هر از چندگاهی یادش میوفتم. و چقدر احمق بودم که اونجوری فکر می‌کردم. که چقدر احمقانه برای اون اینجوری نبود. خیال می‌کردم می‌تونم تغییرش بدم، که پتانسیل بهتر شدنو داره. شاید اشتباهم همین بود. من چیزیو دیدم که می‌خواستم، نه چیزی که اون بود. فقط چندماه بود، برای من چندسال ارزش داشت ولی برای اون حتی چندروز هم مهم نبود.

نمیدونم میتونم فراموشش کنم؟ حس کردم از پشت خنجر خوردم‌. به هرحال خوشحالم اینجوری شد. شناختمش. اینم یکی از دفعاتی که خدا نجاتم داد بود.

https://eitaa.com/HELLFIRE_CLUB16 عام یاران قبلی هل‌فایر دوباره تاسیس شد_ بازگردید به سوی خونه‌تون_

https://eitaa.com/write_by_heart/495 من حتی سیوشم نداشتم فقط خاطره‌ست می‌دونی خاطره‌هایی که یهو میان...

هیچکس جدیدا تهاجمی محبت می‌کنه🤣🤣🤣🤣💔 خیلی خوبه وای

یکم دیگه تو مرحله صمیمیت با فحش بهتون می‌رسم(البته مدیا اینو وا کرده)😆

ماکهراضی🗣

آخه پدر من اینا چه آهنگاییه🥀 خوبه الان یاد بدبختیام بیوفتم؟💔

چون نیمی از من رو ۱۶ تشکیل داده بقیه‌شو ۱. ۱۶ یعنی کبودی، درد، تفنگ برداشتن بابا و رفتن به جنگل، هاکی، خالکوبی خرس، تفاوت، کتف، جدایی، شکست، یعنی این مصیبت فراتر از کلمات است، یعنی یکی پدر میشه یکی نه. ۱۶ همه‌چیز منه، ۱۶ اون چیزیه که من می‌خواستم باشم اما نتونستم. ۱۶ اون چیزیه که هستم.