🔶 نوجهان | چرا بهائیان از تصدی مشاغل دولتی محروم هستند؟ 🔷 پاسخ دکتر زادبر به این شبهه را مشاهده کنید... بله | ایتا | روبیکا | شاد | وب‌سایت @Fars_Nojavan

📹 اگر ظهور نزدیک باشد؛ آیا ما آماده‌ایم؟

🔴 صحبتهای دقیق حجةالاسلام رمضانی در مورد وضعیت #عفاف و #حجاب در جامعه و کم کاری قوا در برخورد با هنجارشکنان 👌 ♦️میخواید ما عرق خور بشیم که جامعه از دوقطبی در بیاد و یکدست بشه؟!! ♦️باج دادن به حرام خدا اسمش حلم نیست

🔻مافیا فلفل دوست ندارد ✍️محمدرضا طاهری 🔹همین که خبر گفتگوی رئیس جمهور شهید با پوتین درباره صادرات فلفل منتشر شد، رسانه های محفلی، سیاست تکراری تمسخر را پیش گرفتند، امری که کاملاً قابل پیش بینی بود. 🔹راستش را بخواهید باید به محافل قدرت و ثروت حق داد، فلفل که خاویار نیست، هم تند است و هم تیز، قیمتی هم ندارد، سر سفره مردم عادی پاپتی هم وجود دارد. صادراتش هم در انحصار محافل نیست. پس چطور یک رئیس جمهور به خودش حق داده درباره صادرات آن با پوتین مذاکره کند؟ مگر قرار نیست رئیس جمهور منافع محافل قدرت و ثروت را در روابط بین الملل نمایندگی کند؟ 🔷بیایید سناریو را اندکی تغییر دهیم: «رئیس جمهور با پوتین درباره شکل دهی به نظم جدید جهانی به گفتگو پرداخت.» فکر می کنید واکنش محافل قدرت و ثروت چه خواهد بود؟ روشن است، باز همان سیاست تمسخر. رسانه های محفلی خواهند نوشت: «در حالی که مردم در فشار تحریم ها کمرشان خم شده است، رئیس جمهور مشغول خیال پردازی درباره نظم جدید جهانی است. به جای اینکه سراغ حل مسائل واقعی جامعه باشد، مذاکرات را به مکانی برای شعار دادن تبدیل کرده اند. مذاکرات، فرصتی برای بده و بستان است نه سخنرانی!» 🔹بیایید سناریو را مقدار بیشتری تغییر دهیم: «عراقچی در طی مذاکرات غیرمستقیم با ویتکاف، برای صادرات فلفل به آمریکا به توافق رسیدند.» حتما قبول دارید که این سناریو قدری پیچیده شده است. هم پای فلفل به میان آمده که محافل آن را دوست ندارند، هم پای آمریکا وسط است که محافل عاشق آن هستند. 🔷از این رو اتاق های فکر محفلی بلافاصله تشکیل جلسه اضطراری می دهند که چه سیاستی باید اتخاذ کرد. بیایید گفتگوهای احتمالی این جلسه را مرور کنیم: – به نظرم خبر توافق صادرات فلفل به آمریکا خبر مهمی است. باید کار شود. بهتر است تیتر فردا این باشد: سیاست تند و تیز. – بله، کاملا درست است. هر چند که فلفل، هم تراز و هم شأن خاویار و پسته و نفت نیست، اما پای آمریکا در میان است، وقتی طرف مقابل آمریکا باشد، فلفل هم که باشد، اهمیت پیدا می کند. – احسنت! وقتی با کدخدا طرف هستیم، فلفل از خاویار هم مهمتر می شود. «سیاست تند و تیز» تیتر خوبی است، می توان از تیتر «یک آغاز تند و تیز» هم استفاده کرد. – اما من با تیتر تند و تیز موافق نیستم. مقداری تندروی و رادیکالیسم دارد. ای کاش موافقت بر سر صادرات پسته بود. آن وقت تیتر می زدیم «سیاست خندان»، خیلی حیف شد. پیشنهاد می کنم از تیترهایی مثل «این فلفل شیرین است» استفاده کنیم. – «چقدر» را جا انداختی: «این فلفل چقدر شیرین است» – درسته که این فلفل واقعاً شیرین ترین فلفل دنیاست، اما نباید خودمان را زیاد ذوق زده نشان دهیم. – پس همه موافق اند که تیتر فردا این باشد «این فلفل، شیرین است» 🔹واقعیت آن است که محافل قدرت و ثروت نه فقط فلفل، که انجیر استهبان و لیموی خرماکلا را هم دوست ندارند، اساساً با هر فرصت و ظرفیت واقعی که پای مردم را به سیاست و اقتصاد باز کند، و رشد و رونق و شکوفایی را نه برای محافل که برای مردم به دنبال داشته باشد، دشمن هستند و آن را به سخره می گیرند. دلیل آن هم روشن است: اگر این فرصت های واقعی جدی گرفته شوند، دیگر نمی توان تحریم ها را بهانه کرد، دیگر نمی توان با سراب سرمایه گذاری چندهزار میلیاردی آمریکا، مردم را فریب داد و مهمتر از همه آنکه بساط غارت گری و چپاولی که محافل قدرت و ثروت بر پا کرده اند را بر خواهد چید. 🌐 @Rahe_Dialameh

🔻 جوک تلخ عراقچی و وقاحتی که تاریخ فراموش نخواهد کرد 🔹اگر برجام بد بود، اسنپ‌بک شما را برگرداند به قبل از برجام و باید از آن استقبال کنید! این جدیدترین «لطیفه سیاسی» از زبان عباس عراقچی، از معماران اصلی توافقی است که قرار بود تمام مشکلات کشور را حل کند اما خود به بزرگترین مشکل تبدیل شد. این اظهارنظر وقیحانه، که در قالب یک مغالطه کودکانه بیان می‌شود، اوج استیصال و تلاش برای فرار از پاسخگویی در برابر خسارت محض برجام است. 🔹عراقچی و همفکرانش با این گزاره فریبکارانه سعی دارند بگویند: «ما شما را به نقطه صفر بازگرداندیم، پس چرا شاکی هستید؟» اما این یک دروغ بزرگ است. ما به نقطه صفر بازنگشتیم؛ ما پس از واگذاری تمام دارایی‌های استراتژیک‌مان و پرداخت هزینه‌های جبران‌ناپذیر، به نقطه‌ای بسیار بدتر از صفر پرتاب شدیم. 🔹پاسخ به این جوک تلخ، بازخوانی همان فجایعی است که تیم مذاکره‌کننده بر سر کشور آوار کرد: ۱. بازگشت به قبل؟ با کدام صنعت هسته‌ای؟ 🔹منطق عراقچی زمانی درست بود که اسنپ‌بک، ۱۱ تن اورانیوم غنی‌شده ما را بازمی‌گرداند، بتن‌های ریخته‌شده در قلب رآکتور اراک را خارج می‌کرد و هزاران سانتریفیوژ جمع‌آوری‌شده را دوباره نصب می‌کرد. شما صنعت هسته‌ای کشور را که محصول میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری و خون دانشمندان شهید بود، در ازای تقریباً هیچ (۱۹۷ تن کیک زرد خام) واگذار کردید. امروز با بازگشت قطعنامه‌ها، ما دیگر آن ابزارهای قدرت را برای چانه‌زنی در اختیار نداریم. ۲. بازگشت به قبل؟ با دلار ۹۰ هزار تومانی؟ 🔹۱۰ سال پیش، دولت روحانی با فریب افکار عمومی و وعده دلار هزار تومانی، برجام را به ملت فروخت. امروز تفاوت ۹۰ هزار تومانی میان آن وعده پوچ و قیمت واقعی دلار، اولین دستاورد ملموس برجام است. حال از عراقچی و حامیان «بازگشت به اوضاع سیاسی آن دوران» باید پرسید: آیا حاضرند اوضاع اقتصادی را هم به همان دوران بازگردانند؟ آیا توان بازگرداندن قدرت خرید مردم و جبران این تورم ویرانگر را دارند؟ ۳. بازگشت به قبل؟ با ۵ برابر شدن تحریم‌ها؟ 🔹این ادعا که اسنپ‌بک ما را به دوران قبل بازمی‌گرداند، یک تحریف آشکار دیگر است. پیش از برجام، حدود ۵۰۰ تحریم علیه ایران وجود داشت. پس از مذاکرات ظریف و تیمش برای «رفع تحریم»، این عدد به نزدیک ۲۵۰۰ تحریم رسید. برجام نه تنها تحریم‌های هسته‌ای را به صورت دائمی لغو نکرد، بلکه به بهانه‌های حقوق بشری، موشکی و منطقه‌ای، مسیر را برای وضع تحریم‌های جدید هموارتر ساخت. بازگشت قطعنامه‌های قبلی، چیزی از کوه تحریم‌های جدید کم نمی‌کند. ۴. «مکانیسم ماشه»: خیانتی که بازگشت را تضمین می‌کرد 🔹و اما شاه‌بیت خیانت حقوقی برجام، گنجاندن بند خائنانه «مکانیسم ماشه» بود. تیم مذاکره‌کننده با پذیرش این بمب ساعتی، این اختیار را به طرف غربی داد که با یک بهانه واهی، تمام تحریم‌های شورای امنیت را یک‌شبه بازگرداند و حق وتوی متحدان ایران (روسیه و چین) را عملاً بی‌اثر کند. این بند از همان ابتدا تضمین می‌کرد که تمام تعهدات ایران نقد و دائمی باشد، اما تعهدات غرب نسیه، موقت و قابل بازگشت با یک اشاره! عراقچی امروز طوری از بازگشت تحریم‌ها حرف می‌زند که گویی یک اتفاق بوده، در حالی که خودشان این ضامن را با دستان خود در تفنگ دشمن قرار دادند. 🔹آقای عراقچی! اگر با منطق شما پیش برویم، اگر تحریم‌های دوران قبل به گردن دیگران است، پس تمام این ناکارآمدی‌ها، خسارت‌های اقتصادی، عقب‌گردهای هسته‌ای و خیانت‌های حقوقی حاصل از برجام نیز مستقیماً به گردن شما، ظریف و دولت حسن روحانی است. سیرک جدید شما برای فرار از مسئولیت دیگر خریداری ندارد. گوش مردم از این مغالطه‌های شرم‌آور پر شده است. امروز، کمترین مطالبه ملت، نه شنیدن جوک‌های تلخ، بلکه پاسخگویی و محاکمه بانیان وضع موجود است. 🌐 @Rahe_Dialameh

🔻«بازی با حاصل جمع صفر» به روایت عراقچی/ همه‌چیز را باختیم، پس به نقطه اول برگشتیم! 🔹در تازه‌ترین پرده از نمایش تراژیک «توجیه خسارت محض برجام»، عباس عراقچی، وزیر خارجه دولت پزشکیان و از معماران اصلی این توافق، با اظهاراتی که بیشتر به یک لطیفه تلخ شباهت دارد تا یک تحلیل سیاسی، سطح وقاحت در فرار از پاسخگویی را جابجا کرد. گزاره مضحک «اگر برجام بد بود، اسنپ‌بک شما را برگرداند به قبل از برجام و باید از آن استقبال کنید!»، نه یک استدلال پیچیده، بلکه یک مغالطه کودکانه و توهین‌آمیز به حافظه تاریخی و شعور یک ملت است. این گزاره، بیش از آنکه نیازمند پاسخ سیاسی باشد، نیازمند کالبدشکافی منطقی برای افشای عمق فریبکاری نهفته در آن است. 🔹منطق این استدلال، دقیقاً مانند آن است که راننده‌ای خودروی شما را به دره ساقط کند، لاشه آن را با جرثقیل بیرون بکشد و در مقابل طلب خسارت شما بگوید: «نگران نباشید! من ماشین را به همان نقطه اول برگرداندم، پس چرا شاکی هستید؟» این همان مغالطه کلاسیک «دوگانه دروغین» است که با حذف گزینه‌های اصلی و نادیده گرفتن تمام هزینه‌هایی که در این مسیر فاجعه‌بار پرداخت شده، سعی در عادی‌سازی یک شکست مطلق دارد. 🔹این استدلال کودکانه، نه فقط نشانه استیصال یک جریان سیاسی ورشکسته، بلکه زنگ خطری است که نشان می‌دهد این تفکر همچنان حاضر است با امنیت و معیشت ملت ایران، «آزمون و خطا» کند و در نهایت با یک لطیفه، از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند./نبرد 🌐 @Rahe_Dialameh