نمایی از قلب در حال آمادهسازی واکنشگاه MSRE. سوخت مایع از میان گذرگاههای گرافیتی عبور میکند که نقش کنندکننده نوترون را دارند.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
نمایی از مبدل هواخنک مدار دوم که به علت دمای بالای نمک مذاب (خنککننده) در لولهها، به رنگ سرخ درآمده است.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
آلوین ام. واینبرگ، از دانشمندان برجسته آمریکا که در آن زمان، مدیر وقت آزمایشگاه ملی اوکریج و مسئول پروژه MSRE بود، در حال نوشتن یک یادگاری در قالب گزاره «۶۰۰۰ ساعت کار با تمام توان» روی کارنامه واکنشگاه MSRE است.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
6.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
💥شبیهسازی باکیفیت هوش مصنوعی از انفجار بمب هستهای بر فراز شهر هیروشیمای ژاپن، مرداد ۱۳۲۴
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
💡نخستین فانوس هستهای!
⚡این تصویر که در روز ۲۰ دسامبر ۱۹۵۱ (۳۰ آذر ۱۳۳۰) گرفته شده، مربوط به نخستین واکنشگاه زاینده آزمایشی (EBR-I) ساخته شده توسط آزمایشگاه ملی آرگون (ANL) است و نخستین لامپهایی را نشان میدهد که با برق هستهای روشن شدهاند. فردای آن روز، مهندسان توانستند روشنایی همه تأسیسات را با برق خود نیروگاه تأمین کنند. توان برقی این نیروگاه آزمایشی ۲۰۰ کیلووات بود که از تبدیل ۱٫۴ مگاوات گرما به دست میآمد.
✅واکنشگاه EBR-I همچنین، نخستین سامانهای بود که با مخلوط سدیم و پتاسیم (NaK) مذاب خنک میشد و با طیف سریع نوترونی خود فرضیه زایندگی انریکو فرمی را اثبات کرد و نشان داد که میتوان در یک واکنشگاه سریع زاینده، سوختی بیشتر از اورانیوم مصرفشونده به دست آورد. همه این دستآوردها در زمان خود نوعی معجزه به شمار میرفت.
🔥در سال ۱۹۵۵ و در جریان یک آزمایش روی دبی جریان خنککننده بخشی از قلب این واکنشگاه ذوب شد که مهندسان آن را با یک قلب نو جایگزین کردند. این تأسیسات سرانجام در سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) خاموش شد و ANL یک نیروگاه آزمایشی دیگر به نام EBR-II به جای آن طراحی و راهاندازی کرد.
🔶یک سال بعد، این تأسیسات به عنوان یکی از داراییها یا میراث تاریخی و ملی آمریکا شناسایی شد و در فهرست اماکن حفاظتشده قرار گرفت و سال بعد از آن (۱۳۴۵)، لیندون جانسون، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، و گِلِن سیبورگ، رئیس وقت کارگروه انرژی اتمی آمریکا (US-AEC)، با حضور در یک آیین رسمی، به کار این تأسیسات پایان دادند.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای