همونطور که صبور نیستم و مجبورم، شجاع نیستم و تنهام .

باید گفت خاک‌برسر این وجود بنی‌بشری که با کوچکترین توهیینی تمام اعصابش زیرسوال میره .

آشنا براتون محبت خرج کنه تحقیرش میکنید و در ازاش غریبه براتون توهین خرج کنه تحقیر میشین .

وقتی اعصابم از چیزی خورده و دارم صفروصدی تمام مسائل رو با هم قاطی میکنم نباید بپرسی " حتتتتیییی‌ممممنننن؟ " بدردنخور لوس بزار غرمو بزنم .

هیچوقت نه درک کردی نه بغل کردی و نه دلت خواست دوست‌داشته‌باشم . همیشه اضافی بودم برات . چیزی که دوست داشتی هیچوقت نمی‌بود .

آدم‌های رندوم آرومم میکنن، ازم تعریف میکنن، مهربونن، حتی گریه‌هامم میبینن، براشون مهمه حالم بده . درعوض تو فقط تماشا میکنی، مثل یه عروسک! ولی کاش مثل همون عروسک ساکت میموندی و انقد زجرکشم نمیکردی . ولی ترجیح میدی هربار با حرفات خنجر به قلبم بزنی، تحقیرم کنی، و مثل آشغال من رو پاس بدی تا ازت دور شم .

دیشب مثل کسی خارج از کالبد خودم، مثل آدمای اطرافم، از بیرون به احوالات خودم نگاه میکردم، و چقدر دلم برای این آدمی که میدیدم سوخت .

کاش شبیه یک‌صدم حرفایی که بهم زدین بودم =)

زبان‌ عشق من " اینوبرای‌تودانلودکردم " ئه .

دلم شکسته .