پرسید از خودت چه چیزی را بیشتر دوست داری؟
گفتم اینکه هنوز با تمام چیزهایی که دیدهام دلم نیامده
شبیه آدمهایی شوم که از آنها زخم خوردهام.
کاش آدمها قدر داشتههاشون رو میدونستن؛ قدر آدمهایی که بیمنت کنارشون میمونن، قدر محبتهایی که شاید همیشه تکرار نشن، و قدر لحظههایی که فکر میکنن همیشه هستن. بعضی چیزها وقتی از دست میرن، تازه ارزششون فهمیده میشه، اما چه فایده، وقتی دیگه برای برگشتنشون دیر شده و تبدیل به حسرت شده.