یه داستانهایی ارزش ادامه دادن با همهٔ توان، همهٔ روح و هستیات رو دارن.
حتی اگه پایان اون داستان با پایان تو یکی باشه.
گفتم برایم مهم نیست ولی بعد از او
چراغی در وجودم خاموش شد که دیگر قابل روشن کردن نیست.
کاش میشد شب ها را از زندگیام حذف کنم؛
شب که میشود من غمگینتر، ناامیدتر و دلگیرتر میشوم.
برایت نمینویسم که دلتنگم
اما به ترانهای که تو را یادم میآورد
بارها تا صبح گوش میکنم؛