حالا از قضا فرزند آفرودیت که میشه کوپیدو یعنی همون خدای عشق بسیار عاشق پسیخه میشه و در نهایت باهاش ازدواج میکنه. پسیخه رو میبره به یه جایی که توش همه چیز براش فراهم بوده همهههه چیززززز بجز یه چیز:پسیخه حق دیدن چهره همسرشون نداشته🌚 <پسیخه هرگز نباید چهرهٔ همسرش را می‌دید. اروس(همون کوپیدو) فقط شب‌ها نزد او می‌آمد، در تاریکی. پسیخه نمی‌دانست شوهرش دقیقاً کیست. خواهرانش هم شروع کردند به ترساندنش: «اگر نمی‌گذارد چهره‌اش را ببینی، حتماً یک هیولاست.» پسیخه بالاخره وسوسه شد. شب، چراغی روشن کرد و برای اولین بار اروس را دید. و فهمید هیولا نیست؛ خود خدای عشق است...>

بعدش یه قطره از روغنی چیزی افتاده رو اروس و مردک پاشده رفته چون 'پسیخه قولشو شکسته'

آخه مرد_

خلاصه افرودیت برای پیدا کردن اروس یسری آزمون ها برای پسیخه معین کرد مثلا کلی دونه رو باهم قاطی کرد و ازش خواست همشونو از هم جدا کنه ازش خواست بره پشم قوچ های طلایی که خیلیم خطرناک بودنو جمع کنه بره از رودخانه استیکس آب بیاره و بره به جهان زیرین! توی این مرحله آفرودیت از پسیخه خواست بره به جهان زیرین و براش مقداری از زیبایی بانو 'پرسفون' رو بیاره(اگر راجب آرکتایپ های زنانه بدونید پرسفون یکی از معروف ترین هاست فکر کنم آرکتایپ دختر بچه هم بهش میگن) پرسفون بهش یه جعبه داد و بهش گفت بازش نکنه اما پسیخه باز کنجکاویش گل کرد و در جعبه رو باز کرد و به جای زیبایی یه چیزی شبیه خواب مرگ بهش غلبه کرد(یاد زیبای خفته افتادم🌚🤌) اون مرتیکه هم بلاخره پیدا شد رفت پیش زئوس و ازش خواست پسیخه رو جاودانه کنه بعد از جاودانه شدن پسیخه باهم ازدواج کردند و فرزندی به دنیا آوردن به اسم هِدونه(🍉❌) که معنیش میشه شهوت!

یونیا و رومیا داستان های دارک زیاد دارن این یکی به نظرم دیزنی گونه اومد یکم

🇲🇽 مکزیک: پروانه ها هر سال مهاجرت بزرگی انجام می‌دهند و رسیدنشان به مکزیک تقریباً هم‌زمان با آیین‌های مربوط به روز مردگان (Día de Muertos) است. به همین دلیل در برخی سنت‌های بومی مکزیک، پروانه‌های مهاجر با بازگشت ارواح نیاکان پیوند خورده‌اند.

«مردگان برگشته‌اند تا عزیزانشان را ببینند.» درمورد رنگ نارنجی پروانه های مونارک: در سنت‌های امروزی Día de Muertos، گل cempasúchil یا همان گل همیشه‌بهار مکزیکی، نقش مهمی دارد. گل‌های نارنجی آن در باورهای عامه به عنوان چیزی که راه بازگشت ارواح را نشان می‌دهد، شناخته می‌شوند

در برخی باورهای فولکلور ایرلندی، پروانه‌های سفید با روح انسان‌های درگذشته، به‌خصوص کودکان ارتباط داشتند و کشتنشان بدیمن تلقی می‌شد.

یه افسانه قدیمی خونده بودم راجب پروانه های سفید فکر میکنم یونانی بود: میگفت پروانه های سفید روح هایی هستند که هنوز به دنیا نیومدن نشدن اونها کل جهان رو می‌گردن تا زنی رو انتخاب کنن که میخوان اونارو به دنیا بیاره درواقع اونها دنبال مادرشون میگردن😭✨💐 (این واقعا مورد علاقمه🥺🤌)