به‌یاد شب‌هایی که زانوبه‌بغل گرفتی، با گوشه آستین اشک یتیمی پاک کردی.. آقا مگه اونموقع چندسالت بود که اونهمه غم رو تنهایی به دوش کشیدی ؟ ما دسته‌جمعی هم که گریه میکنیم تاب و تحمل نداریم. بار روضه مادر از دوش هیچکس برداشته نمیشه..

یه‌شعری داریم میگه ؛ گیرم این گریه به دردِ صف محشر نخورد، گریه کردم که فقط زخم تنت خوب شود!

ولی تنها زخمی که هیچوقت با گریه ماها خوب نمیشه زخم فاطمیه‌ست. که تا خود ظهور همه بچه‌شیعه‌ها توی قلبشون اون جراحت رو دارن.

واست آسمون ؛ زار زار گریه کرد:) [ مدرسه / امشب ]

نماز خوندن توی مدرسه جزو اون نمازای شیرین و بالذت ِ🕯

وا، پیش‌میاد دیگه ؛ منظورت چیه ؟

فکرکردی بعد از اونهمه ماجرا ؟ بعد نجف ؟ من به محل حادثه برمیگردم ؟

نه. اشتباهه. من امشب فهمیدم که رُشد کردم.

باباعلی🤍؛

خدایا نگذار هیچوقت قلبمون انقدر قساوت پیدا کنه که درمورد یک‌شهید اینطور صحبت کنیم!

با دو نفر از کسایی که شاید! میشه گفت پارسال بخش مهمی از قلبم رو اشغال کرده بودن چشم تو چشم شدم. ثانیه‌ای. و احساس میکنم غم به چشماشون نشسته. شایدم خستگیه.