🎥 MELTDOWN AT THREE MILE ISLAND — PART VI of VI. 🚨مستند «ذوب قلب در جزیره سه‌مایلی» — قسمت پایانی (۶ از ۶) یکی بود، یکی نبود. روزی روزگاری روی یک جزیره شنی به طول سه مایل در میان رودخانه‌ ساسکوهانا در ایالت پنسیلوانیای آمریکا، دو واحد نیروگاه هسته‌ای تازه ساخته شده بود که ناگهان یک روز ... ❗می‌توانید در این پیوند درباره حادثه نیروگاه هسته‌ای جزیره سه‌مایلی (TMI) بیش‌تر بخوانید. 🎥تماشای قسمت ۱ 🎥تماشای قسمت ۲ 🎥تماشای قسمت ۳ 🎥تماشای قسمت ۴ 🎥تماشای قسمت ۵ @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🔴اگر خیال کنید که نمی‌توانید، نخواهید توانست! ♦️گفتار نیک برای همیشه تاریخ زنده‌ می‌ماند، حتی اگر گوینده‌اش سال‌ها بلکه قرن‌ها پیش از دنیا رفته باشد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📌راه طولانی معدن تا واکنش‌گاه — نگاهی به فرآیند استخراج و فرآوری #اورانیوم از معدن تا آماده‌سازی #مجتمع‌های_سوخت @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📚ایـــران و اتـــم 📌خاطرات مرحوم دکتر «#اکبر_اعتماد»، نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و بنیان‌گذار دانش‌گاه بوعلی سینای همدان 🖍️به کوشش حسین دهباشی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۲۴) به فرانسوی‌ها گفتم غنای سوخت رآکتور عراق نباید بیش‌تر از ٪۲۰ باشد! صفحه ۱۷۵ تا ۱۷۷ (با اندکی ویرایش) ______ـ با عراق اصلا به علل سیاسی رابطه‌ای نداشتیم ولی در این مورد به طریق دیگری عمل کردیم. من از فرانسوی‌ها خواسته بودم که باید اطلاعات مربوط به هم‌کاری آن‌ها با عراق را در اختیار ما بگذارند و از سفیر فرانسه هم خواسته بودم که این موضوع را در وزارت خارجه فرانسه به طور رسمی منعکس کند و مواظب باشد که اطلاعات به‌موقع به دست ما برسد. او در این زمینه نقش مثبتی بازی کرد و به دولت خود فهماند که این مساله خیلی جدی است.... بنابراین نسبت به برنامه‌ها و فعالیت‌های هسته‌ای عراق و پاکستان که دو همسایه ما بودند اطلاعات کافی داشتم. هم‌کاری‌های فرانسه و عراق در اطراف یک محور اصلی، یعنی ساختن یک راکتور تحقیقاتی بسیار پیشرفته در عراق دور می‌زد. عراقی‌ها صنایع اتمی نداشتند و در واقع به این نوع رآکتور احتیاجی نداشتند، ولی فرانسوی‌ها به من گفتند وقتی صدام در رأس یک هیأت عراقی از مرکز اتمی سِکله بازدید کرده، از این رآکتور خیلی خوشش آمده و از فرانسوی‌ها خواسته نظیر آن را به عراق بفروشند. فرانسوی‌ها که تمایل زیادی به این کار نداشتند، قیمت بسیار بالایی مطرح کردند، اما عراقی‌ها بدون چانه زدن قیمت را پذیرفتند! نام این راکتور در فرانسه ۳۸۵ است و به همین علت رآکتور عراقی اوسیراک ۳۸۶ نامیده شد. کمی بعد عراقی‌ها این رآکتور را «تموز» نامیدند... در این رآکتور برای این که به درجات بالای کارآیی دست یابند، سوخت مخصوصی مصرف می‌شد که اورانیوم آن حدود ۹۰ درصد غنی شده است. همیشه این خطر وجود داشت و نگرانی ما هم این بود که عراقی‌ها اورانیوم ۹۰ درصد غنی شده را از غلاف سوخت خارج کرده و از آن برای ساخت سلاح اتمی استفاده کنند. به سفیر فرانسه به‌شدت اعتراض کردم که چرا این سوخت را در اختیار عراق قرار دادند و از او توضیح خواستم. پس از آن، هیأتی از فرانسه برای ادای توضیح به ایران آمد که البته توضیح آن‌ها قانع کننده نبود. فرانسوی‌ها می‌گفتند اگر درجه غنای اورانیوم را پایین بیاورند کارآیی راکتور پایین می‌آید که درست می‌گفتند. به آن‌ها گفتم که عراق در اصل به آن درجه از کارآیی احتیاج ندارد و پیش‌نهاد کردم سوخت دیگری برای این رآکتور طراحی شود که اورانیوم تا ۲۰ درصد غنی شده باشد. بالاخره فرانسوی‌ها نظر مرا پذیرفتند... که بعد از مصرف سوخت اولیه‌ای که در دست تحویل به عراق بود و دیگر قابل برگشت نبود، سوخت جای‌گزین را از نوع جدید به عراق تحویل دهند... در هر صورت، در تابستان ۱۹۸۱ (۱۳۶۰) نیروی هوایی اسراییل با یک حملهٔ ناگهانی (عملیات اپرا) رآکتور تموز را بمباران کرد و به آن آسیب فراوانی رساند. زمان این حمله مصادف با شروع ریاست جمهوری فرانسوا میتران در فرانسه بود. میتران از همان ابتدای ریاست جمهوری خود با نحوۀ همکاری فرانسه با عراق در زمینۀ انرژی اتمی مخالف بود و سیاست تازه‌ای برای مشروط و محدود کردن این هم‌کاری به اجرا گذاشت. به این ترتیب، مسأله بازسازی راکتور تموز دیگر مطرح نبود و این طرح نافرجام ماند ... سفیر چین خواست بیاید مرا ببیند. گفت «به من مأموریت داده‌اند که بیایم مسأله‌ای را با شما مطرح کنم. دولت چین تصمیم گرفته برای تأمین نیازهای انرژی خود نیروگاه اتمی بسازد و چون ما خودمان فن‌آوری لازم را نداریم باید از همان‌هایی که شما خریده‌اید، ما هم بخریم. هیچ چاره‌ای نداریم، ولی ما نمی‌دانیم که اصلا چه کار باید بکنیم. تقاضای دولت چین این است که شما به ما کمک کنید راه و چاه را پیدا کنیم.» به سفیر چین گفتم «خیلی خب، ما حرفی نداریم، به شما کمک می‌کنیم. منتها چه کمکی می‌خواهید؟» گفت: «باید بروم و بپرسم.» بعد رفت و چند روز دیگر آمد و گفت: «ما می‌خواهیم شما متن قراردادتان با فرانسه را به ما بدهید». گفتم ما چنین کاری نمی‌توانیم بکنیم. ممکن نیست. من نه تنها نمی‌توانم آن را به شما بدهم، بلکه به هیچ کشور دیگری هم نمیتوانم بدهم.» گفت «چینی‌ها خیلی امیدوارند که این قرارداد را مطالعه کنند و بعد بیاییم با شما صحبت کنیم.» گفتم «من آن را نمی‌توانم بدهم، ولی شما بیایید از ما بپرسید که چه کار کرده‌ایم برایتان خواهم گفت.» بعد رفتند و آمدند و گفتند «خیلی خب، اگر ما خواستیم برویم از فرانسه یا آلمان نیروگاه اتمی بخریم، شما حاضرید به ما کمک کنید؟» گفتم «بله، هر وقت خواستید ما حاضریم در حدی که می‌توانیم به شما نظر بدهیم». مخصوصا از همه بیش‌تر ما می‌توانستیم با آن‌ها روی جنبه‌های حقوقی قرارداد کار کنیم چراکه چینی‌ها اصلاً کلاسش را نداشتند و نمی‌دانستند چه جوری یک قرارداد تنظیم می‌شود. که رفتند و دیگر تمام شد و همۀ این‌ها ناتمام ماند... @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

☢️آزمایش مواد #پرتوزا روی زنان #باردار بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📚معرفی کتاب «مروری بر مفاهیم ایمنی هسته‌ای و حوادث وخیم در نیروگاه‌های هسته‌ای آب سبک» ✍️گردآوری و تدوین: مرکز محاسبات پیشرفته هسته‌ای ♦️ناشر: انتشارات پژوهش‌گاه علوم و فنون هسته‌ای 🌐 پیوند خرید کتاب @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⭕صفحات اولیه کتاب «مروری بر مفاهیم ایمنی هسته‌ای و حوادث وخیم در نیروگاه‌های هسته‌ای آب سبک» @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

♦️۰۵ اسفند، روز گرامی‌داشت مقام مهندس بزرگ ایران‌زمین، خواجه نصیرالدین طوسی 📐روز ملی مهندسی را به همه مهندسان عزیز، به‌ویژه افتخارآفرین صنعت هسته‌ای کشور تبریک عرض می‌کنم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

☢️مهندس هسته‌ای چه می‌کند؟ ⭕ نگاهی به حرفه مهندسی هسته‌ای از زبان چند دانش‌جو @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⚙️برویم ببینیم در شرکت رادیِنت (Radiant) سازنده پمپ هلیوم برای کاربست در واکنش‌گاه‌های دمای بالا خنک‌شونده با گاز (HTGR) چه می‌گذرد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

❗چند نکته از این معنی! ♦️تا کنون کلیپ‌های زیادی از شرکت‌های سازنده تجهیزات مهم و فن‌آورانه در آمریکا و اروپا دیده‌ام و با شما هم‌راهان عزیز کانال به اشتراک گذاشته‌ام. در اغلب این گزارش‌ها چند ویژگی مشترک به چشم می‌خورد که توجه به آن‌ها برای ما آموزنده و راه‌گشا است: ۱. جوانی و پختگی! اغلب این شرکت‌ها را جوانان رهبری و مدیریت می‌کنند. بیش‌تر مدیران و سرمهندسان این شرکت‌ها را افرادی تشکیل می‌دهند که دو ویژگی مهم را با هم دارند: جوان و دانش‌آموخته. منظورم از دانش‌آموخته صرفاً دارای مدرک دانش‌گاهی نیست (که دریافت آن در ایران چندان سخت نیست)، بلکه مقصودم کسی است که برای یادگیری دانش به خود سختی داده است. این را از کارهای بزرگی که می‌کنند می‌فهمیم، چه آن‌که افرادی که درس‌های دانش‌گاه را ناپلئونی رد کرده‌اند، در فهم دشواری‌های فن‌آوری و معادلات پیچیده درمی‌مانند و کار برجسته از آنان برنمی‌آید. ۲. وطن‌دوستی! کم‌تر شرکت آمریکایی می‌بینیم که پرچم آمریکا را از جایی آویزان نکرده باشند. این پرچم را در همه مراسم‌های ملی و مذهبی و شادی و غم برافراشته می‌کنند. حتی بسیاری از مردم در برابر خانه‌هایشان میله می‌زنند و پرچم ایالات متحده را روی آن برافراشته می‌کنند، بی‌آن‌که دستوری از جایی داشته باشند. قطعا بسیاری از آن‌ها نسبت به اداره کشورشان انتقاداتی دارند و از روندهایی ناراضی هستند ولی به خود اجازه نمی‌دهند به این پرچم جسارت شود. از امیرالمومنین علی علیه السلام روایت شده که «عَمُرَتِ البُلدانُ بِحُبِّ الأوطانِ» یعنی «کشورها با میهن‌دوستی آباد شده‌اند». ۳. خطرپذیری بالا؛ امکان ندارد که یک شرکت دانش‌بنیان با مدیران جوان در همه گام‌هایی که برمی‌دارد، موفق باشد. شکست، خود بخشی از مسیر کام‌یابی است و آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها هم از این اصل تخلف‌ناپذیر مستثنی نیستند. اگر این واقعیت را کنار این حقیقت بگذاریم که شرکت‌های دانش‌بنیان عموماً خصوصی هستند و باید پول خودشان را خودشان دربیاورند و احتمالاً بابت هزینه‌کردها به سهام‌داران توضیح بدهند، هزینه‌ها و مسئولیت شکست قطعاً بالاتر می‌رود. با این حال، آن‌ها فهمیده‌اند که شکست‌های کوچک اگر به‌خوبی مستند، علت‌یابی و تحلیل شوند، خودشان به عاملی بازدارنده در برابر شکست‌های بزرگ‌تر تبدیل می‌شوند و کفه این فرآیند ترکیبی در درازمدت به سوی موفقیت‌های کم‌هزینه و پرسود سنگینی خواهد کرد. ۴. جسارت؛ نوآوری شجاعت و جسارت می‌خواهد و شرکت‌های دانش‌بنیان با آزادی عملی که دارند و برکناری از ساختارهای پرلایه دولتی و تصمیم‌گیری‌های هرمی، بهترین بستر برای ابراز خلاقیت و نوآوری هستند. کپی‌ کردن ساده‌ترین کار ممکن است (که آن هم از عهده هر کس برنمی‌آید!). در فضای علم و فن‌آوری هیچ‌کس به نفر دوم جایزه نمی‌دهد و کپی کردن کار دیگران ارزش چندانی ندارد. تا جای ممکن باید کار دیگران را مطالعه کرد و زیر و بم آن را شناخت، ولی هنگام طراحی و اجرا باید عالمانه - و در عین حال جسورانه - تحول‌خواه بود. سیاست «نوآوری صفر» هنر بی‌هنران است. ۴. مستندات کم‌نقص و پرمغز! این نکته شاید در کلیپ‌ها دیده نشود، اما در پشت صحنه همه دیده‌ایم. گمان نمی‌کنم یک مهندس هسته‌ای در هر کجای جهان پیدا کنید که اعتراف نکند که از مدارک و مستندات آمریکایی بهره‌ها برده است! بسیاری از گزارش‌هایی که ۷۰ سال پیش آزمایش‌گاه‌ها و شرکت‌های مطرح آمریکایی (و اروپایی) به شکل دست‌نویس یا با ماشین تایپ دستی تهیه کرده‌اند، هم‌چنان کم‌ایراد و آموزنده هستند. توجه کنیم که آن زمان هنوز چیزی به نام اینترنت و pdf وجود نداشت و نویسندگان آن گزارش‌ها گمان نمی‌کردند که روزی نوشته‌هایشان به شکل عمومی در اختیار همه دنیا قرار گیرد، با این حال با وظیفه‌شناسی و مسئولیت‌پذیری کار را به‌خوبی مستند کرده‌اند و با انواع و اقسام نمودارهای نوآورانه و شیوه‌های خلاقانه، فهم مطالب را برای همه جهان ساده کرده‌اند؛ و با این کار برای نسل‌های بعد نردبام استواری به یادگار گذاشته‌اند. ۵. بهره‌گیری از بیشینه توان بخش خصوصی؛ تجهیزات و سازه‌هایی که در این شرکت‌ها می‌بینیم لزوماً صفر تا صدشان کار همان شرکت نیست. هنر بزرگ این نوبنیان‌ها آن است که برای هر قطعه‌ای که لازم دارند، سازنده کاربلدی را می‌یابند و با آن‌ها قراردادهای خوب می‌بندند و به این ترتیب پول از کارفرمای مادر (که غالباً ارتش یا وزارت انرژی آمریکا است)، به شکل هرمی در بدنه بخش خصوصی جاری می‌شود و مانند خون همه این خرده‌شرکت‌ها را تغذیه می‌کند. نظارت دقیق، حساب‌کشی، سودخواهی، زمان‌بندی، استفاده از مشاوران پرتجربه حقوقی، صنعتی و اداری در تنظیم قراردادها و رعایت ده‌ها نکته ریز و درشت که طی دهه‌ها یاد گرفته‌اند، کمک می‌کند تا یک طرح و اندیشه به شکل کارآمدی به صنعت تبدیل شده و به چرخه خدمت‌رسانی به جامعه برگردد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای