9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
به عمل کار برآید، به سخندانی نیست!
روایت ساخت نخستین دستگاه شتابدهنده خطی (LINAC) ایران، از زبان مهندس نجاتبخش، مدیر شرکت بهیارصنعت اصفهان.
🔹 دستگاه شتابدهنده خطی، یکی از پیشرفتهترین تجهیزات پزشکی برای درمان سرطان است و تولید آن در ایران، نه تنها باعث کاهش هزینهها میشود، بلکه دسترسی بیماران به درمانهای پیشرفته را افزایش میدهد.
🔹 این موفقیت، گامی بزرگ در جهت خودکفایی پزشکی و فناوریهای پیشرفته در ایران است و نشان میدهد که با تلاش و همت، میتوان به قلههای علم و فناوری دست یافت.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
چرنوبیل مکزیک؛
بازخوانی پرونده بدترین #حادثه پرتویی #مکزیک؛
ماجرای کبالتهایی که میلگرد شدند؛ میلگردهایی که ساختمان شدند!
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
حادثه سیوداد خوارز (Ciudad Juárez)
در آبان سال ۱۳۵۶ یک بیمارستان خصوصی در شهر سیوداد خوارز #مکزیک برای راهاندازی بخش #پرتودرمانی خود، به طور غیرقانونی و بدون اطلاع به نهاد ناظر بر فعالیتهای هستهای این کشور اقدام به خرید یک دستگاه پرتودرمانی از نوع Picker C-3000 میکند. این دستگاه در درون خود حدود ۶۰۰۰ قرص Co-60 داشت که شدت پرتوزایی هر یک از آنها 2.60GBq بوده است.
با این حال، این بیمارستان خصوصی به علت ناتوانی در جذب پزشکان متخصص پرتودرمانی تا شش سال پس از خرید هم نمیتواند از این دستگاه بهرهبرداری کند و بنابراین تجهیزات خریداری شده در انبار رسوب میکنند.
سرانجام در سال ۱۳۶۲ مدیر نگهداری بیمارستان تصمیم به واگشایی دستگاه و فروش قطعات فلزی آن به یک خریدار آهنقراضه میکند. خریدار، استوانه مغزی دستگاه را با دریل سوراخ کرده و به پشت کامیون میاندازد. این اقدام باعث میشود تا شماری از قرصهای بهشدت پرتوزای #کبالت-۶۰ بر کف کامیون پخش شوند. پس از تحویل بار به مرکز جمعآوری ضایعات فلزی، کامیون ازقضا دچار نقص فنی میشود و در پی آن به مدت ۴۰ روز به همراه شماری از قرصهای پرتوزای بهجامانده در بارکش خود، در برابر خانه راننده توقف میکند.
از سوی دیگر، قسمت اعظم قرصها نیز که به انبار اسقاط برده شده، با آهنرباهای قوی که برای جابهجایی آهنپارهها استفاده میشود، در میان دیگر ضایعات بُر میخورند و عملاً همه انباشتی انبار آلوده میشود. این ضایعات آلوده به کبالت ۶۰ سرانجام به دو کارخانه ذوبآهن فروخته میشوند و در حجم عظیمی از میلگردها و ورقهای فولادی حل میشوند. بخشی از محصول کارخانه به سراسر کشور توزیع شده و بخشی نیز به دیگر کشورهای جهان از جمله ایالات متحده صادر میشوند.
♦️ تشخیص آلودگی
روز ۷ دی ماه ۱۳۶۲ آشکارسازهای آزمایشگاه #لوس_آلاموس ناگهان به صدا در میآیند و اعلام آلودگی میشود. پس از جستوجو مشخص میشود که منشأ آلودگی یک کامیون حامل بار میلگرد است که به طور اتفاقی از مسیر عادی خود خارج شده و از جلوی در یکی از آزمایشگاههای این مرکز رد شده است! با بازپرسی مشخص میشود که بار میلگرد از کارخانه مشخصی در مکزیک وارد شده و مقامات، دو روز بعد موضوع را رسماً به «کارگروه ملی ایمنی و پادمان هستهای مکزیک (CNSNS)» گزارش میکنند. پس از بازدید میدانی، کارگروه تأیید میکند که این میلگردهای آلوده به سراسر کشور توزیع شدهاند و از کارخانه میخواهند تا رفع آلودگی هیچ بار دیگری به مشتریان تحویل داده نشود. انبار ضایعات نیز تا تعیین تکلیف پلمب میشود. با این حال منشأ اصلی آلودگی همچنان ناشناخته مانده است.
چند روز بعد، کارشناسان CNSNS هنگام گشتزنیهای خود متوجه میشوند که یک کامیون متوقف در یکی از خیابانهای پر رفتوآمد شهر، تابشی بهشدت ۱۰۰۰ رونتگن بر ساعت از خود نشان میدهد (حد ایمن ۶۰ میکرو رونگن بر ساعت است)! آنان فورا یدککش آورده و کامیون را به محل امنی جابهجا میکنند. به این ترتیب با شناسایی راننده کامیون و بازجویی از او مشخص میشود که منشأ آلودگی، چشمه کبالت-۶۰ موجود در تجهیزات پرتودرمانی بیمارستان خصوصی بوده است.
♦️ مدیریت حادثه
در بازرسیها مشخص شد که ضایعات آلوده به چندین کارخانه ذوب فلزات فروخته شده و بنابر برآوردها، قرصهای کبالت ۶۰ در ۶۶۰۰ تن میلگرد و ۳۰٫۰۰۰ تن ورقهای فلزی حل شده بودند. مقامات پس از چندین ماه پیگیری و ردیابی بارکشها توانستند در نهایت حدود ۲٫۴۰۰ تن میلگرد آلوده استفاده نشده در کشور را توقیف کنند. حدود ۹۰ درصد از هزاران تن میلگرد صادر شده به ایالات متحده شناسایی و بازپس گرفته شد. همچنین، تقریبا همه ۳۰٫۰۰۰ تن ورق آلوده شناسایی و توقیف شد. گذشته از آن، کارگروه ملی حدود ۱۷٫۰۰۰ ساختمان مشکوک به دریافت میلگردهای پرتوزا را بازدید و پرتوسنجی نمود که از این میان به ۸۱۴ واحد به علت دز بالای پرتو دستور تخریب داده شد. با این همه، وضعیت هزاران تن میلگرد پرتوزای دیگر که به کشورهای مختلف جهان صادر شده بودند، ناشناخته باقی ماند و تنها بخش کمی از آنها ردیابی شدند. کشفیات آلوده به میان صحرا برده شده و در چند محدوده مشخص رها شدند. با گذشت ۴۰ سال از آن حادثه و با توجه به #نیمهعمر کبالت ۶۰ (۵٫۳ سال)، شدت پرتوزایی مواد آلوده اکنون ۱۷۰ برابر کمتر شده است.
اگرچه برآورد میشود که در این حادثه حدود ۴۰۰۰ نفر پرتوگیری نامجاز داشتهاند، ولی گزارشی از بستری شدن افراد، مشخصاً به علت این حادثه ثبت نشده است.
📌 منبع: ویکیپدیا و وبگاههای دیگر.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
39.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
The Ciudad Juárez Cobalt-60 Radiation Incident (1984)
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
ISO 21482:2007 Standard
استاندارد ایزو ۲۱۴۸۲:۲۰۰۷
«#هشدار_تابشهای_یونیزان» یکی از نمادهای فنی استانداردی است که در سال ۲۰۰۷ و در قالب یک پروژه مشترک بین آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) و سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) به تصویب رسید. تصمیم این نهادها بر آن بوده که این نمادِ تازه صرفاً مکمل (و نه جایگزین) نماد معروف خطر تابش (مثلث زرد با تابش سهپر ☢️) باشد که پیشتر در قالب استاندارد ISO 361 معرفی و شناخته شده بود. سازمان ISO یکبار دیگر در سال ۲۰۲۱ نماد را از جنبه فنی بررسی کرده و بر همان طراحی پیشین مهر تأیید زده است.
انگیزه #آژانس از طراحی نماد جدید، پیشگیری هرچه بیشتر از تکرار حوادث پرتکراری بوده که در اثر ناآگاهی عمومی از خطرات تابش رخ داده است. از سال ۱۹۶۰ به این سو، حوادث زیادی از جمله سرقت چشمههای پرتوزا از آزمایشگاهها یا بیمارستانها گزارش شده که به مرگ یا بیماریهای ضعیف و شدید افراد بیخبر از حساسیت موضوع منجر شده است.
پیشنهاد آژانس آن است که نماد قرمزرنگ بر روی پوششهای داخلیتر دستگاههای پرتودرمانی، تابشدهی یا چشمههای پرتوزا (با ردهبندی خطر ۱ تا ۳)، چسبانده شود تا افراد غیرمتخصص به هیچعنوان از این مرحله جلوتر نروند و یا بدون حفاظ و ابزارهای ویژه به چشمه یا قطعات دستگاههای پرتودهی دست نزنند. بنابراین، قرار نیست که این نماد روی درها یا دیوارهای اتاقهای تابش و در معرض عموم نصب شود و تنها کاملکننده هشدار عادی تابش پیشین در سازههای داخلیتر خواهد بود.
منبع ۱ و منبع ۲
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
کارگروه فنی آژانس بر این باور است که نماد قرمزرنگ استاندارد #ایزو ۲۱۴۸۲ هشداردهندهتر و اثرگذارتر از نماد پایه #تابشهای_یونیزان (ایزو ۳۶۱) است و بهتر است در درون دستگاههای پرتودهی نصب شود تا از دخالت افراد ناآگاه یا ماجراجو جلوگیری شود.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
9.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
BREST 3D model
سامانه BREST# یک طرح مفهومی روسی برای یک واکنشگاه #نسل_چهارمی سریع و #زاینده است که با #سرب مذاب خنک میشود. در حال حاضر دو نمونه نیروگاه هستهای مجهز به این واکنشگاه برنامهریزی شده است:
BREST-300 (300 MWe)
BREST-1200 (1200 MWe)
هماکنون نیروگاه نمونه ۳۰۰ مگاواتی در شهر سیویرسک #روسیه در حال ساختوساز است و در صورت موفقیت آن، ساخت نمونه ۱۲۰۰ مگاواتی هم آغاز خواهد شد. از جمله ویژگیهای اصلی #واکنشگاه BREST سامانههای #ایمنی منفعل و چرخه سوخت بسته آن است. این سامانه از سوخت نیترید اورانیوم-پلوتونیوم استفاده میکند و علاوه بر زایش سوخت خود میتواند به علت شار نوترونی بالا، پسمانهای درازعمر را در درون خود بسوزاند.
علت انتخاب #سرب به عنوان خنککننده، نقطه جوش بالای آن در فشار پایین (حتی فشار اتمسفر)، رسانش گرمایی بالا، مقاومت در برابر آسیب پرتویی و فعال شدن اندک آن است.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
دکتر علیاکبر صالحی، رئیس سابق سازمان انرژی اتمی ایران، روز سهشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ با رأی شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست بنیاد ایرانشناسی منصوب شدند.
برای ایشان آرزوی موفقیت میکنیم.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
نماینده سابق ج. ا. ایران در آژانس بینالمللی انرژی اتمی که بود؟
محسن #نذیری_اصل (متولد ۱۳۴۰ تهران) دیپلمات ایرانی هستند که از ۷ مرداد ۱۴۰۱ تا ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ سفیر و نمایندهٔ دائم ایران در دفتر #سازمان_ملل در وین و همچنین نماینده جمهوری اسلامی ایران در #آژانس بینالمللی انرژی اتمی (IAEA) بودند.
او دارای دکترای حقوق بینالملل از دانشگاه شهید بهشتی تهران و کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی از دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه است.
وی به زبانهای زیر آشنا است:
— ترکی: روان؛
— انگلیسی: زبان کاری؛
— آلمانی: تسلط خوب به ارتباطات، خواندن و نوشتن؛
— عربی: خواندن و نوشتن؛
— فرانسوی: آشنایی پایه؛
وی در سال ۱۴۰۱ و پس کاظم #غریبآبادی به این سمت گماشته شد. شماری از سوابق دیپلماتیک وی به شرح زیر است:
— سفیر ایران در سازمان ملل در اتریش ۱۴۰۱؛
— مشاور وزیر خارجه در سازمان ملل ۱۴۰۰–۱۴۰۱؛
— رئیس اداره خلع سلاح وزارت خارجه ۱۳۹۸–۱۴۰۰؛
— مشاور معاون وزیر خارجه ۱۳۹۶–۱۳۹۸؛
— سفیر ایران در شعبه سازمان ملل در سوئیس ۱۳۹۲–۱۳۹۷؛
— رئیس شاخه ژنو جنبش غیرمتعهدها ۱۳۹۲-۱۳۹۵؛
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
شماری از آثار منتشرشده #نذیری_اصل به شرح زیر است:
— «سلاحهای هستهای و نقش آنان در امنیت بینالملل»، (پایاننامه کارشناسی)، دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، ۱۳۷۲.
— «معاهده منع جامع آزمایشهای هستهای، موضوعات سازمانی و سازوکارهای راستی آزمایی»، (پایان نامه کارشناسی ارشد)، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، ۱۳۷۵.
— قانونی بودن استفاده یا تهدید به استفاده از سلاحهای هستهای در درگیریهای مسلحانه، تحلیل نظر مشورتی دیوان بینالمللی دادگستری، (پایان نامه کارشناسی ارشد به زبان فارسی)، دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه، ۱۳۷۲.
— «پیشگیری از مسابقه تسلیحاتی در فضا» (مقاله)، وزارت امور خارجه، ۱۳۷۴.
— «قانون بینالمللی کنترل تسلیحات و خلع سلاح» (مقاله)، وزارت امور خارجه، ۱۳۷۷.
— مقالات و تحقیقات دانشگاهی متعدد در زمینه حقوق بشر، ابتکار امنیت اشاعه (PSI)، حقوق دریاها، مسئولیت سازمانهای بینالمللی در قبال نقض تعهدات کارکنان، قانون منازعه و غیره.
— آثار و اعتبار قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد در زمینه عدم اشاعه، پایان نامه دکتری حقوق بینالملل، ۱۳۹۲.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای
محسن #نذیری_اصل در جلسه آژانس.
وی به نشانه اعتراض کارت نام کشور را به شکل عمودی درآورده تا حق صحبت پیدا کند.
@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هستهای