واقعا باید برم بخوابم

تو کی هستی چون مطمئنم از اون هفت نفری نیستی که باید بدونن.

یه چیزی هم اضافه می‌کنم. زبان نیست یه رمز هست. طراحی شده تا آدم هایی مثل تو هیچ وقت نتونن بفهمن چی‌نوشته. همی‌شه دوست داشتم بگم چی‌کار کردم. چون اگه بگم می‌تونم به خودم افتخار کنم. اما یه منتالیست هیچ وقت نمی‌تونه بگه.

جواب به ناشناس 😐 اولا ایده نیست. دوما چرا باید بترسم؟

کاشان که بودیم این عکس رو گرفته بودم الان بهش نگاه کردم دیدم که: نشسته است و به در نگاه می‌کند دریچه آه می‌کشد ...

البته اصل شعر اینه: نشسته‌ام و به در نگاه می‌کنم دریچه آه می کشد تو از کدام راه میرسی خیال دیدنت چه دلپذیر بود جوانی ام در این امید پیر شد نیامدی و دیر شد نیامدی و … دیر شد …

#پاره_متن پاییز رفت، هیچ کلاغی ننشست، روی درخت. رنگ‌ها همه سرد، مثل هوایی که فقط، سوز دارد، من هم، دم در، چای، همدم من منتظرش دِل سرد شد.

اول می‌خواستم بگم که پاییز نه رنگ پاییز و داشت و نه ابراش بارون داشتن. ولی نمی‌دونم چرا یهو آخرش رو این شکلی کردم

یه سه شنبه‌ی نحس دیگه😭 از همین الان شروع شد

یه لحظه صبر کن، من فکر کردم این پیامت، جواب به این پیاممه، در صورتی که با پیام جدیدت، فهمیدم این پیامت، جواب به این پیامه. و لطفا از این به بعد برای این که پیام تو پیام نشه، لینک پیامی که خطاب بهش صحبت می‌کنی رو کلیک رو کپی کن و اول پیامت پیس کن. بعدش فقط یه شعره. و من منتظر کسی نیستم. حالا بیا بگو این فقط حرفته.

اومدم دم مدرسه، دیدم کلاس نداریم نمی‌‌دونم خوشحال باشم یا ناراحت