#نماز_سکوی_پرواز_4 در روایت داریم: «نماز ستون دین است.» اما ستون یعنی چه؟ یعنی چیزی که انسان را سرپا نگه می‌دارد. نماز، ستون دل و شخصیت انسان است. اگر این ستون ضعیف باشد، با کوچک‌ترین اتفاقی انسان به‌هم می‌ریزد؛ ناامید می‌شود، قهر می‌کند، داد و فریاد می‌زند و حتی حرف از طلاق می‌زند. اما اگر این ستون قوی باشد، انسان در برابر سختی‌ها استقامت می‌کند. گاهی یک آقا چون جورابش را پیدا نمی‌کند، اخم می‌کند و دعوا راه می‌اندازد. یا مادری با خرابکاری بچه سه‌ساله‌اش روی فرش، سریع به‌هم می‌ریزد و می‌گوید: «ای بابا! خانه نجس شد، بدبخت شدیم!» این‌ها نشان می‌دهد انسان ظرفیت و قدرت درونی کافی ندارد. از پیامبر(ص) نقل شده وقتی کودکی را برای گفتن اذان در آغوش گرفته بودند، کودک روی پای ایشان ادرار کرد؛ اما پیامبر(ص) حتی تکان هم نخوردند و فرمودند: «اشکالی ندارد، لباسم را می‌شویم.» این یعنی انسان باید آن‌قدر ظرفیت داشته باشد که با یک اتفاق کوچک، آرامش خود را از دست ندهد. اگر انسان با یک اتفاق کوچک افسرده شود و احساس کند دیگر هیچ دلخوشی‌ای در زندگی ندارد، یعنی قدرتش را از مرکز قدرت نگرفته و به آن منبع وصل نیست. آن‌قدر قدرت داشته که با خراب شدن فرش، مریضی، مرگ یک نفر یا یک مشکل کوچک، همه‌چیز درونش فرو می‌ریزد. اینجاست که معنای «اقامه نماز» اهمیت پیدا می‌کند. خداوند نمی‌فرماید فقط نماز بخوانید؛ می‌فرماید نماز را اقامه کنید. فرق این دو مثل فرق غذا خوردن و درست غذا خوردن است. یک نفر سر سفره نان و پنیر می‌گذارد، لقمه‌ای می‌گیرد و سریع می‌خورد و می‌رود؛ اما یک نفر برای غذا وقت می‌گذارد، سفره آماده می‌کند، با آرامش غذا می‌خورد و از آن انرژی می‌گیرد. اولی فقط غذا خوردن است؛ دومی به غذا اهمیت می‌دهد. نماز هم همین است. نمی‌شود نماز را خام و بی‌کیفیت خواند و انتظار داشت همه آثارش را دریافت کنیم. باید برای نماز وقت بگذاریم و دائماً تلاش کنیم کیفیت آن بالاتر برود. حضرت ابراهیم(ع) در قرآن دعا می‌کند: «رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي» یعنی: «پروردگارا، من و فرزندانم را از اقامه‌کنندگان نماز قرار بده.» دقت کنید؛ حضرت ابراهیم(ع) فقط نمی‌گوید «خدایا من را نمازخوان کن»، بلکه می‌گوید «من را اقامه‌کننده نماز قرار بده.» یعنی کسی که نماز را درست و با کیفیت در زندگی‌اش برپا می‌کند. ما هم باید دائماً از خدا بخواهیم: خدایا، من و خانواده‌ام را از اقامه‌کنندگان نماز قرار بده. وقتی نماز به معنای واقعی وارد یک خانه شود، اعضای آن خانه کم‌کم با خدا و معنویت انس می‌گیرند و لذت و آرامششان را از مسائل معنوی می‌گیرند. این مسئولیت زن و مرد خانه است. وقتی انسان خانواده تشکیل می‌دهد، فقط مسئول خودش نیست؛ باید مراقب خودش و اهل خانه‌اش باشد. پدر و مادری که خودشان نماز نمی‌خوانند اما با بداخلاقی و فحش، بچه‌ها را برای نماز بیدار می‌کنند، نمی‌توانند الگوی خوبی باشند. انسان باید خودش و خانواده‌اش را از جهنم نجات دهد. زندگی فقط کار، پول، سفر و مسائل مادی نیست. ما برای کارهای دنیایی همیشه وقت پیدا می‌کنیم، اما گاهی برای دو رکعت نماز صبح می‌گوییم «وقت ندارم» یا «سخت است». این یعنی هنوز نماز جایگاه واقعی خودش را در زندگی ما پیدا نکرده است. انسان قوی کسی است که دلش با خدا و معنویت زنده باشد؛ کسی که وقتی به زیارت امام رضا(ع) می‌رود، دلش برای آنجا تنگ شود و وقتی از زیارت امام حسین(ع) برمی‌گردد، دوباره شوق زیارت داشته باشد. نه اینکه بگوید: «یک بار رفتم، دیگر کافی است.» اگر نماز وارد زندگی شود، شادی، نشاط و آرامش می‌آورد؛ چون انسان را به یک مرکز قدرت وصل می‌کند. اما اگر این ستون نباشد، هرچقدر امکانات مادی داشته باشیم، باز هم آرامش واقعی پیدا نمی‌کنیم. در سوره حج می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ارْکَعُوا وَاسْجُدُوا...» حتی به رکوع فکر کنیم. ما برای لباس، مو، ظاهر و خیلی از مسائل زندگی وقت می‌گذاریم، اما آیا چند دقیقه برای فکر کردن به رکوع وقت گذاشته‌ایم؟ از اولیای خدا نقل شده که گاهی ساعت‌ها در حال رکوع و عبادت بودند. البته قرار نیست ما مثل آنها باشیم؛ اما می‌توانیم همین چند ثانیه رکوع را با حضور قلب انجام دهیم. وقتی در برابر محبوبمان خم می‌شویم، با توجه و لذت خم شویم و بدانیم که همین رکوع و سجده‌هاست که ستون شخصیت ما را محکم می‌کند. خدایا، ما و خانواده‌هایمان را از اقامه‌کنندگان واقعی نماز قرار بده و این ستون را در وجودمان آن‌قدر محکم کن که در برابر سختی‌های زندگی از پا نیفتیم. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نماز، ستون شخصیت انسان است؛ ستون که محکم باشد، زندگی با هر زلزله‌ای فرو نمی‌ریزد.»

🕌✨ نماز فقط ایستادن در برابر خدا نیست؛ تکیه دادنِ دلِ خسته به خدایی‌ست که هیچ‌وقت رهایت نمی‌کند. 🤍 ┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈♡┈┈┈┈┈┈┈┈┈┈

╭─────────────── ✦ ───────────────╮ ﷽ إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي «همانا من خدا هستم؛ معبودی جز من نیست. پس مرا عبادت کن و نماز را برای یاد من برپا دار.» ╰─────────────── ✦ ───────────────╯

𓆩♡𓆪

#نماز_سکوی_پرواز_5 هرچه که از عبادات و واجبات و اخلاقیات گفته شده که شایسته است ما انجام بدهیم، درواقع شخصیت ما را می‌سازد برای شرایط زیستن در آخرت. درباره نماز فرموده‌اند شما باید با یک ساختار وجودی وارد آخرت شوید. یادمان باشد رابطه ما بین دنیا و آخرت صددرصد مشخص است. مرحوم آیت‌الله ... می‌گفتند شما آنچه را در آینده می‌بینید، همه‌اش نفس خودتان است؛ برای اینکه آنچه در خارج اتفاق می‌افتد، نفس خودمان است. امام صادق(ع) می‌فرماید: اگر واقعاً شما اهل رغبت و میل هستید، به بهشتی میل پیدا کنید که اندازه آسمان و زمین است. اینکه بهشت هر کسی به اندازه سعه نفس خودش است، یعنی هرچقدر شما در دنیا تلاش کنید سعه بیشتری بدهید و آن را بزرگ‌تر کنید، آنچه در آن دنیا می‌بینید خودتان هستید. پس از الان می‌توانیم خودمان بفهمیم بهشتی هستیم یا جهنمی. الان ما اگر با این بهشت‌هایی که خدا در اختیار ما گذاشته شاد باشیم، بهشت آنجا هم نصیبمان می‌شود. نمی‌شود ما اینجا عصبی و بدخلق و بخیل باشیم، بعد آن‌طرف برویم بهشت! تو باید اینجا بهشتی باشی. تمام تجلی‌های بهشت همین‌جا هستند. خداوند می‌فرماید خودتان را در باغ‌های بهشت بیندازید؛ مثلاً مراسم روزه، مراسم دعا و... این‌ها شما را به بهشت می‌رساند. شکر کن. هرکس از خدا و تجلیات خدا و همه‌چیزِ خدا لذت می‌برد، این بهشتی است. شما هر وقت با علامت‌هایی که انسان را یاد خدا می‌اندازد و از آن لذت می‌بری، یعنی داری از خدا لذت می‌بری. هرچقدر حجم این لذت و آرامشی که از آن علامت می‌بری بیشتر باشد، وسعت نفست بیشتر است. هرچه از گناه و علامت‌های شیطان بدت می‌آید، به همان اندازه از جهنم دور هستی. ما الان خانم‌هایی داریم که باحجاب‌اند، ولی قند توی دلشان آب می‌شود که بی‌حجاب شوند، یک‌جوری بشود که بدحجاب شوند. کسانی داریم نماز می‌خوانند، ولی قند توی دلشان آب می‌شود که نماز نخوانند. این خوب نیست. انسان باید علامت‌های خدا را دوست داشته باشد. بعضی‌ها هم داریم که از جهنم متنفرند، ولی ممکن است حالا گاهی یک لغزشی داشته باشند، یک گناهی کنند، ولی خودشان به‌شدت ناراحت و پشیمان می‌شوند. خدا با اینکه دلت کجاست کار دارد. اینکه یک ظاهر خوب و مؤمن داشته باشیم، اما دلمان یک جای دیگر باشد، خدا با آن کار دارد. وقتی راجع به نماز حرف می‌زنیم، نماز خودتی. نماز چهره یک انسان است. اینکه می‌گوییم نماز ستون دین شماست، یعنی قدرت نفس شماست؛ یعنی مبناست، ستون است. برای همین در روایت هست نماز کیل و وزنه است؛ با آن آدم‌ها را وزن می‌کردند. برای همین پیامبر(ص) می‌دید یک آدم خوبی است، از او خوششان می‌آمد، می‌دید خیلی توانایی‌های خوبی دارد، حضرت می‌فرمود: «تو نماز می‌خوانی؟ تو حیفی، تو نماز بخوان.» یک آیه هست در تعریف کسانی که روی کره زمین به قدرت می‌رسند؛ مثلاً طرف مدیریت خانواده را به عهده می‌گیرد، یک نفر شهردار است، رئیس‌جمهور است. می‌گوید این‌ها می‌دانند باید کجا را قوی کنند تا جامعه قوی بشود. تا رئیس می‌شوند، یک جا نماز را برپا می‌کنند. توی خانه که هستی، خانواده خودت را امر به نماز کن؛ ستون نماز را توی خانه برپا کن. در حیطه مدیریتی هم می‌گوید نماز را به پا کنید. هستیم دیگر؛ آدم‌ها می‌آیند برای خدا جمع می‌شوند. مثلاً انجمن اسلامی هست، پایگاه بسیج هست، جمع می‌شوند، ولی فکر می‌کنند چون برای خدا کار می‌کنند، چون کارهایشان خیر است و سرشان شلوغ است، می‌گویند اشکال ندارد نماز اول وقت نخوانند. مثلاً یکی می‌گفت: «ده روزه کفش پامه.» گفتند: «پس نماز چطوری می‌خونی؟» گفت: «کار خیر دارم می‌کنم دیگه، اون نمی‌خواد!» این‌ها ستون ندارد. این کارها درست است که کارهای مقدسی هستند، ولی از آن‌ها آدم قدرتمند درنمی‌آید. یادم است یک سمینار درست کرده بودند درباره نماز. بعد این‌قدر شاگردها گرم این سمینار شده بودند که اصلاً نماز ظهر یادشان رفت و نمازهایشان کلی عقب افتاده بود. این خیلی ظریف است؛ یعنی ما این‌قدر غرق نماز و کارهای خودمان می‌شویم که خودِ نماز یادمان می‌رود. قیمت آدم‌ها به میزان توجهی است که به نماز دارند و نماز در زندگی‌شان یک جایگاه دارد. آیه را گفتیم دیگر: «رکوع کنید، سجده کنید.» حالا فکر کن وقتی خدا با تأکید می‌گوید رکوع، سجده... ما باید جدی بگیریم؛ به‌عنوان آرزوها، عیش‌ها، به‌عنوان آن چیزی که آدم دلش می‌خواهد. امیرالمؤمنین(ع) را فکر کن؛ در خواب ایشان را می‌بینی. امیرالمؤمنین تمام دنیا و آخرت و همه را طی کرده و وقتی برگشته، ره‌آوردش این برگشت چیست؟ «من سفارش می‌کنم شما را به نماز.» نماز خواندن نه‌؛ اقامه نماز. خلاصه کننده : فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «بهشتِ آخرت، ادامه‌ی همان بهشتی‌ست که امروز در جانت می‌سازی.»

«هر نوری که امروز در دلَت می‌کاری، روزی راهت را به سوی بهشت روشن خواهد کرد.» ✨🤍

🌿✨ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ✨🌿 🤍 «و بهشتی که پهنای آن به اندازه‌ی آسمان‌ها و زمین است؛ آماده شده برای پرهیزگاران.» 🌸🕊️

༺♡༻

#نماز_سکوی_پرواز_6 گفتیم چهره باطنی هرکس مربوط به نماز اوست؛ نماز ستون شخصیت اوست. چون ما در حرکت به سمت آخرت، نیاز به یک شخصیت قدرتمند داریم؛ عالمی که میلیاردها برابر بزرگ‌تر از اینجاست. ما وقتی می‌خواهیم از این دنیا برویم، باید روحی را ببریم که توانایی زندگی در جایی بزرگ‌تر، زیباتر و باشکوه‌تر از اینجا را داشته باشد. اگر این توانایی را نداشته باشیم، جهنم می‌شود. جهنم یعنی ناتوانی از بهره‌مند شدن از نعمت‌های آنجا. مثل بچه‌ای که چشم ندارد و نمی‌تواند ببیند یا گوش ندارد و نمی‌تواند بشنود؛ دنیا لزوماً او را اذیت نمی‌کند، بلکه چون نمی‌تواند از بعضی چیزها بهره‌مند شود، رنج می‌کشد. جهنم هم همین‌طور است؛ نمی‌توانی از خوراک‌ها، کاخ‌ها و زیبایی‌های بهشت بهره‌مند شوی و همین ناتوانی برایت عذاب می‌شود. پس ما به یک روح قدرتمند نیاز داریم و برای ساختن آن باید معرفت داشته باشیم. اما چیزی که ما را قوی می‌کند و ستون شخصیت ما را می‌سازد، نماز است. مثلاً به فردی که پول ندارد می‌گویند «فقیر». فقر از «فقرات» آمده؛ یعنی ستون فقرات. کسی که ستون فقرات محکمی ندارد، نمی‌تواند درست بایستد. کسی هم که نمازش ضعیف است، مثل کسی است که ستون فقراتش شکسته. برای همین در روایات آمده که ابتدا به نماز نگاه می‌کنند؛ اگر نماز قبول شود، بقیه اعمال هم قبول می‌شود. اگر ستون نباشد، سالم بودن قسمت‌های دیگر فایده‌ای ندارد. پس نماز نباید به حاشیه برود. الان خیلی‌ها وقتی برنامه‌ریزی می‌کنند، می‌نویسند: «نماز و غذا، یک ساعت!» یعنی نماز برایشان جدی نیست. ما باید برای نماز یک فضای جدی در زندگی‌مان باز کنیم. نماز مثل ماده‌ای است که اگر در بدن نباشد، بقیه مواد هم جذب نمی‌شوند؛ نماز هم باعث جذب بقیه خیرات می‌شود. پیامبر می‌فرماید: «ویل بر نمازگزاران؛ کسانی که در نمازشان سهل‌انگاری می‌کنند.» این تهدید بسیار جدی است. اگر از ما بپرسند شورانگیزترین لحظات زندگی‌تان کجاست، آیا می‌توانیم بگوییم نماز؟ اگر نماز برای ما جدی نیست، چطور می‌توانیم بگوییم روحمان برای آخرت آماده است؟ در روایتی آمده که پیامبر در جلسه‌ای مهم بودند و وقتی وقت اذان رسید، جلسه را رها کردند و به نماز رفتند. شهید بهشتی هم نقل شده که با رسیدن وقت اذان، خودش بلند می‌شد و برای نماز می‌رفت. ما برای کارهای مختلف می‌گوییم: «ببخشید، همسرم کارم دارد» یا «ببخشید، بچه‌ام کارم دارد.» اما باید بتوانیم بگوییم: «ببخشید، خدا کارم دارد.» کار ما نباید از دعوت خدا مهم‌تر باشد. نبی اکرم می‌فرماید: هرکس عمداً نمازش را ترک کند، دینش را منهدم کرده است. در روایت دیگری آمده: «فاصله‌ای بین کفر و ایمان نیست مگر نماز.» از طرف دیگر، کسانی هستند که نماز می‌خوانند اما دائم آن را عقب می‌اندازند. انسان باید وقتی اذان گفته می‌شود، در دلش دغدغه داشته باشد که «الان باید نماز بخوانم.» امیرالمؤمنین می‌فرماید: هیچ عملی نزد خدا محبوب‌تر از نماز نیست. انسان وقتی کسی را دوست دارد، دوست دارد با او خلوت کند. نماز هم فرصت خلوت با خداست؛ یک ملاقات مؤثر که روح انسان در آن عطر خدا را می‌گیرد. اگر برایت مهم است که خدا دوستت داشته باشد، بدان که از محبوب‌ترین اعمال نزد خدا نماز است. امیرالمؤمنین همچنین می‌فرماید هیچ کاری نباید انسان را آن‌قدر مشغول کند که نماز اول وقت را کنار بگذارد. البته ممکن است گاهی اتفاقی پیش بیاید که دست انسان نباشد؛ مسئله این است که باید دغدغه نماز اول وقت را داشته باشیم. خیلی حرف بزرگی است که خداوند بنده‌اش را صدا بزند و بنده بگوید: «نمی‌آیم.» اگر جرئت داری به خدا بگو: «کار دارم.» اگر خدا پذیرفت که کارت مهم‌تر از دعوت اوست، درست است؛ اما اگر نپذیرفت، خودت را گرفتار «ویل» کرده‌ای. پس نگذارید کارهای دنیا شما را از کار خدا کنار بزند؛ چون ارزش انسان به این است که خدا چقدر در دل او سلطنت دارد. اگر مادری چند بار بچه‌اش را صدا بزند و او توجه نکند، ناراحت می‌شود. اگر کسی را که دوست داری بارها صدا بزنی و او اهمیت ندهد، ناراحت می‌شوی. خدا هم دارد ما را صدا می‌کند؛ آن هم خیلی جدی. خدا ما را برای نماز صدا می‌زند. پس چرا اذان این‌قدر اهمیت دارد؟ به خاطر نماز. بنابراین نماز باید در زندگی ما اصل باشد، نه حاشیه؛ و نباید اجازه بدهیم کارهای دنیا ما را از دعوت خدا غافل کند. خلاصه کننده: فاطمه احمدی 👩‍💻

جمله کلیدی 🔑 ..........‌. «نماز ستون شخصیت انسان است؛ هرچه نماز در زندگی ما محکم‌تر باشد، روح ما برای جهان بزرگ، زیبا و باشکوه آخرت آماده‌تر خواهد بود.»