بهترین جمله درباره نویسندهها وجود نداره، همچنین این جمله:
اگر نویسنده هنگام نوشتن اشک نریزد، خواننده هم اشک نخواهد ریخت.
داشتم به این فکر میکردم که از کجا باید بفهمم مسیری که انتخاب کردم درسته؟ یا از کجا بفهمم هدفم خوبه یا نه؟
اینکه هیچوقت نمیفهمم.
این رشته سرنوشته و تغییر هم نمیکنه. فقط باید پیش برم و هیچوقت نمیفهمم.
میدونم که دلم برای این روزا و امسال تنگ میشه ولی با این وجود دلم میخواد زودتر بگذره.
من کتاب خوندن و نوشتن رو با فانتزی شروع کردم و ایدههای فانتزی تو سرم به مراتب بیشتر از ایدههای واقعگرایانه منن و جالب اینجاست که واقعگرایانه نویس خیلی بهتریم😂😁