عبدالقدیر خان (۱۹۳۶ – اکتبر ۲۰۲۱) مهندس هسته‌ای و مواد پاکستانی و بنیان‌گذار برنامه غنی‌سازی اورانیوم در پاکستان. یکی از بزرگترین برنامه‌های وی، توسعه غنی‌سازی اورانیوم برای پروژه ساخت بمب اتمی #پاکستان بود. #عبدالقدیر_خان در پاکستان به عنوان یک قهرمان ملی شناخته می‌شد زیرا در سال ۱۹۹۸ پاکستان را تنها کشور مسلمان صاحب جنگ‌افزار هسته‌ای کرد و این موضوع باعث «نشاط ملی» در این کشور شد. منتقدان، او را بزرگ‌ترین اشاعه‌دهنده دانش جنگ‌افزار هسته‌ای در تمام دوران‌ها خوانده‌اند. عبدالقدیر خان، هم‌چنین به طور غیرقانونی فن‌آوری هسته‌ای را به کشورهایی مانند #لیبی، #ایران، و #کره_شمالی فروخت. موضوع فعالیت‌های هسته‌ای عبدالقدیر خان هنگامی آشکار شد که CIA در سال ۲۰۰۴ در گزارشی درباره فعالیت‌های او به کنگره #ایالات_متحده #آمریکا نوشت که طرح و مواد تسلیحاتی که شبکه تحت نظارت او در اختیار ایران گذاشت، پیشرفته‌تر از آن چیزی است که تاکنون گمان می‌رفت. وی دانش هسته‌ای را بین ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹ به ایران فروخته است. او در سال ۲۰۰۴ در یک اعتراف تلویزیونی به این موضوع اقرار کرد و به حبس خانگی محکوم شد. عبدالقدیر خان در این مدت در یک منطقه‌ دیپلماتیک در حومه اسلام‌آباد، تحت حفاظت پلیس زندگی می‌کرد. در سال ۲۰۰۹ دادگاه عالی اسلام‌آباد حکم حبس خانگی عبدالقدیر خان را لغو و اجازه داد همچون دیگر شهروندان پاکستانی آزادانه در داخل کشور زندگی کند. این قهرمان ملی پاکستان، در سال ۲۰۲۱ به ویروس کرونا مبتلا شد و درگذشت. - منبع: ویکی‌پدیا. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

#پاکستان در روز ۲۸ ماه می ۱۹۹۸ نخستین آزمایش موفقیت‌آمیز هسته‌ای خود را انجام داد و بعد از #هند (۱۹۷۴) به فهرست کشورهای دارای جنگ‌افزار هسته‌ای پیوست. این روز مهم در تاریخ پاکستان «یوم تکبیر» نام‌گذاری شده و همه ساله از سوی دولت پاکستان به عنوان یکی از روزهای مهم و سرنوشت‌ساز این کشور گرامی داشته می‌شود در این روز پیام‌های تبریک و تهنیت از سوی عالی‌ترین مقامات پاکستان صادر می‌شود. پاکستان تنها کشور مسلمان صاحب بمب هسته‌ای است. پاکستان ضمن واکنش شدید به هرگونه درخواست از این کشور برای محدود کردن توانمندی‌های هسته‌ای خود، بارها اعلام کرده که به جنگ‌افزار هسته‌ای به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر تهدیدهای احتمالی هند نیاز دارد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

در حالی‌که #عبدالقدیرخان در #پاکستان یک نماد و چهره محبوب ملی است، غربی‌ها او را بزرگترین شخصیت اشاعه‌دهنده فن‌آوری جنگ‌افزار‌های هسته‌ای در جهان می‌دانند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

♻️ Britain's Hinkley Point C NPP ♦️گزارشی از پروژه نیروگاهی هینکلی پوینت سی در بریتانیا @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📈 هینکلی پوینت سی | بحران یک دهه پس‌افتادگی زمانی ♦️ هینکلی پوینت سی یک نیروگاه برق هسته‌ای در حال ساخت در انگلستان است. این نیروگاه دو واحد ۱۶۰۰ مگاواتی با واکنش‌گاه پیش‌رفته EPR خواهد داشت که توسط شرکت‌های EDF Energy و گروه انرژی هسته‌ای عمومی چین (CGN) تأمین مالی می‌شود. پیش‌بینی می‌شود که بتواند برق مورد نیاز حدود ۶ میلیون خانه در بریتانیا را تأمین کند. نیروگاه هینکلی پوینت سی بخشی از تلاش‌های بریتانیا برای کاهش انتشار کربن و رسیدن به هدف «انتشار صفر» است. با این همه، پرونده این نیروگاه با بحران‌های تودرتو همراه شده است. ⭕ چالش‌های مدام با تصمیم دولت انگلستان برای ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای جدید، در سال ۲۰۱۰، هینکلی پوینت سی به عنوان یکی از هشت ساخت‌گاه احتمالی اعلام شد و دو سال بعد، مجوز ساخت‌وساز آن صادر شد. با این حال تأیید پروژه توسط EDF فرانسه و دولت بریتانیا تا چهار سال پس از آن (۲۰۱۶) طول کشید. به این ترتیب، آغاز عملیات عمرانی تا سال ۲۰۱۷ به تعویق افتاد و نیروگاهی که انتظار می‌رفت سال ۲۰۲۰ به شبکه وصل شود، اینک برای سال ۲۰۲۵ هدف‌گذاری شده بود. اما این تمام ماجرا نبود. یک سال بعد ویروس کرونا جهان را به تعطیلی کشاند و پروژه باز هم به مدت طولانی به تأخیر افتاد و هم‌زمان چالش‌های اقتصادی و سیاسی ناشی از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (برگزیت) شدت گرفت و ضربه سختی به پروژه زد. علاوه بر آن دولت بریتانیا چندان از مشارکت چینی‌ها در پروژه ساخت نیروگاه هسته‌ای در کشور خودشان خشنود نبود و نگرانی‌های امنیتی را بهانه می‌کردند. همه این چالش‌ها در عمل به معنای «بار مالی مضاعف» ترجمه شده و بر زمان‌بندی پروژه اثر گذاشت. پروژه‌ای که در سال ۲۰۱۶ حدود ۳۱ تا ۳۵ میلیارد پوند برآورد می‌شد، اینک پس از نه سال (۲۰۲۵) بین ۴۲ تا ۴۸ میلیارد پوند قیمت‌گذاری شده که در اقتصاد مهندسی کم از یک «فاجعه مالی» نیست. در آخرین زمان‌بندی اعلام‌شده انتظار سازندگان این است که این واحدها بین سال‌های ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۱ به شبکه وصل شوند. این چالش‌ها و این افزایش هزینه‌ها به مشاجرات سیاسی و اقتصادی درباره آینده انرژی هسته‌ای در بریتانیا و روی‌کرد دولت به برنامه‌های تولید انرژی دامن زده است. انگلستان کشوری است که عمدتاً با دریافت مالیات اداره می‌شود و مردم، رسانه‌ها و احزاب موافق و مخالف سیاسی این کشور به‌شدت روی هزینه‌کردهای مالی دولت حساس هستند و کم‌ترین انحراف از بودجه‌بندی و پیش‌بینی‌های مالی و زمانی را برنمی‌تابند. از این رو این دیرکرد یک‌دهه‌ای در راه‌اندازی دو نیروگاه هسته‌ای موضوعی نیست که به‌سادگی از کنار آن رد شوند. علاوه بر آن، جنبش‌های موسوم به سبز یا ضدهسته‌ای هم در اروپا همواره هواداران خود را دارند و بعضاً نقش پررنگی در برخی تصمیمات هسته‌ای داشته‌اند. این‌گونه معضلات هسته‌ای اغلب مستمسک خوبی به دست این گروه‌های اجتماعی می‌دهد تا برای فعالیت‌های خود طرف‌دار جمع کرده و دامنه اقدامات خود را گسترش دهند. در حالی که صنایع مرتبط با نیروگاه هسته‌ای تازه داشتند از ضربه کمرشکن حادثه چرنوبیل قامت راست می‌کردند و اعتماد عمومی کم‌کم دوباره به انرژی هسته‌ای در اروپا و آمریکا روی خوش نشان می‌داد، زمین‌لرزه ۹ ریشتری و آب‌تاز وحشت‌ناک پس از آن در سال ۲۰۱۱ در ژاپن، حادثه فوکوشیما دایچی را رقم زد و جان تازه‌ای به فعالان ضدهسته‌ای بخشید و دوباره آینده انرژی هسته‌ای را دست‌کم در اروپا و آمریکا برای مدتی با ابهام مواجه کرد. ⭕ اعتراض‌ها محدود به جزیره نمی‌شود! جالب است بدانیم چالش‌های هینکلی پوینت سی تنها محدود به مرزهای بریتانیا نبوده است. از آن‌جا که شرکت EDF فرانسه یکی از تأمین‌کنندگان مالی پروژه است، پرونده این نیروگاه به یکی از موضوعات مورد بحث در مبارزات انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۷ هم کشیده شده بود! جبهه ملی فرانسه به رهبری چهره جنجالی خود «ژان مارین لوپن» اساساً مخالف این پروژه بود چراکه به اعتقاد آن‌ها EDF منابع مالی را از صندوق توسعه ملی (که تحت کنترل دولت است،) منحرف می‌کرد، در حالی که امانوئل مکرون (رئیس جمهور کنونی فرانسه) با این شعار که می‌تواند بخت و اقبال EDF را دوباره زنده کند، از آن حمایت می‌کرد. از سویی آمریکا شرکت چینی سهام‌دار پروژه (یعنی CGN) را به علت تلاش برای دست‌یابی به مواد و فناوری هسته‌ای پیچیده ایالات متحده در فهرست سیاه بازرگانی وارد کرد که خود نوعی دست‌اندازی به اعتبار امنیتی پروژه هینکلی پوینت سی تلقی می‌شد. یک شرکت آلمانی نیز در سال ۲۰۱۵ دولت بریتانیا را متهم به حمایت دولتی و نقض برخی از قوانین اتحادیه اروپا کرده بود و در اعتراض به پروژه اقدام به جمع‌آوری ۱۶۸٫۰۰۰ امضا کرد. آیا هینکلی پوینت سی باز هم در راه خود به چالش‌های جدید برخواهد خورد؟ باید منتظر ماند و دید. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

بازی همه‌پرسی با آینده انرژی در اتریش و اعتبار سیاسی این کشور. برگی از خاطرات دکتر علی‌اصغر سلطانیه، نماینده ج.ا. ایران در سازمان‌های بین‌المللی از جمله آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. ص ۱۰۵ تا ۱۰۸. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

تصمیم‌گیری در سطح کلان یک کشور به‌خصوص در موضوعات تخصصی، حساس و مهم است. یکی از این مسائل تصمیم‌گیری در حوزه صنعت هسته‌ای است. در همین زمینه ذکر خاطره‌ای در مورد وضعیت نیروگاه #زووِنتندورف (Zwentendorf) در اتریش با قدرت تولید ۶۹۲ مگاوات برق خالی از اهمیت نیست. در سال ۱۹۷۷ #اتریش ساخت یک نیروگاه از نوع آب سبک جوشان (BWR) را با کمک #آلمان به اتمام رساند. در آن زمان اتریشی‌ها سوخت را از آلمان دریافت کرده و آماده بودند تا آن را در قلب راکتور قرار دهند. اما با توجه به مخالفت جنبش‌های طرف‌دار محیط‌زیست و احزاب مخالف، راه‌اندازی این نیروگاه در شرایط خاصی قرار گرفت. در آن زمان صدر اعظم آقای #کرایسکی که در تاریخ اتریش خیلی معروف است و نقش مهمی در تاریخ بین‌الملل دارد، بر سیاست بی‌طرفی تأکید می‌کرد و سعی داشت که اتریش را به‌ عنوان یک وزنه بسیار مهم در معادلات سیاسی بین‌المللی فعال نگه‌ دارد. اما به دلیل اختلافات داخلی با احزاب مخالفش به‌ نظر من دچار غرور کاذب شد. او برای پیروزی در انتخابات و غلبه بر مخالفان یک موضوع حساس فنی-تخصصی را به سطح جامعه برد و پیش‌نهاد کرد که موضوع راه‌اندازی نیروگاه اتمی به همه‌پرسی گذاشته شود. به‌ نظر من ایشان مرتکب اشتباه بزرگی شد. این‌همه پرسی در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۷۸ برگزار شد و با اختلاف کم‌تر از ۱۵ هزار رأی شکست خورد و در مجموع این شرایط باعث شد که آقای کرایسکی و حزب او در فرایند سیاسی بعدی نیز شکست بخورد و نیروگاه اتمی مذکور قربانی این نوع استفاده از دموکراسی شود. در پی شکست این‌ همه‌پرسی مجلس اتریش در همان سال مصوبه‌ای را مبنی‌ بر راه‌اندازی نکردن این نیروگاه به تصویب رساند. سال‌ها بعد دوباره تلاش شد تا این نیروگاه راه‌اندازی شود و بنابراین دراین‌راستا لازم شد تا افکار عمومی برای برگزاری یک همه‌پرسی دیگر برای لغو نتایج همه‌پرسی قبلی آماده شود، اما وقوع حادثه‌ی اتمی چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ باعث شد تا عملاً این نیروگاه برای همیشه متوقف بماند و پس‌از آن نیز قدرت گرفتن حزب سبزها باعث توقف کامل فعالیت‌های هسته‌ای غیرنظامی در اتریش شد و این موضوع در سال ۱۹۹۹ هم مورد تصویب مجلس قرار گرفت و وارد قانون اساسی این کشور شد. هم‌اکنون این نیروگاه به‌عنوان یک موزه برای بازدید عموم مخصوصاً متخصصان هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا یگانه نیروگاه اتمی در جهان است که تکمیل شده و می‌توان به‌راحتی تا قلب راکتور وارد شده و از آن بازدید کرد. این اتفاق ضربه بسیار بزرگی از نظر اعتباری، سیاسی و مالی بر اتریش وارد ساخت، زیرا علاوه‌ بر این‌که امکان بازگشت این پروژه فراهم نشد، در آن زمان بیش‌از ۱۴ میلیارد شیلینگ اتریش هم هزینه به‌دنبال داشت‌. جالب این‌جاست که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که بر استفاده صلح‌آمیز از انرژی اتمی تأکید دارد، در همین کشور اتریش واقع شده است. در این‌گونه پروژه‌ها که واقعاً تخصصی و ملی است، مردم باید به‌نحو صحیح از دموکراسی استفاده کنند و به نمایندگان خودشان در مجلس، دولت و سازمان‌های تخصصی اختیارات لازم را بدهند تا از سوی آن‌ها تصمیم‌گیری کند. (ص ۱۰۵ تا ۱۰۸) @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

دو عکس از استاد شهید، دکتر فریدون عباسی دوانی در دوران جنگ تحمیلی و روزهای آزادسازی خرم‌شهر. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🟩 اشک‌های خبرنگار آمریکایی پس از دیدن منزل یکی از شهدای هسته‌ای ایران خبرنگار آمریکایی: جان انسان‌ها برای کشورم مهم نیست. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🎥 سامانه شتاب‌دهنده خطی ساخت داخل برای مقاصد پرتودرمانی مهندسان #پرتوپزشکی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۹۷ نخستین دستگاه پرتودرمانی از نوع #شتاب‌دهنده خطی (LINAC) ساخت داخل را نصب و راه‌اندازی کردند و به این ترتیب، ایران در کنار سوئد به عنوان هفتمین کشور سازنده این فن‌آوری پرچم خود را بالا برد. پس از ایران نیز روسیه و چین نام خود را به عنوان هشتمین و نهمین کشور به این فهرست اضافه کردند: ۱. 🇬🇧 انگلیس (۱۳۳۱)؛ ۲. 🇺🇸 آمریکا (۱۳۳۴)؛ ۳. 🇯🇵 ژاپن (۱۳۴۴)؛ ۴. 🇩🇪 آلمان (۱۳۵۲)؛ ۵. 🇮🇳 هند (۱۳۷۰)؛ ۶. 🇮🇹 ایتالیا (۱۳۷۸)؛ ۷. 🇮🇷 ایران و 🇸🇪 سوئد (۱۳۹۷)؛ ۸. 🇷🇺 روسیه (۱۳۹۸)؛ ۹. 🇨🇳 چین (۱۴۰۴) سامانه #پرتودرمانی «امیــد» روایت به ثمرنشستن تلاش عده‌ای جوان در شرکت «بهیار صنعت سپاهان» است که هدف آن‌ها در آغاز تنها ساخت بستر دراز کشیدن بیمار زیر دستگاه پرتودرمانی بود، اما جلوتر که رفتند، با خود اندیشیدند که «کار را که کرد؟ آن‌که تمام کرد!» برای دیدن کلیپ‌های این سامانه‌ فن‌آورانه به تارنمای این شرکت مراجعه کنید. متاسفانه به علت حجم بالای کلیپ‌ها، امکان بارگذاری آ‌ن‌ها در این پیام‌رسان میسر نشد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

♦️ اگر منطقی به موضوع نگاه کنیم، شاید دستگاه #پرتودرمانی ساخت ایران، از نظر قابلیت‌ها، کیفیت یا توان‌مندی دقیقا هم‌پای دستگاه‌های ساخت کشورهای بالای این فهرست نباشد، اما مهم این است که عده‌ای آستین بالا زده و روی آن کار می‌کنند و همین نوید این بشارت است که پیشرفت و ارتقا در جریان است. اگر این مهندسان دست به کار نمی‌شدند و مانند خیلی‌های دیگر دست روی دست می‌گذاشتند، هرگز نام ایران به این فهرست اضافه نمی‌شد. 📌 نکته اصلی که نباید از آن غافل شد آن است که ارزش تولید داخل این دستگاه‌ها تنها به افتخار قرار گرفتن نام کشور در فهرست سازندگان محدود نمی‌شود. عموماً دستگاه‌های با فن‌آوری بالا بازاری انحصاری دارند و بنابراین با قیمتی بسیار گزاف‌تر از قیمت تمام‌شده به مشتریان فروخته می‌شوند. خدمات پشتیبانی آن‌ها شدیداً از شرایط سیاسی اثرپذیر است و کوچک‌ترین نافرمانی کشورهای ضعیف از ارباب می‌تواند باعث تحریم، قطع خدمات پس از فروش و گرفتاری‌های متعدد برای کشور خریدار شود. بنابراین، اگر همت کشورهای در حال توسعه برای رسیدن به فن‌آوری‌های پیش‌رفته نباشد، کشورهای پیش‌رو یک دستگاه را با چندین برابر قیمت واقعی می‌فروشند، ناز و منت هم روی سر خریدار بابت خدمات پس از فروش می‌گذارند و آخر سر، پس از پایان عمر تجهیز، بهره‌بردار باید بدون آن‌که از فن‌آوری آن سردرآورد، آن را دور انداخته و جای‌گزین آن را به قیمت هنگفت‌تر بخرد، و این چرخه مادام که کشوری نخواهد روی پای خود بایستد، ادامه خواهد داشت. ✅ از این‌رو، حمایت از تولید داخل و پرهیز از خرده‌گیری‌ها و سخت‌گیری‌های بی‌مورد یا بی‌مهری‌های دل‌سردکننده، یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است. رونق تولید داخل و ارتقای فن‌آوری و سری در میان سرها در آوردن، مثل هر تصمیم سخت دیگر اثرات وضعی خود را دارد، اما در عین حال مانند هر درمان مؤثر عاقبتی خوش در انتظار بیمار است. مردمی که می‌خواهند انحصار تولیدکنندگان لژیونر خارجی را بشکنند و برای خودشان هم اسم و رسمی در دنیا دست و پا کند، لاجرم باید رنج محرومیت موقت از برخی کالاهای درجه ۱ را به جان بخرند و پول خود را به تولیدکنندگان داخلی پرداخته و از محصولاتشان حمایت کنند و با تشویق و انتقادهای سازنده از آن‌ها بخواهند که گام‌به‌گام سطح کیفی و کمی تولیدشان را بالاتر ببرند. این تعامل البته تک‌سویه نیست و تولیدکنندگان و صنعت‌گران هم باید بدانند که حمایت مصرف‌کنندگان ابدی و نامحدود نخواهد بود و باید با حس وظیفه‌شناسی و مسئولیت‌پذیری قدردان اعتماد مشتری بوده و سال‌به‌سال به کارآیی و قابلیت‌های محصولات خود بیفزایند و علاوه بر محیط داخل، به فکر بازاریابی خارجی نیز باشند. حمایت ملی و دولتی از یک کالای تولید داخل نمی‌تواند و نباید نامحدود بوده و حالت چک سفید داشته باشد. تعهد به پیش‌رفت و هزینه کرد بجای درآمدها و ارتقای محصول، ضامن بقای یک محصول داخلی است و جز این چاره‌ای نیست. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📷 بازدید خبرنگاران رسانه‌های خارجی از نمایش‌گاه دستاوردهای صنعت هسته‌ای 🔹به گزارش مرکز دیپلماسی عمومی و اطلاع‌رسانی سازمان انرژی اتمی ایران؛ جمعی از خبرنگاران از کشورهای مختلف از جمله آمریکا، انگلیس، اسپانیا، آلمان، کانادا، برزیل، الجزایر، لبنان و...‌ در چارچوب برگزاری رویدادی با عنوان «محکومیت تروریسم علیه رسانه» با حضور در سازمان انرژی اتمی ایران از نمایش‌گاه دستاوردهای صنعت هسته‌ای و آزمایش‌گاه‌های تولید رادیوداروی این سازمان بازدید کردند. 🔸شرح این رویداد را می‌توانید در تارنمای سازمان انرژی اتمی ایران مشاهده نمایید. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای