باورم نمیشه اینجا باز شد میگن پیاما محدوده وای نمی‌دونم از کجا شروع کنم😂

تو این مدت دزدان دریایی کارائیب رو تموم کردم، هفت هشتا کتاب خوندم (همه عاشقانه🙈) داستان جدید نوشتم تموم شد و واقعا ایده‌ای ندارم خوبه یا نه و فکرم نکنم قرار باشه بفهمم چون کسی نیست بدم بخونم

بذار بگم چیا خوندم اول، نهم نوامبر عشق زشت لایلا هرگز، هرگز اعتراف که از کالین هوور بود بعد واژه‌هایی در اعماق آبی دریا از کت کرولی دیگرستان از نمی‌دونم کی و احتمال عشق در نگاه اول از جنیفر ای اسمیت

خیلی حال داددد

توی کتاب واژه‌هایی در اعماق آبی دریا یه کتابفروشی دست دوم وجود داشت. کتابفروشی یه بخشی داشت به اسم Letter Library اینجوری بود که هیچکس کتابی رو ازونجا نمی‌خرید، همه می‌تونستن بخوننشون، توش یادداشت بذارن، دور جمله‌ها و کلمات خط بکشن و حتی برای معشوقه‌هاشون، آدمای غریبه، نویسنده‌ها و ... نامه بذارن. این از نظرم واقعا فوق‌العاده بود، که کتابایی اونجا بود و می‌تونستی بخونی که قبل از تو صدها نفر خوندنش و پر از خاطرات و افراده داخلش. از اونجایی که ما اینو نداریم، پس می‌خوام یه جورایی این رسم رو تو کانال راه بندازم و امیدوارم استقبال بشه. اینجوری که من یا شما تیکه کتابای موردنظرتون یا یادداشتایی که برای کتاب دارید رو با اسم کتاب و نویسنده می‌فرستیم داخل کانال (شما می‌فرستین تو ناشناس من می‌ذارم تو کانال) با هشتگ لترلایبرری. و البته که می‌تونید جوری که تو عکس بعد می‌گم، بنویسید کجای چه کتابی رو می‌خواید نوش نامه بذارید و نامه‌تون رو می‌نویسید. می‌تونید ناشناس یا با اسم انجامش بدید، می‌تونید به من یا به بقیه اعضای کانال بنویسید، می‌تونید اصلا به کسی بنویسید که تو زندگیتونه ولی صرفا باید یه سری حرفا رو بزنید، می‌تونید حتی به شخصیت کتابی یا نویسنده حرفتون رو بزنید.

یه چیزی تو این مایه‌ها

اینم دایگو وصل شد روش کار می‌کنیم

امتحانا هم خداروشکر خوب پیش میرن. خلاصه بی اینترنتی هم خوش گذشت دیگه حرف خاصی نیست😂 یه متنی هم بفرستم که قبلا نوشته بودم برم ادامه درس

آیا اهمیتی دارد چقدر زیاد یا کوتاه است؟ من اینکار را کردم. خیلی‌ها انجامش ندادند ولی من انجامش دادم. ایده را پرورش دادم، سپس کلمات را از جایی در اعماق ذهن و قلبم بر روی کاغذ نوشتم، اینکار را روی کاغذهای انجام دادم که پشتشان حکایت از خاطرات و گذشته بود و قلمم قلمی بود که در بسیاری از لحظات برایم نوشت. من با جمله‌هایم اشک در چشمانم پر کردم و لبریز از احساس خوش شدم، آیا به راستی اهمیتی دارد که خوب است یا بد؟ مگر نوشته‌ی من نیست؟ چه اهمیتی دارد کسی بخواند و خوشش بیاید؟ مهم آن است که من تمامش کردم، برایش وقت گذاشتم و از آن راضی هستم. شاید در آینده یک نفر آن را خواند و خوشش آمد، شاید بقیه هم بخوانند و آن را تنها داستان و کتاب مزخرف عمرشان بپندارند، اما یک نفر که آن را دوست داشت. شاید حتی از من خوشش بیاید و دیگر چیزهایم را بخواند، شاید خودش را میان نوشته‌های من پیدا کند. نمی‌دانم، شاید حتی در نویسندگی هم خوب نباشم، اما این تنها کاری است که حاضرم همیشه انجامش دهم. شاید واقعا این اهمیت دارد؟ چه کسی می‌داند؟ چه کسی تعیین می‌کند؟

اینو بعد تموم کردن داستانم نوشتم. و وقتی فهمیدم کسی نیست بخونه و نظر بده فهمیدم چقدر تنهام. حس بدی بود...

https://eitaa.com/noctivelle این اواخر با اینجا آشنا شدم، خیلی منهههه کانالش واقعا قشنگه