:)

درسته قدر فیزیک رو بعد از جنگ بیشتر میدونم ولی خب داره اشکهام رو از 💧 تبدیل میکنه به 🩸 !!! دارم پا به پاش خون گریه میکنم.

حالا با این توصیف علاقم به فیزیک و شیمی نمره‌هاشون کاملا برعکس محبتمه 🤣🤣🤣 .

یه چیزی یادم اومد، غمم گین شد، بیخیال:)💔

دیشب یکی از خانوما میگفت، مامانم بهم میگه هرسال میگی حاج‌احمد امسال معلوم نیست کربلا بره، و هر سال میره. امسالو بیخیال شو. امسالم میره :) قشنگ بود.. یه طوری بود که انگار امام‌حسین دست حاج‌احمد رو گرفته هرسال میکشه سمت خودش!

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد.

اتفاقا، سوال منه :)

مسئله اصلا این نیست که من دودلم یا شک‌دارم یا مطمئن نیستم یا ممکنه و ممکن نیست، مسئله اینه که من مطمئنم با شرایط زمانی که دارم نسبت به کنکور امسال اربعین نمیام:) البته این ظاهر قضیست، باطنش میشه تنبلی‌ها و بچه‌بازی‌های این دوسال که اگر کمتر سراغشون رفته بودم الان شاید لااقل ممکن بود، شاید بود ..

مامان صدیقه بیا به منم انگیزه بده:)

بگذریم، من حتی از اربعینمم عکس ندارم که ؛ یه گوشه با بغض تنها بشینم، عکسای اربعینو با گریه ببینم :)))

تدابیر بهداشتی اربعین رو رعایت میکردیم ولی من کشته‌ی اون یه‌هفته مریضیِ بعد از اربعینم :))) یک حالیه، انگار نیش عشق کشیدی به جونت :))) انگار تیر عشق بوده. تب فراق معشوقه. نمیدونم چطوری ترکیب کلمه بسازم براش، یک همچین محتواهایی :)))

مشاورم بهم گفت ایول =)))))))))) [ کار خاصی نکردم اما خب چسبید ]