قرار نیست متنام ترتیب داشته باشه، ولی درنهایت به نظمی میرسند که میتونید با هدر دادن وقتتون پیداش کنید.
یادم نمیاد دقیقا کی، این وجه تاریک از من شکل گرفت اما میتونم اولین نشونه هایی که داد رو به یاد بیارم.
اولین بار زمانی بود که همه بچه های فامیل، دور منِ ۷ ساله جمع شده بودند و تمام دلیلش کامپیوتر ضعیف من بود که میتوانست تعدادی بازی قدیمی، حتی برای آن زمان بود. بی نظمی و آشفتگی بین بچه ها سَر نوبت بازی کردن پیش آمد که دایی من، از راه رسید و با این جمله نظم را دوباره به آنها بخشید.
«اگه ساکت نشید و صف نگیرید از برق میکِشمش و سیمشو برمیدارم!»
میدانم و میدانستم که این جمله، تحدید توخالی بیش نبود اما، آنقدری این جمله کفری ام کرد که دوست داشتم همانجا کارش را تمام کنم.
خیر اغراق نمیکنم، اگر به من شاتگان یا گلاکی و اجازه میدادند مطمئنا انجامش میدادم.
اما از همان روز، صبر را هم یاد گرفتم.
اینکه دوست داشتم او را به قتل برسانم، به دلیل زور گفتن و تفکر او به حق داشتن برای دستور، به من بود.
اکثر مواقع به بی قانونی یا سرپیچی از آن دستی نمیزنم اما اینکه یک نفر، به رخ بکشد که میتواند زور بگوید اذیتم میکند. از نظرم تنها کسی که حق دارد اینکار را انجام دهد پدرم است؛ با اینکه او هم انجام نمیدهد.
بار های دگر هم بود که از این اتفاقات بیوفتد و سر همین موضوع، شاید، از خانواده مادری که دارم متنفرم.
اینها، شروع قسمت بزرگی از من بود که قرار نیست به افراد زیادی نشانش دهم، شاید درموردش با کسایی حرف بزنم که نمیبینم، شاید با دیدن عکس هایی بتوانم آن را "ارضا" کنم، اما هیچوقت قرار نیست او را پشت سر بگذارم...
بله، شاید این دلقک، "هیولایی" باشد. به هرحال هرکسی چیزی صدایش میکند.
درمورد چیزایی که مینویسم باید بگم نمیتونم بصورت منظم براتون ارسالش کنم.
چون این "حس نویسندگی" یا هرچیزی که بهش میگن بعضی وقتا میاد و اکثرا ساعتای ۲ یا ۳ شب هستش.
پس آره انتظار نداشته باشید هرروز یچیزی بذارم🙏
دوست ندارم اسم خودمو نویسنده بذارم ، چون نه جدی دنبالش میکنم نه سطح کافی رو دارم که به خودم همچین اصطلاحی بدم.
ولی اگه میخواستم اسمی و لقبی برای خودم درنظر بگیرم ، حتما "نویسنده معترض" یا "نویسنده خشمگین" ، مطمئنا خوب بود.
من کسیم که دوست دارم درمورد چیزهایی که آزارم میدند با کسی حرف بزنم ولی مشکل اینجاست شنونده نیست.
مشاور؟ تاحالا چند بار مشاوره رفتم و تمام مشاور هام ، فقط پول پرست بودن.
۴۵ دقیقه زمان ، ۶۰۰هزارتومن هزینه ، درصد تاثیر گذاری : ۰ ، دلیل : تلف کردن زمان محدود مشاوره با مثال های فوق العاده زیاد و حتی اهمیت ندادن به موضوع و برداشت یک تاپیک سطحی از یک مشکل بزرگ.
تنها همین باعث میشه مجبور به ادامه جلسات بدی و بعد از ۵/۶ جلسه ، متوجه میشی نزدیک ۳ میلیون خرج جلسات کردی ولی مشاور همچنان بهت میگه "بیا براش راهحل پیدا کنیم." و دوباره به گفتن چرندیاتی که هرفردی میدونه میپردازه.
"مشکلت اینه با مردم جامعه مشکل داری؟ اوکی بیا برات توضیح بدم هر اتفاقی که میوفته داخل مغز چجوریه.
شماره ۱و۲: کار های احساسی و غیر احساسی.
بیا براش مثال بزنیم."
حدودا ۲۰ دقیقه بعد.
"حالا میتونیم بریم سراغ بعدی ، شماره ۳و۴ : کارهای ارادی غیر ارادی. مثال براتون میزنم. مثلا...."
دوباره ۲۰ دقیقه بعد.
"پس کاملا روشن کردم براتون با مثال هام. حالا بریم ۵و۶ ، اوه چقدر بد تایممتون تموم شد. جلسه بعدی درمورد بقیش حرف میزنیم."
مشکلی که داره اینه هیچ ربطی به فاکینگ جامعه ستیزی نداره این قضیه.
با مثال ها زمان روهدر میدن و از طلا بودن وقت حرف میزنن.
اوه وایسا ببینم ، تقریبا همه اینجوری نیستن؟
👤"من یه ایرانیم؛ تورم ، رانت و خیلی بد بختیای دیگه داره منو زجر میده و حتی نمیتونم اعتراض کنم."
👤من یه ایرانیم ؛ من نه میتونم با این شرایط زندگی کنم نه میتونم بمیرم. چون حتی برای مردن هم نیاز به +۱۰۰ میلیون تومان پول دارم.
نه امیدی برام باقی مونده نه شانسی...
یه زمانی با این قضایای تورم و مشکلات شوخی میکردیم و داخلش اغراق میکردیم ؛ ولی ناخودآگاه داشتیم آینده رو پیشبینی میکردیم ، جالب نیست؟
Notes.
دوست ندارم اسم خودمو نویسنده بذارم ، چون نه جدی دنبالش میکنم نه سطح کافی رو دارم که به خودم همچین اص
این رو یکی دو ماه پیش نوشتم داخل تلگرامم گذاشتم تکراریه، دوستانی که خوندن بدونن تغییری نکرده
( اگه اهمیتی میدن )
Notes.
دوست ندارم اسم خودمو نویسنده بذارم ، چون نه جدی دنبالش میکنم نه سطح کافی رو دارم که به خودم همچین اص
آره اون زمان "،" "؛" و "." رو با فاصله از کلمه میذاشتم.
"خب اگر اشتباه کرده باشم چه؟ اگر انسان واقعاً حیوان نباشد چه؟ اگر انسانیت، نوع بشر، حیوان نباشد چه؟ چون اگر حیوان باشد، بقیهی حرف ها دیگر حرف مفت است، یک مشت خزعبلات و تلقینات توخالی؛ و دیگر هیچ مانعی نیست که تو را از انجام کاری که در نظر داری باز دارد؛ و اصلاً همینطور هم هست!"
👤راسکولنیکف(رودیا)
کتاب «جنایات و مکافات»
نوشته فئودور داستایوفسکی