر کسی واقعاً نیت خالص داشته باشد و خودش را آماده کرده باشد، اگر صحنه جنگ پیش بیاید، وارد میدان می‌شود. آن چیزی که نیت را می‌سازد، فکر است. فکر کردن به کارهای خوب و بهشت، انسان را به سمت خوبی می‌برد. حال امروز ما نتیجه افکار گذشته ماست. انسان همیشه سر سفره گذشته خودش نان می‌خورد. افکار ما جمع می‌شوند و «الان» ما را می‌سازند و افکار امروزمان هم آخرت، شب اول قبر و قیامت ما را می‌سازند. شیطان دائماً فکرهای منفی ایجاد می‌کند؛ در مقابل، فرشته‌ها و خداوند هم الهام‌های خوب می‌دهند. وظیفه ما این است که به افکار منفی توجه نکنیم و افکار شیطانی را با افکار الهی جایگزین کنیم. اگر دائماً فکرهای خوب و مثبت داشته باشیم، به سوی بالا و رشد حرکت می‌کنیم. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ........... «فکر، سازنده‌ی انسان است؛ هرچه اندیشه‌ات پاک‌تر و الهی‌تر باشد، زندگی‌ات زیباتر و مسیرت به سوی رشد، تقوا و سعادت روشن‌تر خواهد شد.» 🌱✨