داشتم به این فکر میکردم که از کجا باید بفهمم مسیری که انتخاب کردم درسته؟ یا از کجا بفهمم هدفم خوبه یا نه؟
اینکه هیچوقت نمیفهمم.
این رشته سرنوشته و تغییر هم نمیکنه. فقط باید پیش برم و هیچوقت نمیفهمم.
میدونم که دلم برای این روزا و امسال تنگ میشه ولی با این وجود دلم میخواد زودتر بگذره.
من کتاب خوندن و نوشتن رو با فانتزی شروع کردم و ایدههای فانتزی تو سرم به مراتب بیشتر از ایدههای واقعگرایانه منن و جالب اینجاست که واقعگرایانه نویس خیلی بهتریم😂😁