نمایی از یک ریزسامانه #افشانک_هواپویایی که با پرتوهای X عکس‌برداری شده است. این سازوکار را نخستین بار اِروین بِکِر (E. Becker) از دانش‌مندان بنیاد #کارلزروهه آلمان غربی توسعه داد. آنان در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی این فناوری را مخفیانه و بی‌سروصدا به آفریقای جنوبی فروختند. نظام تبعیض نژادی (آپارتاید) #آفریقای_جنوبی نیز از این سامانه‌ها برای ساخت چندین جنگ‌افزار هسته‌ای استفاده کرد، ولی بعدها به دلایل سیاسی تصمیم به کنار گذاشتن بمب‌های هسته‌ای و ازهم‌گشایی آن‌ها کردند و این پروژه غنی‌سازی نیز تعطیل شد. به این ترتیب آفریقای جنوبی نخستین کشور دارای بمب هسته‌ای شد که داوطلبانه آن را کنار گذاشت. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

قهوه نوترون! پرتونگاری نوترونی (neutron imaging) از مراحل آماده شدن #قهوه در قهوه‌جوش با #نوترون‌ های کند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

ایـــران و اتـــم خاطرات دکتر «#اکبر_اعتماد»، نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و بنیان‌گذار دانش‌گاه بوعلی سینای همدان به کوشش حسین دهباشی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۳) چه عواملی باعث شد من موفق شوم؟ صفحات ۱۶۸ تا ۱۷۰. _________________________________________ من از اول به چند عامل مهم آگاه بودم و این عوامل بودند که سرنوشت سازمان انرژی اتمی را تعیین کردند. اولین و مهم‌ترینش این است که به مشکلات کار آگاه بودم. می‌دانستم کار سبکی نیست، کاری نیست که آدم همین طوری الکی شروع بکند و بگوید می‌خواهم اتم بسازم. بسیار کار مشکلی است، باید امکاناتش را تأمین بکنید، آدمش را تربیت بکنید. دوم این که تجربه کشورهای دیگر را دیده بودم و می‌دانستم انرژی اتمی در سطح کوچک اصلا عملی نیست، یعنی نمی‌توانید بگویید من می‌خواهم یکی دو تا نیروگاه اتمی کوچک بسازم. این فایده ندارد، چون هزار و یک گرفتاری برای خودتان درست می‌کنید و به شما برق هم نمی‌دهد. اصلا صرفهٔ مالی نداشت که شما صرفا برای یکی دو تا نیروگاه کوچک دنبال این فناوری بروید. برنامه انرژی اتمی باید بزرگ می‌بود که بتوانید برایش هزینه‌های مهم بکنید، تحقیقات را بالا ببرید، آدم تربیت بکنید، متخصص داشته باشید. مثلا اگر مملکتی نیروگاه کوچک داشته باشد، نمی‌تواند مستقلا دنبال تأمین سوختش برود، چون سوختش را باید از کشور خارجی بخرد و این وابستگی به کشورهای خارجی را تداوم می‌دهد و گرفتارتان می‌کند. پس در مقیاس کوچک نمی‌شد کار کرد. بنابراین من از اول مقیاسی گذاشتم که بتوانیم عوامل لازم را دورش جمع بکنیم. یک نکته مهم دیگر هم برایتان بگویم. در ایران یک مسألهٔ روانی معروف بود که می‌گفتند در مملکت کسی به طرح کوچک توجه نمی‌کند. نه پول به آن می‌دهند و نه قدرتی دارد. تازه چوب هم لای چرخش می‌کنند و نمی‌گذارند کار جلو‌ برود. در کشورهای دیگر همین طور است، فرقی نمی‌کند. چیزی اگر بزرگ شود و قدرت پیدا کند کسی نمی‌تواند مانعش بشود ولی اگر کوچک باشد، دیده نمی‌شود. فرض بفرمایید من می‌نشستم دو سال بررسی می‌کردم که اتم چیست و آدمش را از کجا بیاوریم؛ بعد تازه گزارشی می‌دادم تا ببینیم چه می‌شود‌. اگر می‌خواستم با این حرف‌ها سرم را گرم بکنم اصلا به هیچ‌جا نمی‌رسیدیم. شاه هم خسته می‌شد و رها می‌کرد. این خیلی مهم بود که من یک دفعه اتم را تبدیل کردم به یک واقعیت در مملکت. دیگر کسی نمی‌توانست کاری بکند. تبدیل به یک واقعیت شد و شاه هم باورش شد. دید داریم نیروگاه می‌سازیم و مرکز اتمی داریم. یک دفعه درست شد. جامعه باور کرد که می‌شود این کار را کرد. اگر جامعه باور نمی‌کرد، نمی‌شد. مساله دیگری که باز فوق‌العاده در این تصمیم‌گیری‌ها مؤثر و همیشه در مغز من بود این بود که ایران باید در فناوری هسته‌ای مستقل می‌شد و از زیر بار کشورهای خارجی بیرون می‌آمد. من در خارج کار کرده بودم. آن‌ها را می‌شناختم و با آن‌ها دوست بودم. روان‌شناسی‌شان را می‌دانستم. ما اگر زیر بار کشورهای خارجی مخصوصا کشورهای صنعتی غربی می‌رفتیم به ما زور می‌گفتند. هدف ما باید این می‌بود که هر چه زودتر داخل مملکت امکاناتی فراهم بکنیم که زیر منت خارجی نباشیم و وابستگی را تا حد ممکن کم بکنیم. نمی‌گویم هیچ وابستگی نداشته باشیم، چون نمی‌شود. خود کشورهای غربی هم وابستگی‌هایی به هم دارند. اما باید امکاناتی داشته باشیم که بتوانیم از حقوقمان دفاع کنیم. این هدف‌های اصلی بود که باعث شد این برنامه را سریع و وسیع شروع کنم و ادامه بدهم. البته این برنامه ممکن بود موفق نشود چون کار بزرگی بود که در مملکتی شروع می‌شد که به هیچ وجه زیربنایش را نداشت. ولی سه عامل دلیل موفقیت این داستان شد. اول حمایت شاه بود که واقعا اگر نبود نمی‌شد چون دولت اصلا به این کار بی‌اعتنا بود؛ دوم خودم بودم که به این مسأله اعتقاد داشتم و فکر می‌کردم استفاده از انرژی هسته‌ای نه تنها برای مملکت ما لازم است، بلکه سطح علمی و فنی مملکت را بالا می‌برد و ما را در زمینه‌های مختلف از کشورهای خارجی بی‌نیاز می‌کند؛ عامل دیگر همکاران من بودند که من باید اعتبار این موفقیت را به آن‌ها بدهم. آن‌ها جوان‌هایی بودند که واقعا مثل برادرم دوستشان می‌داشتم همه‌شان از کشورهای مختلف آمده بودند. خیلی‌هایشان زن و بچه آمریکایی یا آلمانی یا کانادایی یا فرانسوی داشتند. با تمام این احوال زن و بچه‌شان را برداشته بودند و به ایران آورده بودند، اما با انگیزه برای این سازمان جان کندند. در سازمان ما اصلا دعوا نبود. این اختلافاتی که در دستگاه‌های دیگر هست، نبود. چون همه‌شان می‌دانستند که در یک کار بزرگ ملی شریکند. این را من در آن‌ها ایجاد کرده بودم. یک رسالت بزرگ ملی. تا این را ایجاد نکنید، سنگ روی سنگ بند نمی‌شود آن‌ها واقعاً با خوش‌حالی کارشان را می‌کردند. — ادامه در پست بعد... @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

— ادامه مطلب این را هم بگویم که من زیاد مواظب خانواده‌هایشان بودم، چون آن قدر زیاد کار می‌کردند که می‌ترسیدم زندگی‌شان آسیب ببیند. اغلبشان بچه کوچک داشتند. گاهی که مهمانی داشتیم فوری می‌رفتم با خانم‌هایشان شروع می‌کردم به صحبت تا ببینم آیا درددل یا گله‌ای دارند؟ کم‌کم حس کردم خانم‌هایشان کمی دمغ‌اند، چون همسرانشان شب دیر می‌رفتند یا مرتب در سفر بودند. خب گرفتاری‌های بچه‌هایشان هم بود. دیدم چون خیلی بد است دو تا کار کردم. یکی این که فوری بخش‌نامه کردم از این به بعد هیچ‌کس حق ندارد خارج از ساعات اداری در اداره بماند و کار کند، مگر استثنائاً در مواردی که مثلا مذاکراتی با کشورهای خارجی داشتیم، یا هیأتی آمده بود آن هم با اجازهٔ شخص خودم. هیچ‌کس دیگر حق نداشت برای اضافه‌کار بماند. گفتم این‌ها بروند به خانه و زندگی‌شان برسند. کار دیگرم این بود که وقتی می‌دیدم یکی از همکارانم خیلی خسته شده و خانمش هم خیلی گله و شکایت دارد، صدایش می‌کردم و می‌گفتم تو از فردا حق نداری بیایی اداره! زن و بچه‌ات را برمی‌داری یک ماه به انتخاب خودت هر جای دنیا و هر جوری که می‌خواهی می‌روی. من هزینه‌اش را می‌دهم. چندین بار در مورد چند همکارم این کار را کردم. طرف هی می‌گفت آخر کارم مانده. می‌گفتم بماند! زندگی و سلامت خودت و زن و بچه‌ات از همه چیز مهم‌تر است. بنابراین همکاران من حس می‌کردند در یک فامیل زندگی می‌کنند، نه در یک دستگاه بوروکراتیک. همه‌شان به کارشان علاقه داشتند، به من علاقه داشتند و حتی الان هم که ایران می‌روم می‌آیند من را می‌بینند. در مجموع این عوامل باعث شد دستگاه انرژی اتمی موفق شود (۱) رسالت بزرگ ملی (۲) دوستی و حس اطمینان به همکاران و (۳) حمایت شاه. اگر این سه عامل نبود موفق نمی‌شدیم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

چرخه سوخت توریومی چگونه از #توریوم انرژی هسته‌ای بگیریم؟ @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

یکی از اجزای اصلی #نیروگاه برق، #توربین بخار است. بیایید نگاهی کوتاه به سازوکار این سامانه مهم داشته باشیم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

همراهان گرامی سلام و درود بر شما؛ اگر مطالب کانال فناوری هسته‌ای رو می‌پسندید، می‌تونید با در اختیار گذاشتن نشانی زیر (👇)، دوستان و علاقه‌مندان دیگه رو هم به این کانال دعوت کنید: @Nuc_Technology @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

یک‌‌ پویانمایی عالی و آموزنده از مراحل #واگشایی (دمونتاژ) #توربین نیروگاه. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⚛️روز ملی فناوری هسته‌ای مبارک باد⚛️ چشمِ دل باز کن که جان بینی آن‌چه نادیدنی است، آن بینی گَر به اقلیمِ عشق روی آری همه آفاق، گُل‌سِتان بینی بر همه اهلِ آن زمین، به مراد گَردِشِ دورِ آسمان بینی آن‌چه بینی، دلت همان خواهد وآن‌چِه خواهد دلت، همان بینی دل هر ذرِّه را که بشکافی آفتابیش در میان بینی که یکی هست و هیچ نیست جز او وحده لا اله الا هو @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

مهندس اسلامی رئیس سازمان انرژی اتمی در سه سال گذشته، هر سال حدود ۱۵۰ دستاورد علمی فناوری و صنعتی داشتیم. ما در مقطع حساسی به سر می‌بریم و شرایطمان به گونه‌ای است که در پرتو همه تهدیدها، تخریب‌ها، عملیات تروریستی و مزاحمت‌هایی که در محیط بیرونی برای کشور ایجاد شده همکاران ما در سازمان انرژی اتمی هر روز محکم‌تر و استوارتر در صحنه فعالیت خودشان نقش آفرین بودند و توانستند ضریب ارتقای فعالیت و بازدهی خودشان را در پیشرفت حفظ کنند و ارتقا دهند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای