— ادامه از مطلب قبل در جلساتی که در کمیسیون مشترک هم‌کاری‌های اقتصادی با آمریکا داشتیم، من یک برخورد شدید با کیسینجر داشتم. او آن وقت ایده‌ای آورده بود که «کشورهایی مثل ایران و پاکستان برنامۀ اتمی دارند ولی هر یک نمی‌توانند جداگانه پی مسائل سوخت خود بروند، چراکه برنامه‌های اتمی شما آن قدر بزرگ نیست که بازفرآوری سوخت را از لحاظ اقتصادی توجیه کند». او نظرش این بود که در چند منطقۀ دنیا مراکز چندملیتی چرخه سوخت ایجاد شود و کشورهای منطقه در آن سهیم باشند. او می‌خواست تصمیم‌گیری در مورد چرخه سوخت را از حیطهٔ حاکمیت ملی یک کشور بیرون بیاورد تا مسأله تولید پلوتونیوم و استفاده از آن در حیطهٔ اختیار یک کشور نباشد..... آن ها به من می‌گفتند که یک مرکز سوخت می‌تواند در خاورمیانه باشد و.... یک مرکز هم احیانا در ایران تشکیل بشود. یک بار کیسینجر، آمد تهران و نشستیم با هم صحبت کردیم و او مسأله را مطرح کرد. من گفتم «آقای کیسینجر، شما یکی از بهترین متخصصین علوم سیاسی و دیپلماسی جهان هستید. من فقط یک سؤال دارم اگر جواب مرا مثبت بدهید، من حرف شما را ممکن است بپذیرم، ولی اگر منفی دادید، آن وقت دیگر این نظر خود را باید پس بگیرید.» گفت «آن چیست؟» گفتم «خیلی ساده می‌پرسم، آیا شما می‌توانید یک سازمان منطقه‌ای را تصور کنید که ایران و پاکستان و هند و عراق و ترکیه و سایر کشورهای عربی در آن عضو باشند و این سازمان، بدون گرفتاری کار خودش را بکند؟ آیا شما مرا می‌بینید که با این‌ها بنشینم و صبح تا عصر جز نزاع و به یک‌دیگر پریدن کار دیگری داشته باشیم؟» او اندکی فکر کرد و گفت «راست می‌گویید، چنین چیزی عملی نیست!» به این ترتیب، موضوع ایجاد مراکز منطقه‌ای سوخت اتمی پرونده‌اش بسته شد و دیگر آمریکایی‌ها در این زمینه صحبت نکردند. در هر صورت ما نمی‌توانستیم «حق رضایت قبلی» را به آمریکایی‌ها بدهیم. تا آخری هم که من در ایران بودم، این داستان حل نشد. آمریکایی‌ها می‌خواستند این فرمول را به کشورهای دیگر هم بدهند. تنها ایران نبود. کشورهای دیگری هم پشت سر ما صف کشیده بودند که با آمریکا قرارداد دوجانبه ببندند. این قرارداد هم‌کاری دوجانبه در آمریکا اصلاً فقط یک فرمول داشت که در پارلمان آمریکا تصویب شده بود و دولت موظف بود آن را رعایت کند و چون ما قبول نمی‌کردیم، دائم هر ماه در تهران یا آمریکا مذاکره ادامه داشت، ولی ما زیر بار نمی‌رفتیم. چندین بار سر این داستان با آمریکایی‌ها دعوا کردم؛ دعوای واقعا بد. در هر صورت به مذاکره با آمریکا ادامه می‌دادیم، بدون این‌که بخواهیم از آمریکا نیروگاه بخریم. چون نیازهای ما از طریق کشورهای اروپایی تأمین می‌شد. می‌دانستیم متن موافقت‌نامۀ دوجانبه، هرچه باشد، در غایت امر کار ما با آمریکا به مشکل برخواهد خورد، چون نهادهای مختلف آمریکا هرگز در این زمینه یک‌پارچه نبودند و با هم هم‌خوانی نداشتند و این خود کار را مشکل‌تر می‌کرد. به خاطر دارم یک‌بار در واشنگتن با آمریکایی‌ها مذاکره می‌کردیم و نمایندگان چند دستگاه آمریکایی حضور داشتند. در مذاکرات بارها گفته‌های ضدونقیض از نمایندگان دستگاه‌های مختلف شنیدم و بالاخره یک دفعه عصبانی شدم. کاغذهای خود را جمع کردم بلند شدم و به هم‌کارانم با صدای بلند به انگلیسی گفتم «بلند شوید برویم و وقتی برگردیم که اینها مشق خانگی خود را انجام داده باشند!» همه از جلسه خارج شدیم و فردای آن روز به تهران بازگشتیم... علاوه بر این، تغییرات سیاست اتمی آمریکا همیشه ما را در مقابل این خطر قرار می‌داد که آنها تعهدات خود را محترم نشمارند و قواعد بازی را عوض کنند. به همین علت، حتی در صورت امضای توافق‌نامۀ دوجانبه هم تمایلی به داد و ستد با آمریکا نداشتم. ببینید برخورد آمریکایی‌ها با بعضی کشورها چه طور واقعاً وحشیانه بود و ایرانی‌ها هم با این‌ها صحبت می‌کردند. یک دفعه بعد از ظهر بود در وزارت خارجه در واشنگتن داشتیم با آن‌ها صحبت می‌کردیم. افرادی از دستگاه‌های مختلف آمریکا بودند. من و هم‌کارانم پنج شش نفر بودیم و آن‌ها سی چهل نفری می‌نشستند. آن‌ها چیزی می‌گفتند و ما چیزی دیگر می‌گفتیم و با هم توافق نمی‌کردیم. یک دفعه یکی‌شان گفت «خب حالا که با هم به توافق نمی‌رسیم، چرا گوشی را برنمیداری از شاه بپرسی؟ شاید شاه نظر ما را پذیرفت!». من بسیار ناراحت شدم. گفتم «اولا این مسأله به شاه مربوط نیست. این مسأله را من (با تأکید) نمی‌پذیرم. در ثانی الان نیمه‌شب است و شاه خوابیده! شما چرا می‌خواهید من به شاه تلفن کنم؟ رئیس جمهور شما سی‌صد متری ما نشسته. وسط روز هم که هست، چرا شما نمی‌روید، خواسته ما را بگویید؟ شاید رئیس جمهور شما به من حق بدهد. چرا می‌خواهید اول من مزاحم شاه بشوم؟» بلند شدم آمدم بیرون؛ برای این که آمریکایی یاد بگیرد با یک ایرانی نباید این طوری حرف بزند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

۱۵ مرداد — سال‌روز بمباران اتمی هیروشیما @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🎥 روزبه وادی امروز اعدام شد. اما او که بود و چه کرد که بر دار رفت؟ @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

روزبه وادی هم از مرکز نظام ایمنی هسته‌ای کشور حقوق می‌گرفت و هم از سازمان اطلاعاتی اسرائیل (موساد). این دو فیش حقوقی با هم نمی‌سازند! وادی شاگرد استادان شهید دانش‌گاه شهید بهشتی بود و به پاس زحمات ایشان اطلاعاتشان را به سرویس‌های بی‌گانه فروخته بود. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

❗دکتر روزبه وادی، جاسوس اعدامی امروز، در کنار استادان شهید خود، دکتر احمدرضا ذوالفقاری و دکتر عبدالحمید مینوچهر! ⭕ بر ما گذشت نیک و بد، اما تو روزگار فکری به حال خویش کن، این روزگار نیست! @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🎥چرا اورانیوم غنی‌شده باید در خاک ایران بماند؟ 📌 سعید لیلاز پاسخ می‌دهد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

♨️ «وادی طمع» 📌روزبه وادی، از شروع ارتباط با موساد تا عاقبت خیانت ... @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⭕ عدسی انفجاری چیست؟ 🚨 مهندسی انفجار در سامانه‌های انفجاری هسته‌ای نقش بسیار مهمی در قدرت انفجار و انرژی آزادشده از سامانه فرابحرانی دارد. طراحی یک انفجار هم‌زمان، قوی، متقارن و درون‌گرا، به‌ویژه در سامانه‌های مبتنی بر سازوکار درون‌پاشی (implosion) بسیار مهم است. ❗عدسی انفجاری (Explosive lens) یک نوع خرج انفجاری بسیار خاص است که برای نمونه در بمب هسته‌ای کاربرد دارد. عدسی انفجاری از لحاظ مفهومی کاری شبیه به عدسی نوری می‌کنند و موج انفجار را به گونه دل‌خواه متمرکز می‌کنند. در حالت کلی این عدسی‌ها از ترکیب چند ماده انفجاری مختلف با سرعت متفاوت انفجار تشکیل می‌شود. هر ماده انفجاری به‌گونه‌ای چیده می‌شود که موج نهایی رفتار و جهت دل‌خواه را داشته باشد. سرعت موج اولیه انفجار در مواد مختلف می‌تواند از ۵ تا ۹ کیلومتر بر ثانیه متفاوت باشد. برای تبدیل موج انفجاری کروی واگرا به موج‌های هم‌گرا، مرز مواد انفجاری با سرعت‌های مختلف باید ترکیبی از سهموی‌ها و هذلولوی‌ها باشد. 💢 فرمول‌بندی ریاضی عدسی‌های انفجاری را «جان فون نویمان» ریاضی‌دان برجسته مجاری-آمریکایی در طول جنگ جهانی دوم و در قالب پروژه منهتن ارائه داد. 🧪 آزمایش‌ عدسی‌های انفجاری در سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ ادامه یافت و سرانجام طرحی به نام RaLa (کوته‌نوشت Radioactive Lanthanum) موفقیت قابل قبولی از خود ارائه داد که در انفجار نخستین بمب اتمی به نام ترینیتی استفاده شد. منبع: ویکیپدیا @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⭕ سازوکار عمل عدسی‌های انفجاری در سامانه‌های درون‌پاشی. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⭕ جانمایی اجزای مختلف یک سامانه انفجاری درون‌پاشی. عدسی‌ها در آخرین لایه قرار می‌گیرند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🎥 فیلم آهسته چگونگی کارکرد عدسی‌های انفجاری. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

💢 یکی از برگه‌های اولیه محاسبات جانمایی عدسی‌های انفجاری با تعداد متغیر، مربوط به پروژه منهتن. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای