July 21, 1959 — Launch of 'NS Savannah',
۳۱ تیـــر ۱۳۳۸
۶۵ سال پیش در چنین روزی نخستین کشتی تجاری (باری-مسافری) جهان مجهز به پیشران هستهای به نام «ان اس ساوانه» رسماً به آب انداخته شد. این کشتی در اواخر دهه ۵۰ میلادی با هزینه ۴۶٫۹ میلیون دلار (۲۸٫۳ میلیون دلار هزینه راکتور و سوخت هستهای) ساخته و در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۹ به آب انداخته شد. ساوانه در اصل پروژهای برای امکانسنجی استفاده از فناوری هستهای برای کاربری تجاری بود. نام این کشتی برگرفته از کشتی بخاری به نام اساس ساوانه است که نخستین کشتی بخاری بود که اقیانوس اطلس را پیمود. این کشتی هستهای از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۲ در خدمت بود و پس از آن بازنشسته شد. در واقع پس از بهآباندازی نمایشی کشتی (شاید برای کمنیاوردن در برابر روسها!) دو سال و نیم دیگر طول کشید تا نصب همه تجهیزات رآکتور آن به پایان برسد و در حقیقت سه سال پس از این نمایش، رآکتور به توان ۱۰۰% خود رسید.
باید یادآور شد که ساوانه نخستین شناور هستهای غیرنظامی جهان نبود و این افتخار نصیب روسها شد که دو سال زودتر یعنی در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) توانستند کشتی یخشکن لنین را با موفقیت به آبهای اقیانوس منجمد شمالی بیندازند. وظیفه این یخشکن گشودن مسیر آبی از میان یخهای ضخیم قطب شمال برای رفتوآمد کشتیهای باری میان بنادر شمالی روسیه بود.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
اتاق ناوبری کشتی تجاری «ان اس ساوانه»
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
اتاق فرمان پیشران هستهای کشتی تجاری «ان اس ساوانه».
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
NS Savannah
کشتی هستهای ساوانه در طول عمر کاری خود (حدود ۸ سال) نزدیک به ۸۳۰٫۰۰۰ کیلومتر دریانوردی کرد؛ به ۴۵ کشور دنیا سفر کرد و در ۳۲ بندر داخلی آمریکا نیز پهلو گرفت و تنها برای یکبار ۴ مجتمع سوخت از مجموع ۳۲ مجتمع سوخت موجود در قلب تعویض شدند.
برآورد میشود که حدود ۱٫۴ میلیون نفر در قالب پروژه «اتم برای صلح» از این کشتی بازدید کردند.
از زمان بازنشستگی این کشتی، مالکان آن تمایل داشتهاند تا با بهسازی و پاکسازی، این کشتی را که در فهرست میراث ملی ایالات متحده ثبت شده، به یک موزه تبدیل کنند، اما تاکنون سرمایهگذاری برای این پروژه یافت نشده است.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
نمای برشی کشتی هستهای «ان اس ساوانه» که جایگاه واکنشگاه (رآکتور) آب سبک پرفشار و تجهیزات وابسته آن را نشان میدهد.
توان گرمایی پیشران هستهای این کشتی ۷۴ مگاوات بود که با سوخت اورانیومی با غنای پایین کار میکرد.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
17.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 تماشا کنید:
برشهایی از مراحل ساخت و مراسم بهآباندازی کشتی هستهای «ان اس ساوانه».
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
Meltdown: Three Mile Island
(TV Mini Series 2022)
مستند ۴ قسمتی «ذوب قلب در جزیره سه مایلی»
این مستند به بدترین حادثه اتمی آمریکا و نخستین فاجعه راکتورهای هستهای دنیا (پیش از حادثهی چرنوبیل) در سال ۱۹۷۹ (فروردین ۱۳۵۸) اشاره دارد. در این حادثه، بخشی از قلب رآکتور واحد ۲ در نیروگاه تری مایل آیلند در ایالت پنسیلوانیا ذوب شد که در پی آن 3MCi گاز پرتوزا به بیرون از نیروگاه نشت کرد. با هشدار مقامات حدود ۱۴۰٫۰۰۰ نفر از اهالی منطقه، خانههای خود را به طور موقت ترک کردند. پس از این حادثه ساخت نیروگاههای هستهای در آمریکا برای مدتی متوقف شد. در گزارشهای رسمی دولت حتی یک مورد سرطان ناشی از این حادثه هم ثبت نشده است.
این مستند با کنار هم قرار دادن تصاویر آرشیوی و خبری فاجعه اتمی TMI-2 در آمریکا و مصاحبه با افرادی که در آن سالها گرفتار این فاجعه بودهاند، سعی در افشای تمام اطلاعات و مسائل پنهان شده این حادثه دارد.
این مستند کاملاً جنبه تحقیقی و افشاگرانه دارد و اطلاعات کامل و ارزندهای را در این خصوص در اختیار مخاطب پیگیر و علاقهمند قرار میدهد.
مهر ۱۴۰۲ خبرگزاری صداوسیما اطلاع داده بود که دوبله این مستند به پایان رسیده و بهزودی از شبکه افق پخش خواهد شد، اما ظاهراً هنوز پخش نشده است. با این حال اصل این مستند با زبان اصلی را میتوانید از سکوهای پخش آنلاین فیلمهای خارجی تماشا کنید.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
23.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
تیزر مستند «ذوب قلب در جزیره سه مایلی»
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
38.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥فیلم زیرخاکی از مراحل ساخت واکنشگاه آزمایشی خنکشونده با سدیم مذاب (SRE-I).
✴️این تأسیسات از جمله نخستین نیروگاههای برق هستهای بود که با توان الکتریکی ۲۰ مگاوات شهر کوچکی در اطراف کالیفرنیا را روشن میکرد. شرکت «اتمیکس اینترنشنال» طراحی این رآکتور را در سال ۱۹۵۴ (۱۳۵۳) آغاز کرد و یک سال بعد فرآیند ساختوساز آن آغاز شد. پس از دو سال نیز در ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) این واکنشگاه بحرانی و راهاندازی شد. در این سامانه از گرافیت به عنوان کندکننده نوترون و از محلول فلزی سدیم و پتاسیم مذاب به عنوان خنککننده استفاده میشد. سه مدار انتقال گرما برای این واکنشگاه طراحی شده بود که در آخرین آنها یک مبدل هواخنک گرمای آب را به هوا منتقل میکرد.
♦️سرانجام این واکنشگاه در فوریه ۱۹۶۴ (بهمن ۱۳۴۲) خاموش شد.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
⚠️حادثه ذوب قلب در SRE-I، سال ۱۹۵۹
نکته قابل توجه آنکه نیروگاه آزمایشی SRE-I نیز همانند بسیاری از واکنشگاههای آزمایشی نسل یکم از گزند حادثه در امان نماند. در فرآیند یکی از آزمایشها رسوب تترالین (C10H12) در ورودی گذرگاههای خنککننده در پایین قلب، باعث کاهش دبی خنککننده و در نتیجه افزایش بیش از اندازه دمای میلههای سوخت شد. (از تترالین برای نشتبندی پمپها استفاده میشد). این دمای شدید باعث ذوب بخشی از قلب شد. پس از این حادثه، بیدرنگ عملیات بیرونکشی و جایگزینی سوختهای آسیبدیده آغاز شد و بقیه سوختهای سالم هم باید در اتاقکهای داغ با آب شسته میشدند تا رسوب از روی آنها زدوده شود. در یکی از همین عملیاتها مخزن سوخت منتقلشده به اتاقک داغ در اثر گرمای پسماند شدید منفجر شد که در پی آن مقدار قابل توجهی از گازهای پرتوزا در هوا پخش شد. عملیات تا چند روز متوقف شد تا شدت پرتوزایی به مقدار عادی برگردد و کار پاکسازی دوباره از سر گرفته شود.
🔶تا پیش از این حادثه نیروگاه بیش از ۱۰٫۳۰۰ ساعت کار کرده بود و پس از بازسازی قلب نیز نزدیک به ۲۷٫۰۰۰ ساعت دیگر به کار خود ادامه داد. در مجموع این نیروگاه هستهای سدیمی 37GWh انرژی الکتریکی تولید کرد.
📌جزئیات بیشتر حادثه را در این پیوند بخوانید.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
🔴 نمایی از اتاقکهای داغ نیروگاه آزمایشی SRE-I.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
ارتفاع ابر قارچیشکل ایجاد شده پس از انفجار هستهای به صورت تابعی از قدرت معادل انفجار TNT.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای