یه افسانه قشنگِ ایرانی هست که‌ میگه‌،

با من ازدواج میکنی ؟💍

من تنها ترین ادم این رشته هزار گِرم.

دستتو بردار تقدیر اون عشق بچگیم بود اعتراف میکنم ، اعتراف من یعنی عشق

همه دنیا بالا دستت تو و زیر دستتو قلبم مگه یتیم گیر آورده بودی میزدی تو پرم یه روزی میفهمی که این روزا حال دلم چشه اگه یه روز پسرت عاشق دختر من بشه، میگفتی گلمی ، گلتو که پرپر کرد رفت احساستو ندیدیو پرپر کردی رفت همه خاطرات خوبو پرپر کردی رفت خواستم بهتر بشم باتو بدتر کردی رفت

یادم باشه فردا یه صفحه از دفتر شعرمو بزارم

یادداشت های یک شاعر>>

هنوز دست و پامو گم میکنم تورو که میبینم.

ولی مهیار تو یه لول دیگه میخونه💔