شخصیتم مث هادی فراریه، فراری از آدما، مکان‌ها، کارها، از خودم، خودم، خودم!

حتی فراری از خدا.. شهدا..

من‌توزندگیم ؛ کلادوبارنقش‌بازی‌کردم.

نقشم‌بیصدابودوصامت. یعنی‌فقط‌حرکت، میگن‌بهش‌موشن!

کل‌منوبگیری کلادوباربازیگر‌شدم.

من‌ازنزدیک‌تیاتر‌ندیدما. نه‌من‌تنها‌بازدیدم‌از‌این‌صحنه‌ها تعزیه‌توبوده.

هیچی‌فقط‌خواستم‌بگم، من‌یه‌بارحرمله‌شدم، تیرانداختم‌سمتت..

ولی‌قبلش‌چی؟ من‌قبلش‌نقش‌رباب‌وداشتما.

شایدم‌نقش‌زینبت‌بود..

من‌یه‌باراینطرف‌پرده‌ایستادم یه‌باراونطرف‌پرده.. ولی‌اونطرف‌پرده‌تویی‌اباعبدالله!

خیلی بدم میاد از اینکه سعی کنم همه‌جا فعال باشم. همه‌جا حرف بزنم. همه‌جا حضور داشته باشم. یه اکانت، یه کانال، یه‌جا. کافیه!