همه به چشم یه وسیله بهت نگاه میکنن.

متنفرم از این جمع‌های مسخره و سخیف و سطحی.

متنفرم از اینهمه نگاه‌های خریدارانه.

متنفرم از اینجا. متنفر.

متنفرم از آدماش.

هم توی اون شهر لعنتی غریبم، هم توی این شهر خودم و بین اقوام خودم غریبم.

متنفرم از همه آدمای دور و برم. متنفر!

فقط دوست دارم فرار کنم.

همه طوری نگاهت میکنن انگار که فقط یه جسمی. نه روحی داری و نه قلبی. و اصلا حق نداری برای خودت ارزشی قائل باشی.

مشکلی با خاله و دایی ندارم ؛ بدبختانه بچهای خوبی تربیت نکردن 🚮 .

موجودات به‌شدت به‌شدت اسکلی تشریف دارن.

واقعا دلم میخواد بشینم لب یه حوض ؛ و فقط زار بزنم انقد که گلوم خشک بشه انقد که هرچی توی وجودمه رو بالا بیارم. انقد هق هق بزنم از تنهاییم که بمیرم.