کتاب: امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای، نوشته: دکتر حسن روحانی #حسن_روحانی نخستین دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران بود. وی در اواخر دولت سید محمد خاتمی و هم‌زمان با بالا گرفتن تنش‌ها بر سر برنامه اتمی ایران، مسئول پرونده اتمی کشور شد. او در این کتاب، خاطرات خود از مسائل و حوادث به وجود آمده در ۶۷۸ روز مسئولیت خود و همکارانش (۱۳۸۲/۷/۱۴ تا ۱۳۸۴/۵/۲۴) حول موضوع انرژی هسته‌ای ایران و چالش‌های به وجود آمده توسط کشورهای غربی به خصوص آمریکا و سه کشور اروپایی فرانسه، آلمان و بریتانیا را بیان می‌کند. در این کتاب به تاریخچه فن‌آوری هسته‌ای در کشور و فرایند دست‌یابی کشور به چرخه سوخت هسته‌ای نیز پرداخته شده‌است. این اثر، اولین کتابی است که توسط یکی از مسئولین ارشد ایران نگارش شده که زمانی ریاست تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای را برعهده داشته‌است. دربارهٔ موضوع هسته‌ای ایران، کتب دیگری هم‌چون کتاب «#عصر_فریب» خاطرات محمد البرادعی (مدیرکل وقت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی)، کتاب خاطرات یوشکا فیشر (وزیر خارجه وقت آلمان)، کتاب خاطرات جک استراو (وزیر خارجه وقت بریتانیا) و کتاب خاطرات حسین موسویان (از اعضای اسبق تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای) نیز منتشر شده‌است. اطلاعات کامل درباره این کتاب را در این پیوند بخوانید. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

کتاب حسن روحانی در دستان بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونسیتی. بنیامین #نتانیاهو در مصاحبه با خبرنگار BBC در آمریکا در سال ۱۳۹۲، کتاب «دیپلماسی هسته‌ای و امنیت ملی» نوشته دکتر #حسن_روحانی را در دست داشت و بارها به بخش‌هایی از آن اشاره می‌کرد. به گزارش عصر ایران، نتانیاهو در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل متحد هم بخش‌هایی از این کتاب را نقل می‌کرد. منبع @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۱) ماجرای قاچاق سانتریفیوژ برای غنی‌سازی صفحات ۴۵ تا ۴۷ _______________________ـ در کنار بحث قرارداد با روس‌ها در مورد تکمیل نیروگاه بوشهر، بحث دست‌یابی به فناوری غنی‌سازی و تولید سوخت در کشور هم به تدریج آغاز شد. نخستین جرقه، در مذاکره با پاکستانی‌ها در سال ۱۳۶۶ زده شد. آن‌ها به مقامات ایرانی گفته بودند در زمینه غنی‌سازی هم خوداتکاء هستند و فن‌آوری آن پیچیدگی چندانی ندارد. در ادامه مسئولین سازمان انرژی اتمی برای دست‌یابی به این فن‌آوری تشویق شدند. استدلال این بود که چون معادن اورانیوم در کشور وجود دارد، بنابراین با دست‌یابی به فناوری غنی‌سازی می‌توانیم در زمینه سوخت کاملاً خودکفا شویم. اما از آن‌جا که پاکستان در ان‌ مقطع یعنی دوره نخست‌وزیری بی‌نظیر بوتو و در سال‌های بعد نپذیرفت که این فن‌آوری را به ایران منتقل کند تلاش شد تا از طریق دیگری به این تکنولوژی دست یابیم. با چینی‌ها و روس‌ها هم رایزنی شد تا فن‌آوری غنی‌سازی را از آن‌ها بگیریم که پاسخ آنها نیز منفی بود. آن‌ها می‌گفتند این حق همه کشورها است ولی ما نمی‌توانیم این فن‌آوری را به شما بدهیم. در نهایت با مشکلات فراوان موفق شدیم یک دستگاه سانتریفیوژ به دست آوریم تا از روی آن کپی‌سازی کنیم. در این راستا با یک شرکت آلمانی برای ساخت برخی قطعات سانتریفیوژ مذاکره شد؛ آن شرکت هم در نهایت افراد سازمان انرژی اتمی ایران را به یک فرد سوئیسی وصل کرد. این ماجرا منتهی به آن شد که با دلالی به نام طاهر ارتباط برقرار شود و در نهایت در دبی تعدادی سانتریفیوژ از وی خریداری و به صورت چند محموله وارد کشور شود. البته فرض سازمان انرژی اتمی این بود که سانتریفیوژها نو و دست اول هستند. ولی متأسفانه برخی از سانتریفیوژها دست دوم بودند و تمام گرفتاری‌های بعدی ما در زمینهٔ آلودگی سطح بالا در کشور نیز از همین مسئله ناشی شد. فروشندگان، این سانتریفیوژها را تمیز کرده و به عنوان دستگاه‌های نو بسته‌بندی کرده بودند. این دستگاه‌ها به محیط‌های کاری مختلف برده شدند و متأسفانه کارشناسان به دلیل نداشتن اطلاعات کافی و ابزارهای تشخیصی دقیق، متوجه آلودگی آن‌ها نشدند و در نتیجه اکثر محیط‌ها آلوده شد. در مجموع، چندصد دستگاه سانتریفیوژ در مقاطع مختلف در زمان ریاست‌جمهوری آقای هاشمی به ایران منتقل شد. اگرچه مشکل آلودگی در مذاکرات با آژانس و پس از ماه‌ها تلاش در نهایت حل شد، ولی این امر به افزایش فشار غرب و آژانس بر کشور و هم‌چنین ایجاد جو بی‌اعتمادی نسبت به ایران انجامید. در نهایت آژانس تعدادی از قطعات آلوده را از پاکستان دریافت کرد و آن‌ها را مورد آزمایش قرار داد تا به این نتیجه برسد که آلودگی سطح بالا در ایران منشأ خارجی دارد. ابتدا آژانس می‌خواست از تأسیسات اتمی پاکستان بازدید و نمونه‌برداری کند، اما به دلیل مخالفت دولت پاکستان فقط تعدادی از قطعات سانتریفیوژ دست دوم از پاکستان برای آزمایش در اختیار آژانس قرار گرفت. نتیجه آزمایش‌ها آن بود که همه آلودگی‌ها به پاکستان مربوط بوده است. خوش‌بختانه در دوره مسئولیتم بحث آلودگی در آژانس به حل و فصل نهایی رسید و آژانس در یکی از گزارش‌های خود اعلام کرد که منشأ آلودگی با غنای بالای ۲۰ درصد در ایران مربوط به کشور خارجی (پاکستان) است. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

به نظر می‌رسد فارغ از نوع دولت در ایران، اصول حاکم بر سیاست‌های هسته‌ای ایران تغییر چندانی نخواهد کرد. حقوق کامل ایران برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای از جمله #غنی‌سازی #اورانیوم هم‌چنان موضوعی غیرقابل مذاکره خواهد ماند. من هرگز آن‌چه را #دکتر_روحانی درباره موضع مقام معظم رهبری در قبال غنی‌سازی گفت فراموش نمی‌کنم. ایشان در سال ۱۳۸۳ فرمودند: «تا وقتی من زنده‌ام از حقوق کشور دست نخواهم کشید. اگر بنا باشد ایران از حق غنی‌سازی محروم شود، یا من از رهبری استعفا خواهم داد، یا این‌کار باید بعد از مرگ من صورت پذیرد.». جان کری که در زمان انتشار کتاب من در آمریکا، رئیس کمیته روابط خارجی سنا بود بعدها به من گفت: «از جمله مواردی که کتاب شما مرا به فکر فرو برد، همین نقل قول شما از #رهبری بود (جان کری در جای دیگر می‌گوید پس از خواندن این کتاب قانع شدم که ایران دست از غنی‌سازی نخواهد کشید)». البته تاکتیک‌های مذاکرات هسته‌ای بسته به این‌که دولت میانه‌رو، اصلاح‌طلب یا محافظه‌کار باشد، متفاوت خواهد بود... اما هیچ سیاست‌مدار ایرانی - چه مسئولان بر سر کار و چه رهبران احزاب مخالف - نمی‌توانند خطر کنار گذاشتن غنی‌سازی را برعهده بگیرند... ______________________________ 📗روایت بحران هسته‌ای ایران ناگفته‌های یک دیپلمات، (ص ۶۴۰ و ۶۴۱). اثر دکتر سید حسین موسویان؛ سفیر اسبق ج.ا. ایران در آلمان، معاون مرکز تحقیقات استراتژیک، دیپلمات ارشد و سخن‌گوی اسبق گروه مذاکره‌کنندگان هسته‌‌ای ایران در آغاز بحران هسته‌ای. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🟡 آشنایی با فرآیند بازفرآوری سوخت هسته‌ای در شرکت اورانو (Orano) — فرانسه شرکت اورانو (Orano) یک شرکت چندملیتی فرانسوی فعال در حوزه انرژی هسته‌ای است. این شرکت در زمینه استخراج اورانیوم، فرآوری و بازیافت سوخت هسته‌ای، تدارکات هسته‌ای، و برچیدن تأسیسات هسته‌ای فعالیت می‌کند. اورانو در سال ۲۰۱۷ از طریق بازسازی و افزایش سرمایه شرکت هسته‌ای آریوا (Areva) ایجاد شد و عمده سهام آن متعلق به دولت فرانسه است. این شرکت با تولید ۹ درصد اورانیوم جهان، دومین تولیدکننده بزرگ اورانیوم در دنیا به شمار می‌آید. اورانو همچنین در پژوهش و توسعه فن‌آوری‌های مرتبط با چرخه سوخت هسته‌ای، مانند متالورژی و فرآیندهای آلیاژهای زیرکونیوم هم فعالیت می‌کند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

#پارک_علم_و_فناوری_دانشگاه_شهید_بهشتی 🚀  دوره کاربردی مدیریت پروژه 🎯    از صفر تا اجرا! در دوره جامع مدیریت پروژه، از مفاهیم پایه و استانداردهای جهانی تا ابزارهای کاربردی، بوم پروژه و تحلیل واقعی پروژه‌ها را بصورت عملی فرا می‌گیرید. ✨ با تدریس: دکتر عماد صائبی  مدیر منطقه ای گروه مالی  Blue Bridge 🎯 آنچه در این دوره می‌آموزید: ✅ آشنایی با ادبیات و ساختار پروژه ✅ مروری بر استاندارد مدیریت پروژه و حوزه‌های دانش ✅ مدیریت ذینفعان، زمان، هزینه، منابع، کیفیت، ریسک و تدارکات پروژه ✅ مفاهیم استراتژی، ارتباطات و یکپارچگی پروژه ✅ آشنایی با ابزارها، بوم پروژه، بوم کسب‌وکار، و چارت سازمانی پروژه ✅ تمرین‌های عملی و بحث‌های گروهی 🚀 شروع دوره:  یکشنبه 12 مردادماه 📆 روزهای برگزاری: یکشنبه و چهارشنبه ساعت 17 تا 21 ⭕️ دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی و واحدهای فناور مستقر در پارک علم و فناوری️ با کد SBUPark از ۷۰٪ تخفیف ویژه برخوردار می شوند. 📎اطلاعات بیشتر درباره دوره: userxacademy.ir/product/projectm/ 🆔 @sbu_official 🆔 instagram.com/sbu_proffice 🆔 eitaa.com/sbu_proffice

📔Managing Nuclear Projects ✏️ By: J. Devgun The book focuses on the management aspects of nuclear projects in a wide range of areas with emphasis on process, requirements, and lessons learned. Part 1 provides a general overview of the nuclear industry including basic principles for managing nuclear projects, nuclear safety culture, management of worker risk, training, and management of complex projects. Part 2 focuses on managing reactor projects with discussion on a variety of topics including management of research reactor projects, medical radioisotope production, power reactor modifications, power uprates, outage management, and management of nuclear-related R&D. Chapters in Part 3 highlight the areas of radioactive waste and spent fuel management, reactor decommissioning, and remediation of radioactively contaminated sites. Finally, Part 4 explores regulation, guidance and emergency management in the nuclear industry. Chapters discuss quality assurance and auditing programs, licensing procedures for nuclear installations, emergency preparedness, management of nuclear crises, and international nuclear cooperation. With its distinguished editor and contributors, Managing Nuclear Projects is a valuable resource for project managers, plant managers, engineers, regulators, training professionals, consultants, and academics. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🖤 روایتی از یک زندگی عاشقانه مروری کوتاه بر زندگی شهید دکتر عبدالحمید مینوچهر، استاد مهندسی هسته‌ای دانش‌گاه شهید بهشتی که به همراه همسرشان خانم دکتر حجاری در حمله رژیم صهیونی به شهادت رسیدند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📊 فصل‌نامه «توسعه» — شماره ۴۲ 🇮🇷 گزارش عمل‌کرد شرکت مادرتخصصی تولید و توسعه انرژی اتمی. در این نشریه می‌توانید گزارشی را درباره پیش‌رفت واحدهای ۲ و ۳ نیروگاه اتمی بوشهر بخوانید. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

ایـــران و اتـــم خاطرات مرحوم دکتر «#اکبر_اعتماد»، نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و بنیان‌گذار دانش‌گاه بوعلی سینای همدان به کوشش حسین دهباشی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۱۰) دست‌مزد جوش‌کار بالاتر از همه، حتی آقای رئیس! صفحات ۴۸ تا ۵۱ (با اندکی ویرایش) _______________________ـ یک روز به من گفتند که یک ایرانی به نام علی میرج در آمریکا جایزۀ سال جوش‌کاری صنعتی را برده. جوش‌کاری نیروگاه‌های هسته‌ای کار فوق‌العاده بغرنجی است و خیلی مهارت می‌خواهد. من گفتم بروید این شخص را پیدا کنید، چراکه درست همان موقع احتیاج عجیبی به یک متخصص تراز اول جوش‌کاری برای نیروگاه بوشهر داشتیم. هر جور شده پیدایش کردیم و به او تلفن کردم و گفتم ما به شما احتیاج فوری داریم، هر چه زودتر به تهران بیایید تا با هم صحبت کنیم. او اصلا توی خط ایران نبود. سال‌ها در آمریکا بود و مدیریت اجرایی کارگاه ساختمان یک نیروگاه اتمی را به عهده داشت. بعد از اصرار زیاد، بالاخره گفت «خیلی خب. می‌آیم». گفتم «بلیتت رو می‌فرستم، بیا دو روز با من صحبت کن و برگرد». بالأخره آمد. من این قدر توی گوشش خواندم تا راضی‌اش کردم بیاید ایران. بعد گفت «زن و بچه‌ام را چه کار کنم؟» گفتم «برو هر ترتیبی می‌دهی، بده. تمام هزینه‌اش با سازمان». او راجع به حقوق و مزایایی که می‌خواست نظراتش را گفت و من قبول کردم. بالاترین حقوق سازمان انرژی اتمی را در تمام مدت او گرفت؛ یعنی در حدود دو برابر حقوق خود من. من البته از سازمان انرژی اتمی حقوق نمی‌گرفتم، نخست‌وزیری حقوق مرا می‌داد. حقوق آن جوش‌کار به‌مراتب بیش‌تر از حقوق من و معاونم احمد ستوده‌نیا - که رئیس او بود - تعیین شد. او به ایران آمد خانمش را هم که آمریکایی بود با خود آورد. مسئولیت کارگاه ساختمانی نیروگاه‌ها را به او محول کردیم و او با دانش و تجربه‌ای که داشت، خیلی به ما کمک کرد و مقدار زیادی از مسائل مربوط به ساختن نیروگاه بوشهر را حل کرد. بسیار آدم صمیمی و همکار شایسته‌ای بود. منظورم این است که ایرانی‌ها باید بدانند فن‌آوری هسته‌ای بسیار حساس و بغرنج است. این جوری نیست که آدم بتواند با مقررات دست‌وپاگیر یا زدوبند حل و فصلش کند... یک‌بار هویدا، نخست‌وزیر، مرا به ناهار دعوت کرد. رفتم نخست‌وزیری. مجیدی، رئیس سازمان برنامه و هوشنگ انصاری وزیر دارایی هم بودند. با خودم گفتم حتماً می‌خواهند راجع به پول چیزی بگویند. ناهار که خوردیم، دیدم هیچ‌ چی نمی‌گویند. رسید به قهوه، دیدم باز هیچ چی نگفتند. یک دفعه هویدا رو کرد به این دوتا و گفت «خب این اعتماد! هر چه می‌خواهید به او بگویید». هوشنگ انصاری شروع کرد که «از قرار معلوم حقوق‌هایی که شما در سازمان می‌دهید خیلی زیاد است. البته نه همه حقوق‌هایتان، ولی به بعضی‌ها که صلاحیت ندارند حقوق زیادی می‌دهید». گفتم «منظورتان کیست؟» گفت «مثلا منشی‌ات.» اینها دلشان خیلی درد گرفته بود که منشی من آن وقت ماهی ۱۲٫۰۰۰ تومان حقوق می‌گرفت. گفت «منشی نخست‌وزیر ماهی ۷٫۰۰۰ تومان حقوق می‌گیرد، منشی تو ۱۲٫۰۰۰ تومان!». گفتم «آقای نخست‌وزیر به منشی‌اش هر چه قدر می‌خواهد بدهد، به من چه مربوط؟ من به منشی‌ام ۱۲٫۰۰۰ تومان می‌دهم، چون دلیل محکم دارم. منشی نخست‌وزیر فقط منشی است، ولی منشی من فقط یک منشی نیست و هم‌زمان سه سمت دارد: هم منشی من است و هم رئیس دفتر من و هم رئیس دبیرخانه سازمان انرژی اتمی». دفتر من خیلی بزرگ بود و ده دوازده تا آدم داشت و تمام نامه‌ها و برو و بیاها را هم منشی‌ام انجام می‌داد. رئیسش او بود. گفتم «این زن سه تا کار را دارد با هم انجام می‌دهد. حالا تازه فکر می‌کنم به او هنوز مدیونم و به او کم می‌دهم. خیلی هم حرف بزنی، می‌روم فردا به او بیش‌تر می‌دهم! آقای نخست‌وزیر! شما اگر با منشی‌تان گرفتاری دارید، هیچ به من مربوط نیست. می‌خواهید به او همین قدر بدهید، من به منشی‌ام این قدر می‌خواهم حقوق بدهم.» بعد، نام یکی دیگر از همکارانم را بردند و گفتند با این‌که دیپلمه است، دوازده سیزده هزار تومان حقوق می‌گیرد. گفتم «او مسئول خدمات اداری سازمان است که اصلا مشکل‌ترین کار است». صبح تا عصر ما ساختار جدید و تشکیلات جدید می‌خواستیم که همه را او درست می‌کرد. فکر کنید نخست‌وزیر مملکت دو تا وزیر و من را صدا کرده‌ و سر ناهار از این حرف‌ها می‌زنند. گفتم «در هر صورت شما حق ندارید راجع به حقوق‌هایی که من می‌دهم حرف بزنید، چون اختیارش دست من است و هر چه قدر بخواهم می‌دهم. شما هم بروید به کارمندانتان هر چه قدر می‌خواهید حقوق بدهید، به من چه مربوط؟» بعد گفتم «شما اصلاً اطلاع ندارید آقای هویدا؛ من یک کارمند دارم که از شما هم بیش‌تر حقوق می‌گیرد. همین جوش‌کارمان! حالا بیا هر چه می‌خواهی بگو، برای این که آن کاری که او می‌کند شما نمی‌توانی بکنی. نه من می‌توانم بکنم، نه شما، ولی کار شما را ممکن است یکی دیگر بتواند بکند...» در همان زمان در سازمان انرژی اتمی شاید بیش از سی نفر به مراتب بیش‌تر از من که رئیس سازمان بودم، حقوق می‌گرفتند و من در این باره اصلاً اشکالی نمی‌دیدم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای